شوالیهی لگویی
خانه » نقد و بررسی » نقد و بررسی بازی
بازیهای لگو حالا دیگر یکی از خانوادههای دوست داشتنی دنیای ویدیوگیم به حساب میآیند. اغلب این عناوین، داستان خاص خود را ندارند و صرفا ماجراهای یک فیلم یا انیمیشن را برای مخاطب در قالب لگو تعریف میکنند. امروز در بخش نقد و بررسی بازی رسانه دنیای بازی به بررسی بازی Lego Batman: Legacy of the Dark Knight میپردازیم. با ما همراه باشید.
حدود یک سال قبل در نمایشگاه گیمزکام، شاهد نمایش تریلر محصولی جدید از مجموعهی لگو بودیم، Lego Batman: Legacy of the Dark Knight در آن روز معرفی شد و از همان ساعات ابتدایی مورد توجه قشر عظیمی از گیمرها قرار گرفت.
پس از اتمام مجموعهی آرخام، غیبت این ابرقهرمان دوست داشتنی در دنیای گیم حس میشد. این دلتنگی با آمدن بازیهای نه چندان موفق بازیهای Suicide Squad: Kill the Justice League و Gotham Knights بیشتر هم شد. اما با وعدهی انتشار یک بازی جدید، آن هم در مجموعهی لگو، جان تازهای در کالبد طرفداران شوالیهی تاریکی دمیده شد. در ادامهی نقد و بررسی بازی Lego Batman: Legacy of the Dark Knight توضیح میدهم که این عنوان چگونه بتمن را در دنیای بازیهای ویدیویی زنده میکند.
اکثر ما نمیدانیم که چگونه و چه زمانی با بتمن آشنا شدیم، انگار چیزی بوده که از ابتدا وجود داشته و ما در سنین مختلف جلوههای وسیعی از داستان آن را کشف کردهایم. در حقیقت دنیای کمیکها در این سالیان به قدری وسیع و بزرگ شده که آشنایی کامل و اصولی با آن چالش سختی به حساب میآید. این موضوع در دنیای ویدیوگیم که عناوین محدودی برای هر شخصیت کمیکی منتشر شده سختتر به حساب میآید.
یک نوجوان طرفدار یا علاقمند به بتمن تصمیم میگیرد که با تجربه کردن بازیها این قهرمان خفاشی را بشناسد. پس به سراغ عناوین آرکهام میرود و اینجا با سیل سوالات مختلف روبرو میشود: بروس وین چطور انقدر ثروت دارد؟ فلسفهی سکهی شانس هاروی دنت و صورت دوچهرهی او چیست؟ چرا کتوومن که عملا یک دزد محسوب میشود به بتمن کمک میکند و سوال آخر: چرا ویلن اصلی بازی مانند دیوانهها میخندد و قیافهی رنگارنگی دارد؟
هدف Legacy of the Dark Knight جواب به همین سوالات است. آخرین بازی ساخته شده با محوریت بتمن بهترین گزینهی آماتورها برای شروع و آشنایی با ابرقهران برتر دیسی است. بازی با خاطرات بچگی بروس وین شروع میشود. اینکه بروس چگونه در چاه خفاشها سقوط میکند و چطور مسیر زندگی او با کشته شدن پدر و مادرش از ریشه عوض میشود.
در ادامه بروس با راسالغول آشنا میشود. ۹۰ درصد چپتر ابتدایی بازی در ناندا پاربت، محل استقرار لیگ سایهها رخ میدهد. بروس با تالیا آشنا میشود و پس از کشف چهرهی اصلی لیگ و راسالغول به گاتهام بازمیگردد تا سر و روی این شهر را از جرم و فساد پاکسازی کند.
داستان بازی در ۷ چپتر روایت میشود. هر بخش بتمن را با دشمنان مختلفی روبرو میکند. پنگوئن، جوکر، دوچهره و کایتمن و چندین شرور دیگر در این ۷ چپتر به مبارزه با بتمن میپردازند. رویکرد جهان آزاد بازی مانند بازی مافیا ۲ دنبال میشود. فرم کلی داستان به صورت خطی است اما شما میتوانید در میان ماموریتهای اصلی به گشت و گذار در شهر بپردازید و با جرم و جنایت مبارزه کنید.
