نتایج مسابقه عکاسی «وُردپرس ۲۰۱۶» و صحبتی با بازی‌سازان

شاید عجیب باشد که نتیجه‌ی یک مسابقه عکاسی در وب‌سایت ویدئوگیم منتشر شود، اما قصد من خبررسانی از نتیجه‌ی مسابقه نیست بلکه تصمیم دارم از نتیجه‌ی آن استفاده کنم و اهمیت موضوعات مطروحه‌ی امروز را به شما نشان دهم. و به شما بگویم که فرصتی که ما از دست دادیم چه بود.

«بنیاد عکاسی وُردپرس» نهادی است که در سال ۱۹۵۵ تشکیل شده و رسالتش نشان دادن عکس‌های ژورنالیست‌های جهان به مردم است و برای بهتر شدن و ارتقای ژورنالیسم تصویری تلاش می‌کند. فلذا بهترین عکاسان و بهترین روزنامه‌نگاران و خبرنگاران جهان هرسال عکس‌های خود را به این بنیاد می‌فرستند تا در مسابقه‌ی آن شرکت داده شوند.

با بررسی عکس‌هایی که جایزه‌ها را برده‌اند چیزی به نظرم رسید، که البته چیز عجیبی هم نبود و قبلاً هم به این نتیجه رسیده بودم که درصد بالایی از عکس‌ها مربوط به موضوعاتی مثل: کشتار، جنگ، خشونت، آوارگی، پناه‌جویی و درکل فجایع انسانی ناشی از جنگ می‌شود.

در ادامه بخش‌های مسابقه را برایتان معرفی می‌کنم و درصد آثاری که مربوط به مسائل بالا می‌شود را در هر بخش ذکر می‌کنم.

بخش‌های مسابقه:

هر بخش ۶ جایزه دارد، ۳ جایزه‌ی اول و دوم و سوم برای یک عکس تکی و ۳ جایزه‌ی اول و دوم سوم برای یک مجموعه‌ی ۸ عکسی. (به‌غیراز بخش پروژه‌های درازمدت که فقط ۳ جایزه برای یک مجموعه‌ی ۱۲ تایی دارد.)

عناوین بخش‌های مسابقه عبارنتد از: موضوعات معاصر، زندگی روزمره، اخبار عمومی، پروژه‌های درازمدت، طبیعت، مردم، ورزش، اخبار فوری.

تعداد و درصد آثار ارسالی با مضمون و بن‌مایه‌ی «فجایع انسانی ناشی از جنگ و ترور» به شرح زیر است:

موضوعات معاصر:

در این بخش ۶ جایزه داده شده که ۳ جایزه به ۳ عکس تکی و ۳ جایزه به سه مجموعه‌ی ۸ عکسی رسیده است. درمجموع ۲۷ عکس در این بخش دیده می‌شود.

از ۶ جایزه ۳ جایزه، معادل: ۵۰ درصد

از ۲۷ اثر ۱۷ اثر، معادل: ۶۳ درصد

زندگی روزمره:

در این بخش ۶ جایزه داده شده که ۳ جایزه به ۳ عکس تکی و ۳ جایزه به سه مجموعه‌ی ۸ عکسی رسیده است. درمجموع ۲۷ عکس در این بخش دیده می‌شود.

از ۶ جایزه ۱ جایزه، معادل: ۱۶ درصد

از ۲۷ اثر ۸ اثر، معادل: ۳۰ درصد

اخبار عمومی:

در این بخش ۶ جایزه داده شده که ۳ جایزه به ۳ عکس تکی و ۳ جایزه به سه مجموعه‌ی ۸ عکسی رسیده است. درمجموع ۲۷ عکس در این بخش دیده می‌شود.

از ۶ جایزه ۶ جایزه، معادل: ۱۰۰ درصد

از ۲۷ اثر ۲۷ اثر، معادل: ۱۰۰ درصد

پروژه‌های درازمدت:

در این بخش فقط ۳ جایزه به سه مجموعه‌ی ۱۲ عکسی داده شده است.

از ۳ جایزه ۲ جایزه، معادل: ۶۶ درصد

از ۳۶ اثر ۲۴ اثر، معادل: ۶۶ درصد

طبیعت:

در این بخش ۶ جایزه داده شده که ۳ جایزه به ۳ عکس تکی و ۳ جایزه به سه مجموعه‌ی ۸ عکسی رسیده است. درمجموع ۲۷ عکس در این بخش دیده می‌شود.

از ۶ جایزه ۱ جایزه، معادل: ۱۶ درصد

از ۲۷ اثر ۸ اثر، معادل: ۳۰ درصد

مردم:

در این بخش ۶ جایزه داده شده که ۳ جایزه به ۳ عکس تکی و ۳ جایزه به سه مجموعه‌ی ۸ عکسی رسیده است. درمجموع ۲۷ عکس در این بخش دیده می‌شود.

