در پیست تکرار و ایمان
خانه » نقد و بررسی » نقد و بررسی بازی
باد در گوشم زوزه میکشد. لاستیکها روی آسفالت جیغ میکشند. صدای موتور مثل فریاد مردی است که سالهاست در پیست میدود و هنوز خط پایان را ندیده.
از همان لحظهی نخست، تجربه NASCAR 25 چنین حسی دارد. یک تلاش خسته اما صادقانه برای احیای شور مسابقات بیپایان آمریکا؛ جایی میان بوی بنزین، رنگ غروب و سایهی قهرمانانی که پیر میشوند اما هرگز نمیمیرند!
اینبار پشت این فرمان، چیزی بیشتر از دود و سرعت در انتظارمان است. بازسازی یک رویا، بازسازی ایمان به رانندگی برای دیوانگان این ژانر. با بررسی بازی NASCAR 25 همراه بخش نقد و بررسی بازی از رسانه دنیای بازی باشید.
سالها بود که نام NASCAR در بازیهای ویدیویی مثل پژواکی دور شنیده میشد. نسخهی ۲۰۲۵ بالاخره آمده تا این سکوت را بشکند؛ ساختهی استودیو iRacing در تلاش است تا این بازی را بیش از پیش محبوب کند. نتیجه اما، نه یک انقلاب، بلکه تلاقی دو رویکرد متفاوت است. دقت علمی iRacing و روح عامهپسند کنسولها در ساخت NASCAR 25 در هم تنیده شده.
از همان منوی نخست، حس طراحی مینیمال اما هدفمند به چشم میخورد. جلوههای نوری و سایهها زیر پیستهای بزرگ آمریکا به شکلی چشمگیر رندر شدهاند؛ دیتونا، بریستول و دارلینگتون نامهایی که روی نقشه فقط یک لوکیشن نیستند، بلکه هرکدام مسیری پر تنش برای مسابقه هستند.
نور روز که بر بدنهی ماشینها میافتد، بازتابی واقعی و زنده میسازد. دوربینها مثل چشم تماشاگری میان هیاهو حرکت میکنند، و حتی درون کابین، بخار و انعکاس نور روی شیشه، جزئیاتی دارد که کمتر در نسخههای پیشین دیدهایم. عملکردی که به لطف استفاده از آنریل انجین میسر شده است. اما با همهی این زیبایی، گاهی بازی حس روح فنی خود را از دست میدهد. موضوعی که مخصوصا برای طرفداران حرفهای و کسانی که تخصص بیشتری دارند، ممکن است ذوق و اشتیاق را کمرنگ کند.
بزرگترین ستایش را باید نثار فیزیک رانندگی کرد. در NASCAR 25 هر پیچ، هر تغییر دما، هر تماس جزئی لاستیک با دیواره معنا دارد. بازی از همان فلسفهی iRacing تبعیت میکند؛ یعنی احترام به وزن، نیرو و بیرحمی واقعیت.
ترمزها واکنشپذیر و دقیقاند؛ در سرعتهای بالا، فشار بیشازحد کافی است تا لاستیکها جیغ بکشند و فرمان از دستان راننده بگریزد. سیستم تعلیق با ظرافتی کمنظیر بازسازی شده و حس ارتعاش بدنه روی سطح پیست یکی از لذتبخشترین بخشهای تجربه است. در لحظاتی که خورشید از طلوع میکند و گرد لاستیکها در هوا معلق میشوند، بازی به نوعی رئالیسم شاعرانه میرسد؛ جایی که فیزیک به فلسفه بدل میشود.
اما همین واقعگرایی، در نبود تعادل هوش مصنوعی، گاهی به ضد خودش تبدیل میشود. در بعضی رقابتها، رانندگان هوش مصنوعی، یا بیش از حد محافظهکارند یا ناگهان دیوانهوار حمله میکنند و نظم مسابقه را بر هم میزنند. متاسفانه این موضوع باعث شده تا گهگاهی نظم مسابقات با عملکرد نادرست هوش مصنوعی مختل شود. در این زمینه بازی میتوانست عملکرد بهتری را ارائه دهد.
حالت Career Mode در NASCAR 25 وعدهای بزرگ است که آن طور که درخور است به آن عمل نشده. سفر بازیکن از سری ARCA تا رقابتهای اصلی NASCAR با ساختار مرحلهای و استخدام طراحی شده است. در ظاهر، شاید این بخش یادآور حالتهای مدیریتی عناوینی چون F1 باشد؛ انتخاب قرارداد، ارتقا قطعات، بودجه، استخدام مهندس و تنظیم برنامه تمرینی، اما در عمل، همهچیز سطحیتر از وعدههاست.
دیالوگها و تعاملات انسانی تقریبا وجود ندارند، تصمیمات مالی تاثیر چندانی بر مسیر پیشروی نمیگذارند و احساس رشد تیمی کاملا کم رنگ است. این حالت میتوانست مثل مستندی از مسیر قهرمانی باشد، اما بیشتر به یک گزارش تصویری در نحوه عملکرد در مسابقات تبدیل شده. چه خوب بود که سازنده از نسخههای اخیر F1 الهام میگرفت. هر چند، با همه این توصیفها، همچنان پیشرفت تدریجی و چالشهای فنی، باعث میشود هنوز انگیزه ادامه وجود داشته باشد.
