قاطی پلو به سبک ویدیوگیم
خانه » نقد و بررسی » نقد و بررسی بازی
دستیابی به ناشناخته‌ها تا به اینجای تاریخ برای ما جذاب و سود‌آور بوده است. ما با کشف دنیای ریز اطرافمان و یا دنیای بسیار بزرگ خارج از سیاره‌ی دوست داشتنیمان به اطلاعات ارزشمندی درباره‌ی خود و خلقت دست یافتیم. اما این کنجکاوی نوع بشر ممکن است زمانی او را به نابودی بکشاند. موضوعی که در جهان بازی Enshrouded اتفاق می‌افتد و ما در نقش قهرمان بیدار شده‌ی بازی باید به نجات آن بپردازیم. با بخش نقد و بررسی بازی دنیای بازی همراه شوید تا به بررسی بازی Enshrouded بپردازیم.
بازی Enshrouded در سرزمینی به نام امبرویل «Embervale» جریان دارد. مدت‌ها پیش غریبه‌ای ناشناس انسان‌ها را با ماده‌ای به نام اکسیر آشنا می‌کند. معجونی که به آنها قدرتی جادویی پیشکش می‌کند. این ماده مدت‌ها قبل توسط نژادی به نام باستانیان «Ancients» مهر و موم شده بود. گویا آنها از ویرانی‌ای که اکسیر به بار می‌آورد خبر داشتند.
اما انسان‌ها نمی‌توانند جلوی طمع خود را بگیرند. از اکسیر استفاده می‌کنند و به حفر چاه‌های عمیق در سراسر امبرویل می‌پردازند و با جنگ و خونریزی زمین‌هایی که اکسیر در اعماقشان وجود دارد را از چنگ یکدیگر بیرون می‌آورند.پس از مدتی، اکسیر روی دیگر خود را به نژاد طماع نشان می‌دهد. از چاه‌های حفر شده مهی خوفناک که در بازی Shroud نام دارد بیرون می‌آید و به همراه آن، اهریمنان نیز وارد امبرویل می‌شوند.
دانشمندان به کمک باستانیان راهی برای نجات امبرویل پیدا می‌کنند. آنها از خاکستر‌های جهان از دست رفته روح‌های شعله‌وری را در بدن‌هایی میرا پرورش می‌دهند و آنها را شعله‌زاده می‌نامند. پس از مدت زمانی نامعلوم، شما در نقش یکی از شعله‌زاده‌ها از مخزن خود بیرون میایید و حال باید با پیدا کردن دیگر همنوعان خود به نجات جهان از دست رفته بپردازید.
این اطلاعات تنها چیزی است که به طور مستقیم در اختیار بازیکن قرار می‌گیرد. پس از این توضیحات بازیکن در امبرویل بیدار میشود و به جستجو در جهان بازی می‌پردازد. اصرار بازی بر این است که اطلاعات را مستقیما در اختیار بازیکن قرار ندهد. اینکه اکسیر دقیقا چه قدرتی داشته و یا استفاده از آن چه نتایجی را در پی دارد، حکومت‌های داخل بازی چگونه از بین رفته‌اند و یا شعله‌زاده‌ها چگونه ساخته می‌شوند، تمام این اطلاعات مانند قطعات پازل توسط خود بازیکن به دست می‌آیند. آن هم با بررسی توضیحات دیگر شعله‌زاده‌ها و خواندن ژورنال‌هایی که در سراسر بازی قرار دارد.
Enshrouded ترکیبی از ژانرهای نقش‌آفرینی و سندباکس است و سعی می‌کند هویت خود را بیشتر با ژانر سندباکس به بازیکن بشناساند. بازیکن پس از ورود به جهان باید به ساخت پایگاه‌های مختلف بپردازد و با کشف جهان اطراف خود و تکمیل ماموریت‌های فرعی و اصلی اطلاعات خود از این جهان ناشناخته را بیشتر کند.
اولین موضوع که در بررسی بازی Enshrouded گیمر را ناامید می‌کند خالی بودن جهان بزرگ بازی است. امبرویل پس از پخش شدن مه‌های حامل اهریمنان در سراسرش کاملا خالی شده است. تنها ساکنان آن «البته به جز اهریمنان ساکن مه» گروه‌های کوچک راهزنان هستند که در سراسر مسیر‌های بازی پراکنده هستند و کار را برای شعله‌زاده سخت می‌کنند.