با وجود معرفی دشمنها در چپترهای ابتدایی صرفا ما با ماجراهای ابتدایی بتمن جوان طرف نیستیم داستان بازی طیف وسیعی از کمیکها را در بر میگیرد. که از مهمترین آنها میشود به Year One و Year Zero اشاره کرد. اما علاوه بر کمیکها بازی اشارات مستقیمی به دیگر آثار ساخته شده از شوالیهی تاریکی دارد. مثل اسکینهای مختلفی که از فیلمهای کلاسیک بتمن آمدهاند یا ماشینها و ابزاری که از سهگانهی آرکهام زاده شدهاند.
ولی اجازه بدهید تا از لگو بودن بازی غافل نشویم. هرچند که این ویژگی بیشتر در گیمپلی بازی به چشم میآید و در ادامهی نقد و بررسی بازی لگو بتمن: میراث شوالیهی تاریکی به آن میپردازیم اما نباید از تاثیری که این تم و فضا بر روی بازی اعمال میکند غافل شویم.
لگو بتمن جدید سرشار از شوخیها و موقعیتهای کمیک باحال و خندهدار است که به زیبایی در میان تار و پود داستانهای جنایی و تاریک بازی وارد شدهاند. از بازی با کلمات و شوخیهای غیر منتظره بگیرید تا نحوهی رخداد اتفاقات داستان؛ به عنوان مثال نحوهی دو چهره شدن هاروی دنت برای من یکی از جالبترین صحنهها در بازیهای لگو بود.
بتمن در بازی با ۶ متحد خود به ماموریتهای مختلف میرود. اما روال کار مانند بازیهای قبل نیست که بازی صرفا یک بانک شخصیت در اختیار ما قرار دهد تا ما از هر کدام که میخواهیم استفاده کنیم. هر شخصیت در هر چپتر نقش خاص خود را ایفا میکند. البته که شما میتوانید در تکرار ماموریتها شخصیتهای دیگر را فرا بخوانید و با آنان بازی را پیش ببرید اما هر چپتر حول محور بتمن و کاراکتر فرعی خاص خودش جریان دارد. شما میتوانید در چپتر ۲ که ماجرای آشنایی بتمن و سلینا کایل را روایت میکند از جیم گوردون استفاده کنید اما داستان و کاتسینها با کتوومن دنبال میشوند.
چنین موضوعی باعث میشود تا بازیکن بتواند بیش از پیش کاراکترهای همراه بتمن را درک کند و آنها را چیزی فراتر از اسکینهای رنگارنگی ببیند. اگر چه بازی Lego Batman: Legacy of the Dark Knight از داستانهای زیادی اقتباس میکند و یک داستان واحد را پیش نمیبرد اما با ترکیب همین داستانها و سبک روایی خاص خود یک هویت جدید و مستقل برای خود دست و پا میکند.
وقتی سازندگان بازی در یکی از مصاحبهها عنوان کردند که از سهگانهی راک استدی برای ساخت بازی الهام گرفتهاند صرفا انتظار استفاده از گجتهای متفاوت در طول بازی را داشتم. اما با تجربهی یک ساعت از بازی فهمیدم که چیزی فراتر از گجت و اسکین از سهگانهی آرخام به این بازی آمده است.
اولین تغییر و پیشرفتی که در بازی به چشم میآید جابجایی زاویهی دوربین از بالای سر بازیکن به شانهی او است. درست همانند حالتی که در بازیهای راکاستدی تجربه میکردیم. این تغییر زاویه هرچند کوچیک به نظر میرسد اما در ایجاد هویت جدید بازی نقش بسزایی دارد. این تابوشکنی شکل جدی و رسمیتری به دنیای لگوی بازی میدهد.
اینطور نیست که بازی از این رو به آن رو شده باشد. در حقیقت بازی طعم و مزهی پایهی خود را حفظ کرده اما با افزودن چاشنیهای جدید به خود این مزهی پایه را قویتر از قبل به خورد طیف وسیعتری از مخاطبان میدهد. حالت مبارزات بازی در این تغییر چاشنی نقش بسزایی را عمل میکند. میشود گفت که مبارزات سری آرخام پایهگذار سبک مبارزه در بازیهای ابرقهرمانی بود. ترکیب کمبوهای مختلف و جاخالی دادن و دفعهای به موقع باعث میشود تا شما از حجم مبارزات زیاد بازی خسته نشوید و بدتان نیاید که از خیر مخفیکاری در مراحل بگذرید.
