بررسی فصل سوم سریال Ozark

سه سال پیش در محفل گفتگوی عاشقان دوآتیشه سینما و تلویزیون، پیرامون موضوع «تغییر قهرمان به ضد قهرمان در آثار نمایشی» تبادل نظر می‌کردیم که بسیاری نیز به تکامل هوشمندانه و بی‌نظیر شخصیت افسانه‌ای «والتر وایت» (Walter White) در سریال به یاد ماندنی Breaking Bad اشاره می‌کردند. من در همان هفته که فصل نخست سریال Ozark تماشا کرده بودم، در لابلای تمجید دوستان از والتر وایت، از شخصیت پردازی «مارتی برد» (Marty Bryde) با بازی «جیسون بیتمن» (Jason Bateman) در سریال Ozark نیز صحبت و بی‌درنگ اشاره کردم که اوزارک علیرغم کم و کاستی‌هایش در آغاز کار، در آینده می‌تواند حتی از Breaking Bad و ضد قهرمان دیوانه‌اش بهتر عمل کند. تنها یکی از حاضران در جمع سریال را آن هم به صورت نصفه و نیمه تماشا کرده بود و نظری مخالف نسبت به مقایسه این دو شخصیت از سوی بنده داشت. اکنون فصل سوم سریال Ozark از شبکه اینترنتی Netflix منتشر شده و باید اعتراف کرد که این مجموعه نه تنها دیگر از سایه الگو برداری پلان به پلان Breaking Bad خارج شده، بلکه به اثری منحصر به فرد تبدیل شده است که پرده‌ای واقع گرایانه تر از درگیری خانواده برد با پدیده فساد و جنایت به نمایش می‌گذارد. برای مطالعه ادامه بررسی فصل سوم سریال Ozark با دنیای بازی همراه باشید.

وقفه‌ای یک ساله برای تولید فصل سوم، یک حرکت بسیار هوشمندانه از سوی عوامل ساخت این مجموعه به حساب می‌آید. ایراد‌هایی که پیرامون روند پیشی گرفتن قصه و تقلید بی‌چون و چرا از سریال‌های Breaking Bad و The Sopranos که منتقدان در فصل‌های پیشین گرفته بودند را اصلاح کردند و پس از مشاهده موفقیت بیتمن در کارگردانی چند اپیزود در فصل دوم که با واکنش‌های بی‌‌نظیری همراه بود، عوامل سریال را وادار کرد که اختیار کامل‌تری به بیتمن برای اجرا و کنترل قصه و صحنه بدهند.. مجموعه‌ای از این تصمیمات عاقلانه باعث شده که فصل سوم Ozark به مراتب جذاب‌تر و جسورانه تر از دو فصل پیشین شود. در فصل دوم زمینه چینی‌هایی برای حضور پر رنگ و جدی‌تر «وندی برد» ( با بازی لارا لینی) در قصه مهیا شد که داستان رویکردی از دغدغه‌های مصیبت ‌بار دو ضدقهرمان را ترسیم کند و در فصل سوم نیز نویسندگان تصمیم گرفتند که این دو شخصیت را حد لامکان به جان هم بیندازند. اگر سکانس پایانی فصل دوم را به خاطر داشته باشید، می‌بینید که وندی آن چنان شیفته کسب و کار تجارت فاسد با کارتل‌ها شده که حتی مارتی هم از چهره شیطانی همسرش هراس پیدا می‌کند.

در قسمت های ابتدایی فصل سوم درگیری بین وندی و مارتی بر سر کنترل تجارت به اوج خود می‌رسد، به گونه‌ای که حتی در کابوسی که وندی در خواب می‌بیند، برای رسیدن به قله ثروت و قدرت، مارتی را به قتل می‌رساند. می‌توانم بگویم که پلات درگیری رقابت آمیز «وندی علیه مارتی» (Wendy Vs Marty) مرا به یاد فصل‌های پایانی House Of Cards می‌‌اندازد؛ جایی که فرانک و کلیر آندروود برای رسیدن به عالی‌ترین مقام سیاسی کشور دست به هرکار شرم آوری می‌زدند. گرچه در سریال نفرین شده House Of Cards  با توجه به اتفاقات فصل نهایی آن که منجر به اخراج کوین اسپیسی و تغییر کل سناریو شد ولی در سریال Ozark به مراتب این درگیری نسبت به سریال پرطرفدار قبلی نتفلیکس، بهتر اجرایی شده است.

اگر فصل سوم Ozark به سه پرده تقسیم کنیم، پرده نخست به کشمکش درگیری «وندی علیه مارتی» تعلق دارد که  وندی با کمک «هلن پیرس» (Helen Pierce)-وکیل همه فن حریف تجارت خانواده برد-مارتی را شکست می‌دهد که در نتیجه، مارتی در دام کارتل مکزیک به سردستگی «ناوارو» (Navaro) می‌افتد. در پرده دوم،  شخصیت مارتی با توجه به فشارهای روحی و روانی که ناوارو بر سر وی آورده، کمی تحول پیدا می‌کند و به فردی بی‌دغدغه و حتی گوشه گیر تبدیل می‌شود.