از ۶ جایزه ۴ جایزه، معادل: ۶۶ درصد

از ۲۷ اثر ۱۸ اثر، معادل: ۶۶ درصد

ورزش:

هیچ

اخبار فوری:

در این بخش ۶ جایزه داده شده که ۳ جایزه به ۳ عکس تکی و ۳ جایزه به سه مجموعه‌ی ۸ عکسی رسیده است. درمجموع ۲۷ عکس در این بخش دیده می‌شود.

از ۶ جایزه ۵ جایزه، معادل: ۸۳ درصد

از ۲۷ اثر ۱۹ اثر، معادل: ۷۰ درصد

آمار:

• از مجموع ۲۲۵ اثر برگزیده، ۱۲۱ اثر مربوط به «فجایع انسانی ناشی از جنگ و ترور» است. یعنی بیش از ۵۳ درصد.
• عکس سال هم مربوط به همین موضوعات است.
• اگر فجایع دیگر مثل بیماری و زلزله و خشونت را هم به این مضمون اضافه کنیم درصد به حدود ۶۸ می‌رسد.
• اگر ورزش و طبیعت را که اساساً هیچ ربطی به این موضوعات ندارند از آمار حذف کنیم درصد به حدود ۶۷ می‌رسد.

صحبت با بازی‌سازان

می‌دانید همه‌ی این‌ها چه معنی‌ای دارد؟ معنی‌اش این است که رسانه‌های جهان مهم‌ترین موضوعی را که در سال ۲۰۱۵ دنبال کرده‌اند موضوع جنگ و هجرت مردم و آوارگی و فلاکت ناشی از جنگ بوده است. فارغ از این‌که این موضوعات چه‌قدر مهم هستند شما به‌عنوان بازی‌ساز می‌توانستید از همین مضامین برای تشکیل بن‌مایه‌ی بازی‌های خود استفاده کنید. می‌دانید این کار چه خاصیت‌هایی برای شما داشت؟‌ غیر از این‌که شما را به‌عنوان یک فرد مطلع و دغدغه‌مند از مضامین اجتماعی بسیار مهم معرفی می‌کرد باعث می‌شد که با احتمالاً بسیار بالایی مقدار متنابهی از رسانه‌ها و مطبوعات جهان اخبار مربوط به بازی شما را پوشش دهند. آن‌وقت می‌توانستید با این ادعا که ما ازجمله معدود کسانی هستیم که برای نشان‌دادن فجایع ناشی از جنگ بازی می‌سازیم توجه همه را به خود جلب کنید. چه‌بسا می‌توانستید با همین کار بودجه‌ی بازی خود را از شبکه‌های سرمایه‌گذاری جمعی تأمین کنید.

من نمی‌دانم چرا بازی‌سازان ما فقط به فکر الگوبرداری از کمیک‌های آمریکایی صدمن‌یک‌غاز یا انیمیشن‌های ژاپنی عجیب‌وغریب و بی‌سروته هستند؟! اساساً این دو مورد تبدیل به یک پز روشنفکری متجددانه شده است و هرکسی می‌خواهد نشان دهد که خیلی به‌روز است و کارهایش کلیشه‌ای نیست و از بقیه بیشتر سر درمی‌آورد به سمت کتاب‌های کمیک غربی (آن‌هم از نوع دکه روزنامه‌ای) یا انیمه‌های ژاپنی هرگز دیده نشده می‌رود. علی‌الخصوص هنرمندان دیجیتال ما خیلی خوشحال هستند که کاراکترهایشان شبیه کاراکترهای ژاپنی‌ چشم درشت می‌شود یا این‌که رویکرد فلان نویسنده‌ی دست هشتم کتاب‌های کمیک در انگلستان را به زندگی روزمره دارند.

فارغ از این‌که همه‌ی آن‌ها هم ممکن است در جایگاه خودشان موفق شوند و به مدارج مهمی برسند، اما شما به چیزی که من گفتم کمی فکر کنید. در سالی که گذشت تا جایی که من می‌دانم هیچ بازی‌ای به این موضوعات توجه نکرد، هیچ تیم مستقلی هم سراغ موضوعات اصلی جهان در سال ۲۰۱۵ نرفت، فلذا اتفاقاً فرصت خیلی خوبی برای یک تیم ایرانی بود که این کار را بکند که کسی در ایران هم این کار را نکرد. نمی‌توان از یک آمریکایی یا انگلیسی انتظار داشت که جنگ را درک کند، اما از یک ایرانی که باید انتظار داشت. اما مثل این‌که آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها به‌هرحال بهتر درک می‌کنند.

به‌هرحال سال ۲۰۱۵ تمام شد و سال جدید پیش روی ماست. بالا غیرتاً دست از سر ژاپنی‌ها و آمریکایی‌ها بردارید،‌ خیلی موضوعات دیگری هم برای کار کردن وجود دارد.

من الله توفیق

آرش حکیمی

۱ اسفند ۹۴