این تنهایی شعله‌زاده و خالی بودن جهان با ورود دیگر یارانش به بازی نیز پر نمی‌شود. در طول بازی شما با کاوش دیگر مقبره‌های بازی یارانتان را پیدا می‌کنید و می‌توانید در هر پایگاهی که دوست دارید روح آنها را سامن کنید تا در آنجا زندگی کنند. خالی بودن امبرویل این سوال را در ذهن بازیکن تداعی می‌کند که «اصلا این جهان نابود را برای چه کسی نجات می‌دهیم؟». شاید سازنده با قرار دادن چند روستای کوچک در جهان بازی می‌توانست به این سوال پاسخی ساده بدهد اما به هر دلیلی صرفا جهان بازی را بسط می‌دهد، بی‌توجه به این مورد که این جهان بزرگ به درد چه کسی می‌خورد؟
در همان ابتدای بیداری شعله‌زاده که کلید شیفت را فشار می‌دهید و شروع به دویدن می‌کنید متوجه می‌شوید که بازی شباهت عجیبی به Breath of the Wild دارد. کمی جلوتر که با گرگ‌های اطراف روستای خالی از سکنه مبارزه می‌کنید به شباهت سیستم مبارزاتی بازی با سولزلایک‌ها پی می‌برید. حقیقت امر همین است. Enshrouded ترکیبی از تمام بازی‌های مشابه سبک خود است.
Enshrouded سعی می‌کند تا از بازی‌های خوشنام و صاحب سبک در گیم‌پلی خود استفاده کند. در این امر هم «تا حدودی» موفق عمل می‌کند. خوشبختانه بازی خط داستانی اصلی خود را صاف و پوست‌کنده جلوی بازیکن قرار می‌دهد. چندین کوئست ابتدایی بازی صرفا می‌خواهند شما را با سیستم‌های مورد استفاده در بازی آشنا کنند. این که چگونه یک پناهگاه برای خودتان بسازید، یارانتان را در کجا پیدا کنید و برای تامین اشیای مورد نیاز خود به چه مواد اولیه‌ای احتیاج دارید.
این روند اما با پیدا کردن و فعالسازی اولین برج باستانی« که فقط توسط شعله‌زاده‌ها فعال میشود» متوقف میشود. ماموریت‌های اصلی همچنان برای بازیکن مشخص هستند اما اتمام آنها به سطح مهارت بالایی احتیاج دارد. سطح مهارتی که محال است بازیکنان تازه وارد در بازی به آن رسیده باشند.
تاکید بازی پس از طی سلسله مراحلی که من آنها را «مراحل آموزشی» می‌خوانم بر این است که بازیکن در جهان بازی زندگی کند. هدف این نیست که با گذراندن ماموریت‌های مشخص بازی را به پایان برسانیم. بازیکن در Enshrouded باید در ویرانه‌ها به جستجو برود، شکار کند، برای اسباب مختلف خانه یا پایگاه خود ابزار و وسایل جمع کند و در نهایت با پاک کردن مه‌های اهریمنی به پایانی که برای امبرویل مشخص شده برسد. اگر بازیکن قصد داشته باشد مسیری متفاوت و کوتاه‌تر را برای خود انتخاب کند علاوه بر تحمل سختی‌های زیاد لذت بالایی هم از بازی نخواهد برد.
مکانیک‌های گیم‌پلی در بازی با توجه به همین اصل زندگی و وقت‌‌گذرانی طراحی شده‌اند. شخصیت شما علاوه بر محدوده‌ی سلامتی به آب و غذا نیز احتیاج دارد. در صورت استفاده از جادو سطح مانایش کم میشود و برای پر کردنش باید دست به دامان معجون‌های کیمیاگری « و در مواقع ضروری اکسیر» شود یا با استراحت در کمپ‌های مختلف وضعیت بدنی خود را به حالت قبل برگرداند. علاوه بر این فاکتورها تغییرات محیطی نیز بر روی شما تاثیر دارند. اگر به علت بارش باران خیس شوید سطح استقامت شما پایین می‌آید و در صورت گرسنگی یا مسمومیت با حداکثر سلامتی بسیار کمی باید بازی را ادامه دهید.
نکته‌ای که در بازی من را بسیار آزار می‌دهد نبود یک سیستم حمل و نقل درست و حسابی در دنیای بسیار بزرگ بازی است. نقشه‌ی بازی مقیاس بسیار بزرگی دارد و علاوه بر آن دارای فلات و دره‌های باند و عمیقی است که بازیکن را مجبور می‌کند برای رسیدن از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر مدت زمان زیادی را صرف کند. شاید کمترین کاری که سازنده می‌توانست انجام دهد این بود که باز هم از Breath of the Wild الگو بگیرد و گله‌های اسب وحشی را برای بازیکن در بازی قرار دهد.
