جمع، جمع آخر است
خانه » نقد و بررسی » نقد و بررسی بازی
فوتبالیستها یا همان کاپیتان سوباسا از معدود شخصیتهای کارتونی و ساختگی است که در زبان مشترک میان متولدین دههای جدید و قدیم حضور دارد. محال است که از یک آقا یا خانم بین ۴۰ یا ۵۰ ساله یا یک کودک ۶ یا ۷ ساله بپرسید سوباسا و کاکرو را میشناسد و جواب نه از آنها بشنوید. ۶ سال پیش این شخصیت بازگشت خوبی به دنیای ویدیوگیم داشت و با اثری خاص توانست طرفداران خود را راضی کند. اما آیا کاپیتان سوباسا باز میتواند در ویدیوگیم هم بدرخشد؟ با بخش نقد و بررسی بازی دنیای بازی همراه باشید تا به بررسی بازی Captain Tsubasa 2 World Fighters بپردازیم.
اگر بخواهیم به داستان و طراحی Captain Tsubasa 2 World Fighters نگاهی بیندازیم نمیتوانیم آن را جدا از بازی قبلی یعنی نسخهی Rise of New Champions ببینیم. نسخهی قبلی از ۲ بخش (جدا از DLC آن) تشکیل شده بود. یک بخش که بازیکن را در نقش سوباسا قرار میداد و داستان او را برای کسب سومین عنوان قهرمانی جام مدارس نوجوانان روایت میکرد و بیشتر نقش معرفی دنیای بازی و کاراکترها را برای کسانی داشت که با سوباسا آشنا نبودند.
اما تمرکز اصلی بازی بر روی بخش New Hero بود. بخشی که شما را در قالب یک بازیکن گمنام در دنیای بازی معرفی میکرد و هدف آن این بود که به تیمی غیر از نانکاتسو (تیم دبیرستان سوباسا) بپیوندید و برای تیم ملی نوجوانان انتخاب شده و جام بازیهای بینالمللی را با سوباسا بالای سر ببرید.
داستان نسخهی دوم حدود ۳ سال پس از نسخهی قبلی روایت میشود. سوباسا به ژاپن و تیم سائوپائولو رفته و تحت نظر روبرتو تلاش دارد تا خود را به یک بازیکن برتر در دنیای فوتبال تبدیل کند. شما نیز با ساخت شخصیت جدیدتان به سائوپائولو ملحق میشوید. سوباسا در برزیل با پیروزی در مقابل کارلوس سانتانا و تیم فلامینگو به مقام قهرمانی میرسد. اینجا است که راه شما از قهرمان محبوب سری جدا میشود. شما مجبور میشوید با خانوادهتان به ژاپن برگردید و از سوباسا و تیم سائوپائولو جدا شوید.
همزمان با اتفاقاتی که گفته شد، در ژاپن مسابقات بین دبیرستانهای کشور در حال انجام است. نانکاتسو در غیاب سوباسا نتوانسته در ۳ سال دبیرستان به قهرمانی برسد و هر سه فینال گذشته را به تیم توهو باخته است. کاکرو و تارو هردو از مصدومیت رنج میبرند. تیم ملی جوانان پس از متحمل شدن یک باخت شدید به هلند مورد انتقاد قرار میگیرد.
ژاپن برای برگذاری تورنمنت جوانان انتخاب میشود و یک تورنمنت برای معرفی ستارگان جدید فوتبالش برگذار میکند. از اینجا قهرمان شما باید به نانکاتسو کمک کند تا بتواند به مقام قهرمانی برسد و در ادامه تیم ملی را در تورنمنت بینالمللی ژاپن همراهی کند.
