نقدی دیگر بر NFS:The Run

همان طور که میدانید مدت زمان زیادی میشود که از عرضه عنوان نه چندان موفق Need for Speed: Undercover میگذرد و پس از آن استودیو های زیاد دیگری نسخه های بعدی NFS را ساختند. از جمله بازی بسیار موفق Hot Pursuit و البته نسخه های دیگر از این سری که همراه با تغییرات زیادی بودند و خود دارای گیم پلی و گرافیک خوبی بودند. اما چند وقت پیش بود که EA تصمیم گرفت کار ساخت NFS بعدی را به Black Box، یک استودیو قدیمی در زیمنه ساخت سری NFS بدهد تا بار دیگر هیجان گذشته و عشق و علاقه ای که گیمران به شماره های قبلی NFS داشتند باز گردد و این استودیو NFS را به اصول قدیمی خود برگرداند. اما حالا واقعا این استودیو توانسته از پس انتظار بالای همگان بر بی آید و NFS خوبی عرضه کند؟ جواب این سوال را در طول نقد و بررسی که از این بازی خواهم داشت، میگیریم…

ابتدا از بخش تک نفره بازی شروع میکنیم؛جایی که در مراحل گرچه کم بازی اما محیط های متنوعی گنجانده شده اند و شما در هر ماموریت در جای جدید و متفاوتی مسابقه خواهید داد. البته “تنوع” صرفا شامل حال محیط هایی که در آن مسابقه میدهیم میشود و شاید هر کسی در زمان بازی کردن The Run متوجه بشود که مراحل و ماموریت هایی که در بازی به شما داده میشوند، در اکثر مواقع بسیار تکرای هستند و حوصله شما را سر میبرند. به طوری که در چندین ماموریت پشت سر هم مداوم در یک جا و تنها به یک صورت مسابقه دهید و این در حالی است که کل بازی شامل فرار کردن از دست پلیس، مسابقه هایی با تعداد حدودا ۸ ماشین و رکورد زدن با ماشینتان میشود. البته جدا از این ها The Run نسبت به نسخه های پیشین NFS واقعا تغییرات زیادی کرده است و میتوان گفت این تغییرات چندان هم خوب نبوده اند. چرا که این بازی بیشتر از این که یک عنوان در سطح مسابقه ای و ماشین سواری باشد، یک بازی همراه با جنگ و فرار کردن از دست پلیس ها و باند قاچاقچی و از این جور حرف ها است! این یعنی The Run از هدف اصلی سری NFS دور شده است و استودیو سازنده آن سعی کرده که تفاوتی در این بازی به وجود آورد که در این زمینه موفق عمل نکرده. از دیگر نکات بازی که بد جوری خود نمایی میکند، گیم پلی بسیار کم آن است که واقعا جای تعجب دارد بازی که به این اندازه وقت جهت ساختنش صرف شده است، حال بتوان حتی در مدت زمان دو ساعت تمامش کرد! شاید بتوان دلیل این امر را نداشتن خلاقیت کافی برای ساخت مراحل مختلف بازی توسط سازندگان دانست.

اما اگر بخواهیم درباره مسابقه دادن در The Run بگوییم؛ باید گفت که ماشین های حاضر برای مسابقه دادن کافی است و تعداد ماشین های زیادی در این بازی لایسنس شده اند که این خود یکی از نکات مثبت بازی های مسابقه به حساب می آید. همچنین جاده هایی که در آن ها به مسابقه دادن میپردازید نیز بسیار خوب طراحی شده اند و به گیمر حس رانندگی در آن محیط را انتقال میدهند. اما چیز دیگری که در این میان در ذوق بازی کننده میزند، هوش مصنوعی کم رانندگان و پلیس ها میباشد. حتی اگر در درجه های سخت بازی هم به بازی کردن بپردازید شاهد این خواهید بود که در بعضی مواقع حریفان شما بسیار مبتدیانه و عجیب عمل میکنند! برای مثال ماشین های خود را به این ور و آن ور میزنند و گاهی مواقع حرکان خنده داری از خود نشان میدهند که به همین دلایل خیلی راحت میتوان از آن ها جلو زد و به راحتی اول شد. به عبارت دیگر آسانی بازی نیز شاید زیاد از حد باشد؛ به طوری که وقتی چک پوینت های متعدد وجود دارند اصلا نباید نگران باختن باشید چون کارتان خیلی سخت نمیشود چون چک پوینت ها بسیار نزدیک به هم هستند. و همچنین هوش مصنوعی ضعیف نیز آسانی کار شما را دو چندان میکنند. اما جدا از این انتقادات،صدا گذاری بازی عالی بوده است،به طوری که شما میتوانید به راحتی و از طریق صدای موتور ماشین های مختلف بفهمید که سوار چه نوع ماشینی هستید. علاوه بر این در هنگان نزدیک شدن ماشین های حریفتان به شما نیز صدای موتور ماشین آن ها به خوبی احساس میشوند و به طور کلی صداگذاری در The Run عالی است.همچنین صدای کاراکتر های موجود در بازی نیز بسیار نزدیک به واقعیت هستند.اما یکی دیگر از نقاط ضعف در هنگام مسابقه دادن در The Run نیز حرکات از پیش تعیین شده ماشین ها است! یعنی حتی اگر حدود ۲۰ یا ۳۰ کیلومتر نیز از ماشینی فاصله گرفته باشید،در صورتی که گیم پلی بازی این را بخواهید آن ماشین به یک باره در جلوی شما سبز خواهد شد که این اصلا برای یک گیمر خوشایند نیست!