دلیل دیگری که باعث صرف نظر کردن از بخش مخفیکاری میشود، ضعف و سردرگمی متحدان شما در این بخش است. واضخ است که بازی برای یک تجربهی دونفره ساخته شده، در نتیجه در بخش تک نفره با یک یار خنگ طرف هستیم و این خنگ بودن در مخفیکاری خود را نشان میدهد.
گاهی ممکن است همزمان با حملات شما آنها نیز به دشمنان یورش ببرند و یکی از آنها را ناکار کنند اما این کار واقعا مخفیانه به حساب نمیآید. دشمنان شما تا خود شما را نبینند به چیزی مشکوک نمیشوند و متحد شما برای آنها مانند یک کاراکتر نامرئی میماند. از جلوی آنها رد میشود و آنها نیز هیچ واکنشی به آن نشان نمیدهند.
وقتی شما در اسم یک بازی کلمهی چهار حرفی Lego را مشاهده میکند، اولین چیزی که از گیمپلی آن انتظار دارید تخریبپذیری بالای محیطی آن است. به نحوی که بتوانید در یک استیج تمامی اشیاء تزیینی را بشکنید و مهرههای لگوی حاصل از آن را جمعآوری کنید. بازی جدید tt Games هم از این قائده مستثنی نیست.
اما این تخریب چه فایدهای دارد؟ چرا باید بازیکن زمان زیادی را برای تخریب آبجکتهای بازی به کار ببرد و آنها را جمعآوری کند؟ سیستم ارتقای جدید بازی پاسخ و انگیزهی لازم را به ما میدهد.
غار بتمن در این بازی چیزی بیشتر از یک هاب یا پناهگاه برای بازیکن است. مرکز عملیاتی بتمن در طول بازی تبدیل به یک اتاق فانتزی برای بازیکن میشود. شما میتوانید با استفاده از مهرهها، غار بتمن را به شیوهای که دوست دارید مزین کنید. لباسها را در محفظههای مخصوص خود بگذارید و اسکینهای مختلف برای ماشین بتمن و باقی وسایل کاراکترها بخرید. این سیستم کاری میکند تا شما هرچه دیرتر بازی را به انتها برسانید و از طولانی شدن مسیر خود نهایت لذت را ببرید.
سیستم ارتقا مهارت و گجتهای بازی یک المان دیگر است که مستقیما از آرخام به لگو بتمن منتقل شده است. شما با جستجو در محلات مختلف گاتهام میتوانید صندوقهای مختلفی از فناوریهای شرکت وین را پیدا کنید. این فناوریها علاوه بر تجهیزات شما برای ارتقای تجهیزات یارانتان نیز استفاده میشوند. اما برای ارتقای مهارتهایتان نیاز به آجرهای طلاییرنگ دارید که در پایان هر مرحله به شما جایزه داده میشود. با این آجرها میتوانید مهارتهای بتمن در دو بخش مبارزه و جستجو را ارتقا دهید و مبارزات را زیباتر و آسانتر از قبل پیش ببرید.
گذشته از گزینههای تغییر لباسی که با پیشرفت در مراحل بازی برای شما باز میشود شما میتوانید با جمعآوری بلوکهای قرمز در هر مرحله رنگبندی جدیدی به لباسهای خود اضافه کنید. در هر مرحله ۵ شی ویژه وجود دارد که با تخریب کردنشان میتوانید آنها را به دکور غارتان اضافه کنید.
گیمپلی بازی صرفا به تخریب و مبارزه محدود نمیشود. بخش قابل توجهی از بازی صرف حل معماهای مختلف«جدا از معماهای ریدلر» و ساخت ابزارها و وسایل متنوع میشود. این معماها خود شامل مینیگیمهای متنوعی میشوند که اغلب آنها خاص یک مرحله هستند. این مینیگیمها باعث میشود تا شما حتی از جستجو و کشف سرنخ هم به همان اندازهی مبارزات از بازی لذت ببرید.