در این بین شخصی به نام گامورو یک تیم ۷ نفره از جوانان با استعداد از راه میرسد. او این تیم را برای محک زدن تیم ژاپن تشکیل داده است. تیم ملی فعلی در ۳ بازی ۷ به ۷ مقابل تیم Real Japan 7 شکست میخورد. گامورو یک شانس آخر به بازیکنان فعلی میدهد. اگر آنها بتوانند پس از مسابقات جوانان تیم Real Japan 7 را شکست بدهند، تیم با همان ترکیب قبلی به مسابقات جهانی میرود. به این ترتیب بازیکنان جوان ما سعی میکنند خود را به آخرین تورنمنت جوانان خود برسانند و آخرین جام را با سوباسا به دست آورند.
زندگی در کنار شخصیتهای انیمه، تعامل با آنها و ساخت یک شخصیت منحصر به فرد ایدهی جذابی است، این ایده با اینکه در نسخهی قبل به داستان اصلی بازی مربوط میشد اما تحت حمایت داستان اصلی انیمه و مانگا هم بود و ما ۲ خط زمانی داشتیم، شما با کامل کردن اپیزود اول میتوانستید به سراغ New Hero بروید و داستان را ادامه دهید.
همین روند در بازی دوم نیز حفظ شده است. شما با نانکاتسو به مسابقات میروید و پس از انتخابی تیم ملی هم با دیگر تیمهای ملی مسابقه خواهید داد. اما انتظاری که من از بازی داشتم این بود که بازی المانهای نقش آفرینی را بیشتر از چندین خط دیالوگ معمولی آن هم بدون صداگذاری برای بازیکن انتخابی «که من نامش را در بازی کاگیاما گذاشتهام و بعد از این با همین نام صدایش میزنم» تدارک ببیند. با اینکه به ظاهر بازی سعی دارد بر ساخت بازیکن و طی کردن راه خاص خود تاکید کند اما در عمل شخصیت بازیکن کاملا کنار زده میشود.
بخش ساخت بازیکن نسبت به نسخهی پیشین بهتر شده است؛ ما در این بخش شاهد فیسها و موهایی هستیم که حضور کمی در بازی دارند و مانند نسخهی قبلی قرار نیست کاگیامای شما به دیگر بازیکنان تیمهای حریف شباهت داشته باشد. اما نبود صداگذاری برای کاگیاما باعث میشود تا ما حس و حال نقش آفرینی و حضور در کنار باقی کاراکترها را به درستی درک نکنیم. وجود دیالوگهای انتخابی خشک و ساده برای کاگیاما شخصیتی ربات مانند به او میدهد. اوج انتخاب دیالوگ شما در این است که در یک مکالمه جملات انگیزشی یا ناامید کننده به کار ببرید و باقی شخصیتها در هر دو حالت سعی دارند تا روحیهی شما را حفظ کنند.
به شخصه یک داستان خطی با دیالوگهای نوشته شده و صداگذاری شده را به یک نقش آفرینی نیمه کاره که در آن صرفا باید به تایید یا تکذیب دیگر کاراکترها بپردازیم ترجیح میدهم. Captain Tsubasa 2 World Fighters داستان خوب و جذابی دارد. ادامهای لایق برای نسخهی قبلی، اما از لحاظ شخصیتپردازی به کاراکتر اصلی داستان واقعا حرفی برای گفتن ندارد. بازیکن شما اصلا نقش خاصی در گفتگوهای تیمی ندارد و بازی به جز بخش ساخت بازیکن فرق دیگری با نسخهی ۶ سال پیش خود ندارد.
ساخت یک بازی بر پایهی فوتبال، آن هم با حضور غولهای فوتبالی PES و FIFA که یک سبک و گیمپلی بهینه را به طرفداران این ورزش معرفی کردهاند و هر ساله سعی در بهتر کردن « یا بدتر کردن!» آن دارند چالش بسیار بزرگی محسوب میشود. اما Tamsoft از همان بازی اول تکلیفش را با گیمرها روشن کرد، ما قرار نیست یک فوتبال با تم انیمهای را تجربه کنیم، ما قرار است «فوتبالیستها» را تجربه کنیم.