گرافیک و نور پردازی بازی اما با توجه به موتور بازی سازی که از آن استفاده شده است، یعنی موتور Frostbite 2 بسیار واقعی و زیبا است. به طوری که در هر قسمت از بازی، نور پردازی و صحنه پردازی بسیار زیبا در محیطی که در آن در حال بازی کردن هستید باعث میشوند از بازی کردن لذت ببرید و این جاست که میتوان گفت که The Run دارای بهترین گرافیک میان تمام نسخه های NFS است و در زمینه گرافیک و نور پردازی و از این جور چیز ها جایی برای صحبت باقی نمیگذارد.
اما حالا میرسیم به قسمت اصلی نقد، یعنی جایی که به خاطر آن تیتر مطلب را گذاشتم بازی بی سر و ته! یعنی داستان بی سر و ته بازی!!! واقعا اگه شما چیز درست و حسابی از این داستان فهمیدید در همین تاپیک به من هم بگویید تا بدانم!شما در بازی نقش یک جوان عشق ماشین را دارید که برای فرار کردن از یک باند قاچاقچی که در آن حضور داشته است تن به مسابقه دادن با دیگران میدهد و پلیس نیز در سراسر آمریکا هرجوری که شدده میخواهد این جوان را دستگیر کند.اما حال این که چرا پلیس دنبال این جوان است، چرا این جوان دارد از دست باند قاچاقچی فرار میکند و اصلا این جوان که جک نام دارد چه کار کرده است جز راز های فاش نشدنی این بازی است که گمان نمیکنم کسی حتی با صد بار تمام کردن بازی هم به آن پی ببرد!از این رو داستان The Run بسیار بسیار ضعیف است و کم ترین نمره ممکن را خواهد گرفت!چرا که اگر بازی دارای داستان مشخص است،باید آن داستان در طی بازی معلوم شود تا گیمر بفهمد دارد چه کار میکند؛نه داستانی که نه سرش مشخص است و نه تهش!!! بهتر بود بازی بدون داشتن هیچ گونه خط داستانی منتشر میشد تا فقط در بازی مسابقه دهیم و این قدر سر در گم نشویم!

اما بر خلاق تمام نکات منفی که بازی داشت، بخش چند نفره و حالت آنلاین بازی بسیار عالی است و دارای قابلیت های بسیار زیادی همچون AutoLog میباشد که شاید این بخش از بازی بتواند حداقل بخشی از عصبانیت گیمر را پس از تمام کردن بخش تک نفره بازی را فروکش کند!
در کل خیلی ها انتظار داشتند Need For Speed:The Run تکراری بر خاطرات آن ها در موست وانتد باشد که این طور نشد و این بازی خیلی ها را مانند من از خودش نا امید کرد. که میداند شاید در آینده NFS جدیدی بیاید و تمام علاقه مندان را راضی کند؛ اما فعلا Need For Speed:The Run موفق به این کار نشده است.

صدا گذاری:۸/۵
گیم پلی:۶/۹
گرافیک و نور پردازی:۹/۵
داستان:۴/۵
هوش مصنوعی:۵
صدا گذاری:۸
بخش چند نفره:۸
امتیاز کلی۶/۵

رضا زائری