ادا و دیگر هیچ
خانه » نقد و بررسی » نقد و بررسی بازی
بازی Blackwood به صورت دسترسی زودهنگام منتشر شده است. آیا این عنوان توانسته به یکی از عناوین جذاب ژانر اکشن تبدیل شود؟ با بررسی بازی Blackwood همراه بخش نقد و بررسی بازی از رسانه‌ی دنیای بازی باشید.
چندی پیش بود که بازی Blackwood توسط استودیو AttritoM7 Productions معرفی شد. این بازی تجربه دوم این استودیو پس از عرضه بازی Zero Hour در سال ۲۰۲۴ به حساب می‌آید. Blackwood در اولین تریلر خود شباهت زیادی به سری فیلم‌های جان ویک داشت و لقب «شبیه‌ساز جان ویک» را از سوی گیمرها مال خود کرد. آیا این بازی در حد و اندازه‌های چیزی که به آن نسبت داده شده، عمل کرده است؟ با ادامه مطلب بررسی بازی Blackwood همراه من باشید.
بازی در فاضلاب آغاز می‌شود و یک آموزش مختصر به تو می‌دهد. اما از همان لحظه‌ای که شروع به بازی می‌کنید، متوجه می‌شوید که همه چیز بیش از حد ناپخته و دست‌وپا شکسته است. سیستم کاور از سمت بازیکن تا حدی قابل‌قبول است، اما هوش مصنوعی دشمنان خیلی ضعیف عمل می‌کند. یکی از عجیب‌ترین مشکلات بازی هم حرکت شخصیت است. وقتی از دویدن به راه رفتن تغییر حالت می‌دهی، یک مکث و پرش عجیب در انیمیشن وجود دارد. انگار بازی نمی‌داند باید چه کاری انجام دهد. حس حرکت اصلا روان نیست.
بعد از عبور از فاضلاب و بیرون آمدن به سطح شهر، چند ماشین به سمت شما می‌آیند و افراد مسلح شروع به تیراندازی می‌کنند. تنها سلاحی که در اختیار داری یک پیستول است. در همین بخش یک اتفاق عجیب رخ می‌دهد. پشت ماشینی سنگر می‌گیرید و داخل ماشین زنی روی صندلی نشسته است. بازی به شما اجازه می‌دهد که او را از ماشین بیرون بکشی، اما هیچ فایده یا هدفی ندارد. نه ماشین را می‌گیری، نه اتفاقی می‌افتد، نه داستان جلو می‌رود. فقط یک زن را از ماشین بیرون می‌اندازی، همین و بس.
بعد از کشتن دشمنان، افراد بیشتری ظاهر می‌شوند. هدف این است که از میدان عبور کنید و به ماشینت برسید. دشمن‌ها پشت هم می‌آیند تا ناگهان یک کات‌سین شروع شود و مبارزه بدون دلیل خاصی پایان یابد. سیستم تیراندازی به شدت ضعیف است و تجربه شلیک به معنی واقعی کلمه اعصاب‌خردکن می‌دهد.
صحنه‌های مبارزه تن‌به‌تن هم جزو یکی از ارکان بازی است. سیستم مبارزه نزدیک در اینجا به شدت ابتدایی است. مشت می‌زنید، بلاک می‌کنید یا پری و ضدحمله انجام می‌دهید و چند انیمیشن فینیشر می‌بینید. همه‌چیز حس خام و ناقص دارد. نه تیراندازی به درستی کار می‌کند و نه مبارزات تن‌به‌تن.
مورد خیلی عجیبی در مورد بازی وجود دارد که باید حتما در بررسی بازی بلک وود به آن اشاره کنم. مدل شخصیت اصلی در حین گیم‌پلی بهتر از کات‌سین‌ها به نظر می‌رسد. معمولا برعکس این موضوع صادق است، اما اینجا کات‌سین‌ها کیفیت پایین‌تری دارند و آنتون در صحنه‌های داستانی به مراتب بدتر دیده می‌شود.
بعد از تعمیر ماشین، به آپارتمان برمی‌گردید و لوپ اصلی گیم‌پلی بازی آغاز می‌شود. روزها باید فروشگاه فروش DVD را اداره کنید و شب‌ها به ماموریت‌ها بروید. در آپارتمان می‌تواندی لباس عوض کنی، صبحانه بخوری و بعد به فروشگاه بروید. اما اداره فروشگاه تقریبا بی‌معنی است. باید به گربه غذا بدهی، چند کار روتین و تمیزکاری انجام دهید و قفسه‌ها را دوباره پر کنید. اگر پشت صندوق بایستید و کار مشتری‌ها را راه بیندازید، کل فرایند در این خلاصه می‌شود که دکمه کلیک را نگه داری تا کالا اسکن شود، یا اینکه یک فیلم را به مشتری پیشنهاد کنید.