گیمپلی بازی به دو قسمت تشکیل میشود. بخش اول بار پیشبرد داستان بازی را به دوش میکشد. بازی در این بخش تبدیل به یک ویدیوگیم سبک ویژوال ناول میشود. بازیکن در این بخش همانند بازی قبل به مکالمات مختلف میان بازیکنان و مربیان مختلف گوش میدهد. از کریخوانیهایی که با یکدیگر دارند تا جملات انگیزشی سادهای که به یکدیگر میگویند که با تلاش میتوانند به هدف نهاییشان برسند.
انتخاب اشتباهی که به نظر من یک پسرفت در بازی به حساب میآید تمرکز صد درصدی سازنده بر روی بخش نقشآفرینی و پیشبرد داستانی آن است. استفاده از بخش داستانی خطی و قرار دادن ویدیوهای مختلف از سری جدید انیمیشن فوتبالیستها در بازی قبل به برقراری ارتباط میان اثر و مخاطب آن کمک زیادی کرد. اما نباید فراموش کرد که شخصیتهایی مانند سوباسا، کاکرو و دیگر بازیکنان مانند یک NPC و شخصیت فرعی نیستند که صرفا در مکالمات و کاتسینها به آنها اشاره بکنیم و بخواهیم داستان خود را به پیش ببریم. آنها بزرگتر از آن هستند که بخواهند صحنهی اصلی را به بازیکن سال اولی ما بدهند و اینجا جایی است که تمسافت به اشتباه میافتد.
تم سافت میتوانست مانند بازی قبلی چندین بخش داستانی در بازی قرار دهد تا بازیکن بتواند داستانهای موازی را با خود به پیش ببرد. یک بخش برای سوباسا و ماجراهایش در برزیل، یک بخش مسابقات بین دبیرستانهای ژاپن و یک بخش هم برای شخصیت ما و ماجراهایش در راه رسیدن به تیم ملی ژاپن، بخشی که تمرکزش صرفا بر روی ما بود، داستان دیگر شخصیتها جریان داشت اما ما شخصیت اصلی آن بودیم. ولی به جای این حرکت صرفا چند صحنهی ناول به بازی اضافه کرده که در هر اپیزود اتفاقات رخ داده در دیگر نقاط جهان بازی را پوشش میدهد.
بخش تعامل با دیگر بازیکنان دچار تغییراتی شده است، در بازی قبل بازیکن میتوانست با ۵ نفر از دیگر بازیکنان لیگ ارتباط برقرار کند و مهارتهای آنان را پس از تعامل با آنها یاد بگیرد. این بخش در نسخهی جدید جای خود را به بخشی به نام Link داده است، هر اپیزود شامل ۲ یا ۳ لینک میشود که در آن بازیکن پیامهای مشخصی به دیگر رقیبان میدهد و میتواند برخی از تواناییهایشان را یاد بگیرد. البته باز شدن این بخشها مشروط به انجام برخی کوئستها در حین مسابقه است.
دست بازیکن در انتخاب تواناییها نیز بازتر از قبل شده است، حالا در رختکن و قبل از شروع مسابقه میتوانید تمامی حرکاتتان را انتخاب کنید، اینکه سوپر شوتتان شوت ببری کاکرو باشد یا چرخشی سوباسا، دریبل تارو یا ماتسویاما و یا دفع توپ ایشی یا جیتو را ترجیح میدهید.
اما در بررسی بازی Captain Tsubasa 2 World Fighters و بخش اصلی آن، مسابقات فوتبال، که میتوانم بگویم ۴۰ درصد زمانی که پای بازی میگذارید به آن اختصاص مییابد بازی تعریف خود از گیمپلی یک بازی فوتبال را دارد که شامل حرکات و شوتهای اغراق شدهای است که جذابیت زیادی هم برای طرفداران دارد.