این انگیزه زمانی خود را نشان میدهد که گاهی در مسابقات برای طی کردن یک دور چند صدم ثانیه کم میآورید. اینجاست که چالش اصلی نمایان میشود و مخاطب را به سمت حرفهای شدن در رانندگی و یادگرفتن و استفاده از بهبودهای خودرو، سوق میدهد.
در بخش گرافیکی NASCAR 25 یکی از بهترین نسخههای سری است. نورپردازی پویا، جزئیات بدنه و سایههای نرم بر سطح جاده ترکیبی چشمنواز ساختهاند. در ساعات غروب، پیستها طلایی میشوند و بازی قدرت فنی خود را با تعداد زیادی خودرو به رخ میکشد.
اما با همه درخشش، بافتهای محیطی خارج از پیست هنوز تاریخ مصرف گذشتهاند؛ تماشاگران چهرههای بیجان و مدلهای تکراری دارند و افکتهای تصادف هنوز غیر باورند. وقتی بدنه ماشین به دیواره پیست میخورد، به جای لهشدن و تاب برداشتن، تنها خطی خاکستری ظاهر میشود. انتظار میرفت که شاهد طراحی بهتر فیزیک نمایشی تصادفها باشیم. به هر حال در NASCAR تصادف یک امر اجتناب ناپذیر است!
هیچ کلمهای نمیتواند جایگزین صدای موتور NASCAR شود؛ ناله موتورهای V8 تنفس طبیعی زمانی که نزدیک به هزار نیوتن متر گشتاور تولید میکنند، شنیدی است. در این نسخه، صدای موتور در مرکز تجربه قرار گرفته و با هدفون یا سیستم صدای قوی، تاثیری خیرهکننده دارد. اما افکتهای محیطی و صدای تماشاگران ضعیفاند. برخوردها و حتی ارتباط با پیتاستاپها بدون هیجان اجرا شدهاند. اما مگر چه قدر اهمیت دارند؟
بخش آنلاین بزرگترین شکست بازی است. انتشار در سال 2025 بدون توجه به بخش آنلاین آن هم برای یک بازی مسابقهای عجیب است. تقریبا هیچ سیستم دقیقی برای matchmaking وجود ندارد. تاخیرهای ارتباطی، عدم دسترسی به سرورها و نبود سیستم رتبهبندی رقابتی، تجربه چند نفره بدی را رقم زده. هر چند شاید صحبت کردن از این نقطه جهان و انتقاد به بخش چند نفره یک بازی این چنینی کمی ناعادلانه به نظر برسد، ولی در جهانی که بازیهایی مانند Gran Turismo 7 یا F1 24 به رقابتهای جهانی با ساختار منسجم رسیدهاند، انتظارها از NASCAR 25 قطعا بیشتر از این حرفاست.
در عوض، بخش تنظیمات فنی بسیار عمیق است. میتوان از نسبت دنده تا فشار تایر، ارتفاع تعلیق، دمای موتور و حتی نوع سوخت را تنظیم کرد.
برای کسانی که عاشق جزئیات فنی و مکانیکی هستند، NASCAR 25 شبیه یک نامه عاشقانه میماند. شاید این حجم از گزینهها برای بازیکنان تازهکار گیجکننده است و آموزش کافی وجود نداشته باشد، ولی بعید میدانم تازهکارها علاقهای به تجربه یک ریسینگ از نوع NASCAR داشته باشند! هر چند، بازی اجازه میدهد قوانین، تعداد دورها و سختی فنی را تغییر دهید؛ یعنی هر کس میتواند تجربهی خودش را بسازد. از یک مسابقهی کوتاه آرکید تا شبیهسازی کامل فصل.
شاید نقطه عطف نقد، یک جمله باشد. رساندن این پیام که NASCAR 25 در تلاش است تا جهانِ سرگرمی کنسولی و دنیای شبیهسازی حرفهای را با هم آشتی دهد. این تلاش فعلا نتیجه دلخواه را ندارد. از سویی، گرافیک و فیزیک آنقدر دقیقاند که حس رانندگی واقعی را منتقل میکنند؛ از سوی دیگر، نبود عمق روایی، ضعف هوش مصنوعی و نقصهای بخش چند نفره، باعث میشوند بازی نتواند به استاندارد آثار مدرن برسد.
Perhaps the turning point of this critique can be summed up in a single sentence: NASCAR 25 strives to bridge the gap between the world of console entertainment and the realm of professional simulation, but that ambition hasn’t quite paid off yet. On one hand, its graphics and physics are impressively precise, delivering a genuine sense of real-world driving. On the other, the lack of narrative depth, weak AI, and underwhelming multiplayer experience prevent it from reaching the standards set by today’s leading titles
بررسی بازی NASCAR 25 بر اساس نسخه منتقدین اکس باکس سری اکس که از سوی ناشر بازی شرکت iRacing برای دنیای بازی ارسال شده بود به رشته تحریر درآمده است.
این بود بررسی بازی NASCAR 25، ممنون از همراهی شما مخاطبان حرفهای رسانه دنیای بازی.
برای اطلاع از جدیدترین اخبار، نقد و بررسیها و ویدیوهای اختصاصی، ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید. همراه شما هستیم.