این پیاده‌روی‌های اجباری با کمبود نقاط Fast Travel سخت‌تر هم میشود. شما صرفا می‌توانید با این قابلیت به برج‌های باستانی یا خانه‌های امن خود بروید و تعداد این خانه‌ها هم به سطح Altar شما بستگی دارد که با توجه به نقشه‌ی عظیم بازی نمی‌توانند دردی از شما دوا کنند.
نکته‌ی عجیب دیگر به سیستم Level Up بازی مربوط میشود. این سیستم که مشخص است از بازی محبوب Skyrim وام گرفته شده دریایی از توانایی‌های مختلف را به شما پیشکش می‌کند که می‌توانید با آزاد کردن آنها راحتی خود را در بازی بیشتر کنید. از توانایی‌های تاثیر‌گذار در کامبت‌ها گرفته تا حرکات جدید، همه در این درخت طراحی وجود دارند، اما بازی به طور عجیبی در بخش افزایش سطح بازیکن خساست به خرج می‌دهد. به طوری که من پس از ساعت‌ها بازی تازه به سطح ۱۴ رسیده‌ام و از میان صدها پرک معرفی شده توانسته‌ام ۴تای آنها را آزاد کنم
سیستم لول آپ بازی بسیار جذاب و گسترده است. این سیستم کلاس‌های بسیار متفاوتی را به شما پیشنهاد می‌دهد. به طوری که می‌توانم آن را همتای سیستم کلاس‌های بازی‌های D&D بنامم. شما می‌توانید انتخاب کنید که در بازی چگونه مبارزه کنید. مانند یک بربر به جنگ تن به تن با دشمانتان بروید یا همانند مرلین از راه دور با عصا یا چوبدستی جادویی خود با آنان مبارزه کنید. البته تمام این موارد به شرط این است که بتوانید سطح خود را به طرز قابل توجهی بالا ببرید. کاری که به نظر من در بازی تا حد زیادی سخت طراحی شده و امیدوارم سازنده در آپدیت‌های آینده کمی به بازیکنان در این مورد آسان بگیرد.
به آزادی سبک‌های مبارزات اشاره کردیم. در ابتدای بازی مهارت شما در تمام روش‌های مبارزه یک سطح حداقل را دارا است. به طوری که می‌توانید از تمامی سلاح‌های بازی بدون محدودیت خاصی استفاده کنید. مزیت درخت مهارت صرفا باعث میشود که شما در یک سبک مبارزه قوی‌تر از دیگر روش‌ها ظاهر شوید.
اگر بخواهم از خود مبارزات صحبت کنم حرف زیادی برای گفتن نمی‌ماند. حرکات و انیمیشن‌های تکراری و سیستم ضربه و دفعی که با توجه به تنوع کم دشمنان نمی‌توانیم انتظار گستردگی زیادی از آن داشته باشیم. مبارزات در بازی صرفا به زدن و دفع کردن« در مواقع خاصی هم جاخالی دادن» محدود می‌شوند. با توجه به اینکه این سیستم مبارزات نمی‌تواند ضربات را کنسل کند مبارزات شما حتی با ساده‌ترین دشمنان نیز می‌تواند مرگبار باشد. نکته‌ای که ممکن است باعث آزارتان در بازی بگردد.
برعکس دشمنان تکراری، تنوع اسلحه‌ها در بازی بسیار بالا است. شما می‌توانید از شمشیر‌های بزرگ و کوچک، چاقو‌های دوتایی، عصا و چوبدستی جادویی و یا تیر و کمان در مبارزات استفاده کنید. هرکدام از سلاح‌های یاد شده نیز در بازی از انواع مختلفی برخوردار هستند که می‌توانید با یافتنشان کار خود را در مبارزات ساده‌تر کنید.
در بررسی بازی Enshrouded سیستم ساخت و ساز آن قسمتی بود که توجه من را به خود جلب کرد. در همین ابتدا بگویم که من طرفدار سرسخت سندباکس‌ها نیستم اما از قسمت ساخت و ویرایش پناهگاه‌ها در بازی لذت زیادی بردم. لازم به ذکر است که شما توانایی ساخت در هر مکانی را ندارید و صرفا می‌توانید در اطراف Altarهایتان به ساخت خانه بپردازید.