از این منظر شاهد اضافه شدن حرکتهای زیادی به بازی هستیم، این بار نه تنها شوتها بلکه دریبلها، تکلها و دفع توپها هم انیمیشن و کاتسین خاص خود را دارا هستند. تمام بازیکنان شما دارای یک حرکت اُلت هستند که به پستی که در آن بازی میکنند بستگی دارد. به عنوان مثال حرکت سوباسا همان شوت چرخشی معروفش است اما این الت برای تارو یا ماتسویاما یک پاس کاتدار و یا برای جیتو یک دفع توپ موفق است.
همانطور که گفتیم، دی ان ای فوتبالیستها به همین حرکات اغراق آمیز و نمایش هنرمندانهی آنها گره خورده و در دقایق ابتدایی نیمهی دوم که همهی بازیکنان به الت خود دست یافتهاند شاهد قطاری از صحنههای سینماتیک هستیم. از تکلهای پیوسته گرفته تا دریبلها و استارتهای مختلف و در آخر اگر همهی این حرکات جواب بدهند شوت به سمت دروازه. تا به اینجا احتمالا انتظار یک گیمپلی مسابقهای جذاب از بازی را دارید، من هم در بخش آموزشی همین فکر را میکردم اما با ورود به اولین مسابقه تک به تک اشکالات ابتدایی گیمپلی برای من مشخص شد.
چیزی که آدم را در ابتدا اذیت میکند این است که نمیتوانید مدت زمان بازی را عوض کنید و همین وقت عوض نشدنی برای بازیکن بسیار کم و محدود است. شما انتظار مسابقات هیجان انگیز، درست مثل مسابقات مانگا و انیمه را دارید. ولی با وجود این مدت زمان بسیار محدود وقتی مسابقه به اتمام میرسد با خود میگویید «همین بود؟ مسابقهی حساسی که با کارلوس یا هرکس دیگری داشتیم و برایش انتظار میکشیدیم همینقدر طول کشید؟» این مدت زمان کم و عدم امکان تغییر آن یکی از بزرگترین مشکلات بازی به حساب میآید.
برای من واقعا عجیب است که چرا تمسافت انقدر تغییرات و حذفیات غیر ضروری در تنظیمات بازی اعمال کرده است. در بررسی بازی Captain Tsubasa 2 World Fighters با مقایسه کردنش با بازی قبلی مشاهده میکنید که ابتداییترین تنظیمات ممکن برای یک بازی فوتبالی در این عنوان لحاظ نشده است. شما امکان تعویض در طول مسابقه را ندارید. هیچ بخشی برای تغییر تاکتیک و ترکیب وجود ندارد و تنظیمات مسابقه هم در ابتداییترین حالت خود قرار دارند. انگار یک بازی NES از فوتبالیستها را با گرافیک امروزی دارید تجربه میکنید.
در Captain Tsubasa 2 World Fighters ما باز با همان فرمول قبلی طرف هستیم که سعی شده تا کمی بهتر و زیباتر بر روی بازی پیاده شود. حالا دیگر نمیتوانید برای یارانتان پاس عمقی یا سانتر مستقیم داشته باشید. صرفا هافبکهای شما میتوانند با پرکردن نوار پاس برای مهاجمان سانتر کنند و سانتر به همین منطقهی جریمهی حریف محدود است. نمیتوانید در زمین خودتان پس از گرفتن توپ این عمل را انجام دهید و مجبور هستید با پاس زمینی بازی را به گردش در آورید.
اصرار اصلی بازی بر روی انجام حرکات خاص و دریبل زدن است تا یک بازیسازی موفق و حملهی تیمی. با هر دریبل موفق زنجیرهی حرکات شما شارژ میشود و این زنجیره میتواند شانس گل شدن توپ شما را بیشتر کند. خوبی این زنجیره این است که اگر بتوانید توپ حریف را بگیرد زنجیرهی حرکات نیز برای شما میشود و میتوانید از آن استفاده کنید.