پرده دوم آغاز یک درگیری ثانویه است که بین وندی و هلن اتفاق می‌افتد که این درگیری با دخالت «بن» (Ben)، برادر دردسرساز وندی، به اوج می‌رسد. شخصیت جدید این فصل بن دیویس، برادر وندی است که با یک فلش بک از وضعیت زندگی گذشته‌اش متوجه می‌شویم که با یک فرد غیرمتعارف و خطرناک طرف هستیم. بازی «تام پلفری» (Tom Pelphery) در نقش بن عالی است که می‌تواند از همین حالا به عنوان یکی از کاندید‌های نهایی بهترین بازیگر مکمل جوایز امی امسال بدانیم. هر چقدر حضور مارتی در پرده دوم کمرنگ است، بن به خوبی جای خالی حضور مستمر مارتی در صحنه را پر می‌کند. اوج پرده دوم قصه زمانی رخ می‌دهد که هلن پیرس هر طور شده می‌خواهد بن را به قتل برساند که مارتی و وندی تلاششان را می‌کنند که بن را از منطقه تحت نظارت هلن دور کنند. در پرده دوم، در این درگیری نفس انگیز، هلن پیروز می‌شود و پرده سوم آغازگر درگیری خانواده برد علیه هلن است که با سکانس پایانی غافلگیرانه‌ای به پایان می‌رسد.

در دو قسمت نهایی فصل سوم سریال Ozark ، قصه ضرب ‌آهنگ سریع‌تری به خود می‌گیرد که این ضرب آهنگ به گونه‌ای طراحی شده که قدرت هلن را بیشتر از گذشته نشان دهد. وندی بخاطر کاری که به ضرر برادرش انجام داده، ناراحت و پریشان است و برای فراموش کردن کارش به نوشیدن الکل روی می‌آورد. مخاطب که در این وضعیت بغرنج انتظار دارد که مارتی نقشه‌ای بی‌نظیر برای نابود کردن هلن طراحی کند ولی باز این وندی است که در آن حالت بحران زده قدمی رو به جلو برای نابودی هلن برمی‌دارد. چنین وضعیتی کاملا آشکار است که نویسندگان فرمان قهرمان‌‌پردازی را این‌ بار بر دوش وندی گذاشته‌اند. شاید کسانی که از حضور مستمر مارتی در فصل اول و دوم نیز استقبال کرده بودند، در این فصل نیز ناامید شوند ولی با به کارگیری پیچ و خم‌های درگیری این سه شخصیت (وندی، مارتی و هلن) روند قصه با حوادثی غیرقابل پیش بینی نیز جذاب‌تر کرده است.

اولین چیزی که Ozark را از سایر سریال‌های هم‌رده‌اش متمایز می‌کند، مکانی است که در آن اتفاقات داستان رخ می‌دهد. اوزارک با وجود مناظر سرسبز و رودخانه و رشته‌کوه‌های چشم‌نواز که با فیلم‌برداری بی‌نقصی که با ترکیب کنتراست رنگ‌های آبی و خاکستری گرفته ‌شده، فضا و اتمسفر خاص و فریبنده‌ای را به وجود آورده که بیننده را وادار به ادامه تماشای سریال می‌کند. چیزی که سال‌ها قبل در مجموعه Bloodline (سریال دیگر شبکه Netflix) دیده بودم که فضاسازی و محیطی که قصه در آن جریان داشت به جذابیت اثر کمک بسزایی کرده بود.

جیسون بیتمن و عوامل فیلم‌برداری در این فصل تا جایی که می‌توانستند از مکان‌های تفریحی و محیط‌های جنگلی اوزارک شات‌های بی‌نظیری گرفته‌اند. حتی عملکرد سایر کارگردانان این فصل از جمله «شاریان دیبیس» (Cherian Dabis) که کارگردانی قسمت دلهره آور Boss Fight را برعهده داشته قابل تقدیر است. در آن قسمت می‌بینید که شاریان دیبیس از چه قاب بندی‌های چشم نوازی برای نشان دادن وضعیت بغرنج مارتی که در چاله‌ای مرگبار حبس شده، به کار برده است.

در مجموع، فصل سوم سریال Ozark پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در قصه و موقعیت‌های دراماتیک کرده است و شاید از همه مهم‌تر این مسئله باشد که دیگر از سایه قیاس زورکانه با Breaking Bad نیز خارج شده است. سریال Ozark برای کسانی که تشنه سریالی با آدرنالین بالا و موقعیت‌های شوکه برانگیز هستند، بهترین گزینه است.