Legacy of the Dark Knight برخلاف سهگانهی آرخام در شهر گاتهام جریان دارد. شما با یک گاتهام کوچک طرفید که به ۴ جزیره تقسیم شده است. این وسعت کم با توجه به ماهیت بازی و تمرکزی که بر روی تخریب تقریبا همهی اجسام گذاشته شده ابدا چیز بدی نیست. شما در شهر با مردم در تعامل هستید و میتوانید به نجات آنها بپردازید. اما این گاتهام نسبتا شلوغ یک مشکل جدید را برای بازی به ارمغان میآورد.
شما امکان استفاده از وسایل نقلیهی بتمن و باقی متحدانش را دارید. میتوانید از بتموبیل، ماشین پلیس گوردون و یا موتورسیکلت کتوومن استفاده کنید. با وجود این رانندگی و اصل همیشگی کمیکهای ابرقهرمانی که در آنها ابرقهرمانان به اموال دیگران آسیب نمیزنند شما با یک سیستم ماشین سواری ابتدایی سر و کار دارید که فیزیک مورد استفاده در آن هیچ ارتباطی با سری لگو ندارد. شما با ماشینهای زیادی برخورد میکنید اما این برخورد هیچگونه خرابیای به بار ندارد و صرفا ماشینها همانند جعبههای مقوایی به جهتهای مختلف پرت میشوند.
با وجود گیمپلی دوست داشتنی بتمن ما با باگهای زیادی در سراسر بازی طرفیم. باگهایی که تاثیر مستقیمی بر روی بازی شما میگذارند. آبجکتها در برخی مراحل به طور کامل بارگذاری نمیشوند و شما مجبور میشوید برای رد شدن از قسمتهای مختلف بازی را دوباره راه اندازی کنید.
از همان مراحل ابتدایی متوجه میشویم که با یک عنوان رنگارنگ و پر جزئیات طرفیم. توجه کنید که این موضوع به این معنی نیست که بازی از فضای تاریک و خفقانآور رسانههای مرتبط با بتمن فاصله گرفته است. لگوها و ابزارهای مختلف بازی با جزئیات بالایی طراحی شدهاند.
در رسانههای مختلف با نظرات متفاوتی روبرو بودم و اکثر گیمرها از بهینه نبودن بازی شکایت داشتند. اما من با یک سیستم میانرده برای نسل حال حاضر تجربهی خوب و یکنواختی داشتم و تقریبا هیچ مشکلی در گرافیک و عملکرد بازی سر راهم سبز نشد. البته که با توجه به ماهیت بازی واقعا پیشنهاد نمیکنم که تنظیمات گرافیکی بازی را زیاد بالا ببرید. شما باید تعاملات زیادی با محیط بازی داشته باشید و در این مورد پیشنهاد میدهم که تنظیمات تاری را تا حد امکان پایین بیاورید.
بازی Lego Batman: Legacy of the Dark Knight چیزی فراتر از یک میراث برای شوالیهی تاریکی محسوب میشود. بازی به چشم من مانند یک نامه است. نامهای که میان دو دوست که ارتباط و صمیمیتشان بیش از چند دهه دوام آورده و پر از مرور خاطرات شیرین و تلخ از گذشتههای دور و نزدیک است.
چالشهای مختلف در گاتهام و معماهای خلاقانه در طول بازی میتوانند شما را ساعتها سرگرم کنند. سیستم مبارزاتی که از سری آرخام وام گرفته شده، بازگویی داستانهای ابتدایی بتمن و همراهی و همگام بودن با بروس وین جوان در قالب لگو تجربهی جدیدی است که به همهی شما پیشنهادش میکنم.
هواداران بتمن بدون ذرهای تردید باید به تجربهی این عنوان بپردازند. اما اگر نمیدانید بتمن کیست، قصد آشنایی با او را دارید و یا میخواهید صرفا از یک بازی لذت ببرید، بدون هیچ معطلی بازی را تهیه کرده و شهر گاتهام را نجات دهید.
امیدوارم مطلب بررسی بازی Lego Batman: Legacy of the Dark Knight در وبسایت دنیای بازی به شما برای انتخاب بازی کمک بکند. اگر موفق به تجربهی بازی شدهاید خوشحال میشویم نظرتان را بشنویم.
یه معلم گیمر، دیگه چی از این بهتر!!!
برای اطلاع از جدیدترین اخبار، نقد و بررسیها و ویدیوهای اختصاصی، ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید. همراه شما هستیم.