تمام حرکات حریف در مقابل شما قابل دفاع هستند. توپگیری از بازیکنان حریف سادهتر از بازی قبل شده و شما طبق توضیحات بخش آموزشی میتوانید تکل و توپگیری آنها را خنثی کنید. اما در عمل اگر بخواهیم بررسی کنیم واقعا به جز ۲ مورد از حدود ۱۰ مورد آموزشی بازی در مورد نحوهی دریبل و توپگیری در مسابقه قابل اجرا نیست، چون با رد کردن یک مدافع بازیکن دیگری از راه میرسد و کاتسین مربوط به او پخش میشود و بعدش هم زمانی برای شما باقی نمیماند تا حرکت خنثی کننده را اجرا دهید و توپ را از دست میدهید.
بیش از نصف همین وقت کم مسابقه صرف توپگیری و تکلهای پی در پی بازیکنان به یکدیگر میشود و برندهی این چنین موقعیتها تیمی است که در آن منطقه بازیکن بیشتری را دارا باشد. این تکلهای پی در پی باعث میشود بازی زیادی آسان به نظر برسد. اگر یک مدافع در حین حمله توپ بازیکن شما را گرفت هافبک یا دیگر وینگرها میتوانند بلافاصله او را زمین بزنند و گل به ثمر برسانند. من با همین روش به تیم جیتو و سانو ۵ گل زدم. در حالی که اگه بخواهیم بر اساس مانگا یا سریال قضاوت کنیم رقابت با این تیم آن هم بدون سوباسا نباید انقدر ساده باشد.
بخش دروازهبانها اما قسمتی است که پیشرفت قابل توجهی داشته است. در بازی قبلی شما صرفا باید با مدافعین از شوت زدن حریف جلوگیری میکردید تا نیروی دروازهبان کم نشود و گل دریافت نکند. اما حالا خود گلرها در این امر نقش مهمی را ایفا میکنند.
با زدن شوت حریف به سمت دروازهی شما شما در حد کمتر از 2 ثانیه فرصت دارید تا جهت توپ شلیک شده را پیشبینی کنید«این پیشبینی با توجه به مسیر توپ تقریبا آسان است» و پس از آن دروازهبان شما به توپ واکنش نشان میدهد. اگر مسیریابی درست باشد مقدار ناچیزی از انرژی دروازهبان کم میشود و مسیریابی اشتباه تقریبا یک سوم انرژی دروازهبان را کاهش میدهد. همین مکانیک برای دروازهبان رقیب نیز وجود دارد و شما میتوانید با شوت کردن به سمت زاویهی مخالف انرژی دروازهبان را به حد قابل قبولی کم کنید تا در ضربات سوم یا چهارم به گل برسید.
بخش گیمپلی بازی با وجود تغییرات مختلف دارای برخی محدودیتهای عجیب، مانند وقت کم مسابقه است که بازی را برای مخاطب عذابآور میکند. همچنین در طراحی حرکات و مسابقات میتوانستیم شاهد نوآوریهای زیادی باشیم تا بازی بسیار جذاب از آب در بیاید. اما کل گیمپلی مسابقه به تکلهای پشت سر هم بازیکنان و شوتهای قدرتیای است که میدانید در آخر شما را به گل میرساند. به نظرم گیمپلی بازی قبلی بسیار هیجانانگیزتر از این بازی است.
اولین چیزی که در تجربهی بازی به چشم میآید و گیمر را آزار میدهد صفحهی لودینگ طولانی آن است. با وجود نصب بازی بر روی یک SSD اما زمان لودینگ صفحهها به طرز اعجابآوری زیاد است و تا الآن که در حال نوشتن بررسی بازی Captain Tsubasa 2 World Fighters هستم هیچ محتوا و آپدیتی برای رفع این مشکل منتشر نشده است. این زمان لودینگ حتی در بین انتقال از یک منو به منوی دیگر هم طولانی است.