شما باید با استفاده از منابع اولیه بلوک‌های خاصی که صرفا به درد همین قسمت از بازی می‌خورند را بسازید و سپس با استفاده از چکش جادویی وارد بخش خانه سازی شوید و با استفاده از منوهای آماده به چیدن دیوارها و ساخت پناهگاهتان بپردازید. این بخش البته فقط به ساخت پناهگاه محدود نمی‌شود. شما می‌توانید به کمک دیگر شعله‌زاده‌ها و میز کار خودتان ابزار و وسایل زیبایی برای چیدمان داخلی خود بسازید. این ابزار جدا از کاربری زیبایی کیفیت پناهگاه شما را بالا می‌برند و مزایای بیشتری با استراحت در آنجا به شما می‌دهند.
همین ساخت و ساز نسبتا ساده تبدیل به بهانه‌ای میشود تا به بخش آنلاین بازی نگاه ویژه‌ای داشته باشیم. خوشبختانه Enshrouded در دوره‌ای که در حالت Early Access قرار داشت توانست نظر طرفداران این ژانر را جذب بکند و تا به اینجای کار شاهد ساخت سازه‌های جذابی « مانند مدرسه‌ی هاگوارتز و ریوندل» در نقشه‌ی بازی هستیم. هرچند، همانطور که گفتم به دلیل جهان خالی بازی این نقشه‌ها نیز بسیار متروکه هستند و ممکن است حس ناخوشایندی به شما القا کنند.
همانطور که اشاره کردم نقشه‌ی بازی از وسعت بسیار زیادی برخوردار است، این وسعت و عدم حضور سیستم حمل و نقل در بازی باعث میشود که شما بدون از دست دادن منظره‌های مختلف در محیط بازی کند و کاو کنید. در حقیقت نبود سیستم Fast Travel در اینجا به نفع بازیکن کار می‌کند و باعث میشود محیط‌های زیبای امبرویل بیشتر به چشم بیایند.
خوشبختانه امبرویل با وجود تراکم سازه‌های کم خود اما همچنان محیط جذابی برای گشت و گذار به حساب می‌آید. علاوه بر جنگل‌ها و خرابه‌های باستانی شما می‌توانید در مقبره‌ها، مه‌گرفتگی‌های مختلف، رودخانه‌های ماگمایی و مناطق کوهستانی بازی چرخ بزنید. البته که ورود به هرکدام از مناطق گفته شده سطح مهارت خاصی را طلب می‌کند. با وجود این زیبایی‌ها بازی از لحاظ گرافیکی کیفیت بسیار بالایی ندارد و ممکن است تراکم پیکسلی و کیفیت بافت‌ها ناامید کننده به نظر برسد. اگر به گرافیک اهمیت زیادی می‌دهید این موضوع می‌تواند شما را از تجربه‌ی بازی باز دارد.
موسیقی بازی نه چیز خاصی است که بخواهم بیهوده از آن تعریف کنم و نه مشکلی دارد که آن را شماتت کنم. هرچند تعداد قطعات موسیقی برای اثری به این پهناوری کم به نظر می‌رسد اما این کمبود به تجربه‌ی بازیکن ضربه‌ی خاصی وارد نمی‌کند.
Enshrouded را می‌توان اثری جالب و درخور توجه نامید. بازی قصد ندارد تاثیر خاصی بر روی ویدیوگیم و دنیایش داشته باشد و صرفا خود را به فضایی تبدیل می‌کند تا دوست‌داران ژانرهای مختلف در آن به وقت گذرانی بپردازند. Enshrouded مکانیک‌های مختلفی را از دیگر بازی‌ها قرض می‌گیرد و با ترکیب کردن آنان جهانی را می‌سازد تا گیمرها برای مدتی هم که شده از فضای پرتنش زندگی خود فاصله بگیرند و در امبرویل اوقات خود را بگذرانند. بازی مشکلات کمی ندارد، اما به حدی عظیم و سرگرم کننده است که می‌توان از آنها چشم‌پوشی کرد و از دنیای آن نهایت لذت را برد.
بررسی بازی Enshrouded بر اساس کد ارسالی ناشر و بر روی پلتفرم Steam انجام گرفته است
این بود از بررسی بازی Enshrouded در وبسایت دنیای بازی. نظر شما در مورد این اثر چیست؟
یه معلم گیمر، دیگه چی از این بهتر!!!
برای اطلاع از جدیدترین اخبار، نقد و بررسی‌ها و ویدیوهای اختصاصی، ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید. همراه شما هستیم.