گرافیک و بافتهای بازی پیشرفت قابل ملاحظهای داشتهاند و کیفیت آنها بهتر شده است. سبک گرافیکی بازی با عنوان قبلی تفاوت خاصی ندارد، اما در حین مسابقه تراکم تکسچرهای بازی بیشتر شدهاند و برعکس عنوان قبلی که بازیکنان در زمین کمی تار دیده میشدند در اینجا صورت و بدن آنان همان کیفیت موجود در کاتسینها را حفظ میکنند.
در کاتسینها و گفتگوها اما باز با همان انیمیشن نیمه ثابت طرف هستیم، ویدیوهای الت دریبل صحنهی معمولیای را به گیمر نشان میدهند. در اکثر این ویدیوها بازیکن در یک لحظه روبروی حریف قرار دارد و با سفید شدن صفحه میبینیم که او را پشت سر گذاشته است. در عوض دریبلهای معمولی که در بازی زده میشوند انیمیشنهای دیدنی و زیبایی دارند و به طور کامل فرآیند پشت سر گذاشتن بازیکن را نشان میدهند.
در بخش مکالمات هم این ثابت بودن کاراکترها برای گیمر عذاب آور است. البته من بر اساس بازی قبلی و ماهیت بازی فوتبالیستها انتظار مکالمات پویا را نداشتم، اما چیزی که در Captain Tsubasa 2 World Fighters به ما نشان داده میشود صرفا یک ویژوال ناول معمولی است، میمیکهای مصنوعی صورت و صحبتها و دیالوگهای بسیار سطحی که حتی بازیکن ساخته شدهی ما در آنها هم شرکت ندارد.
تیم سازنده میتوانست کاتسین بخشهای داستانی را چیزی بیشتر از چندین نوع شوت در تمرینات طراحی کند. مخصوصا با توجه به این نکته که بازیکن ساخته شدهی ما در کاتسینها حضور بسیار کمرنگی دارد و ساخت این صحنهها برای تیم تولید چالش زیادی محسوب نمیشود.
در مورد بهینه سازی بازی هم باید بگویم که برایم غیر قابل باور است که یک بازی بر پایهی انیمه یک CPUی نسل ۱۳ و 8 گیگ VRAM را برای تجربه پیشنهاد کند. به نظرم بازی میتوانست بسیار بسیار بهینهتر از چیزی که الآن میبینیم باشد. البته حداقل سیستم مورد نیاز اعلام شده پایینتر از چیزی که ذکر کردم است ولی برایم جای سوال دارد که این دو سطح سیستم چه سطحی از تغییرات گرافیکی را به مخاطب نمایش میدهند.
بازی Captain Tsubasa 2 World Fighters از لحاظ داستان یک دنبال جذاب و دوست داشتنی برای بازی قبل از خود است، ریبرندینگ کاپیتان سوباسا و رفقایش تا به اینجای کار در دنیای گیم با موفقیت همراه بوده است، اما بازی با ضعفهای فراوانی در گیمپلی خود دست و پنجه نرم میکند. تنظیمات غیر قابل تغییر در بازی، کاتیسنها و مکالمات ساده و سطحی، تغییر گیمپلی مسابقات که بیشتر اثر منفی بر روی بازی گذاشته و کمبود محتوا نسبت به بازی قبلی نکاتی هستند که میتوانند شما را از تجربهی این عنوان باز دارند، اما داستان بازی به حدی قوی است که این کم و کاستیها را تحمل کنید و دوباره با کاپیتان سوباسا برای کسب جام ملی اقدام کنید.
این بود از بررسی بازی Captain Tsubasa 2 World Fighters. امیدوارم از بررسی بازی Captain Tsubasa 2 World Fighters در وبسایت دنیای بازی لذت برده باشید.
یه معلم گیمر، دیگه چی از این بهتر!!!
برای اطلاع از جدیدترین اخبار، نقد و بررسیها و ویدیوهای اختصاصی، ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید. همراه شما هستیم.