عملا نیازی نیست فروشگاه را اداره کنید. بازی خودش پایان روز را اعلام می‌کند و فقط مقدار درآمد را نشان می‌دهد. تنها کاری که کمی اهمیت دارد تمیز کردن مغازه و خرید DVDهای جدید از طریق کامپیوتر فروشگاه است. این DVDها در عمل فقط یک نمونه تغییر یافته از کاورهای فیلم‌های شناخته‌شده تاریخ سینما با هوش مصنوعی هستند.
مهم‌تر از خود فروشگاه، اتاق مخفی در ساختمان است. در انتهای راهرو وارد اتاقی می‌شوید که شما را به یک پایگاه زیرزمینی می‌برد. آنجا کامپیوتری وجود دارد که از طریق آن ایمیل‌ها را می‌خوانید و ماموریت‌ها را شروع می‌کنید.
رانندگی هم تقریبا به همان اندازه تیراندازی فاجعه‌بار است. کافی است ترمز بگیری و کمی فرمان را بچرخانید تا ماشین از کنترلتان خارج شود. بازی با فلش‌های بزرگ روی مسیر سعی می‌کند به شما کمک کند، اما باز هم آزادی عمل وجود ندارد.
مشکل فقط الهام گرفتن صرف نیست. مشکل اینجاست که تمام تمرکز بازی روی برداشت سازنده از «جذاب و کول بودن» قرار گرفته است. بخش زیادی از وقت بازی صرف ژست گرفتن و تلاش برای مثلا خفن به نظر رسیدن می‌شود. در هر فرصتی هم شخصیت اصلی پیراهنش را درمی‌آورد تا تتوهای زشتش را نشان دهد و در آپارتمان قدم بزند.
حجم عظیمی از زمان و انرژی روی چیزهایی مثل انیمیشن‌های فینیشر صرف شده، به جای اینکه ابتدا روی سرگرم‌کننده بودن بازی تمرکز شود، اولویت روی نمایش صحنه‌های نمایشی بوده است. این بازی به مواردی که واقعا اهمیت دارند، ذره‌ای اهمیت نداده، مثلا چند بار موقع کاور و شلیک، به عقب تله پورت شدم.
در واقع بازی از همان لحظه اول دستش را در تقلید آشکار از فیلم جان ویک را رو می‌کند. فرار از مسیرهای زیرزمینی، کت و شلوار رسمی، اسلحه روی بدن، و تمام آن تصویری که از یک آدمکش حرفه‌ای در ذهن داریم. گاهی این حس به بازیکن دست می‌دهد که با اثری روبه‌رو است که بیش از آنکه بخواهد هویت خودش را بسازد، در حال تقلید از چیزهایی است که خودش دوست دارد.
بازی تقریبا هیچ توضیحی درباره مکانیک‌ها نمی‌دهد. در آپارتمانی زندگی می‌کنید و باید اجاره و مخارجت را پرداخت کنید. بازی تقریبا هیچ توضیحی نمی‌دهد. فقط ناگهان متوجه می‌شوید که مالک یک مغازه فروش DVD هستید. مکانیکی که مدیریت این فروشگاه را تشکیل می‌دهد هم بسیار سطحی است. امروزه بازی‌های مستقلی بازی‌های مدیریت فروشگاه VHS و DVD هستند که لوپ گیم‌پلی عمیق و انصافا جالبی دارند. اما چیزی که اینجا ارائه شده، حکم یک Nothing Burger را دارد.
نکته قابل توجه دیگر در حین تجربه برای نقد بازی Blackwood این است که هر بار بعد ماموریت شبانه برگشتم، دیدم که دوباره به ساعت آخر شیفت همون روزم برگشته و مغازه بعد از چند ثانیه خود به خود بسته شد.
این عنوان از ابتدا تا انتها یک فاجعه است. عجیب است که بعضی‌ها آن را «شبیه‌ساز جان ویک» می‌نامند. اگر داشتن یک شخصیت، چند اسلحه و مکانیک‌های مبارزه تن به تن زدن برای تبدیل شدن به جان ویک کافی باشد، هر بازی اکشنی می‌تواند همین ادعا را داشته باشد.
صادقانه، بازی آن‌قدری آزاردهنده پیش رفت و در نهایت یک باس فایت پیش رویم گذاشت. این مبارزه به حدی Broken و به شکل عجیبی آزاردهنده بود که دیگر علاقه‌ای به ادامه دادن نداشتم و خوشبختانه بعد از چندین بار تلاش، بازی را بستم.
یکی از مشکلات دیگر بازی هم تکرار بیش از حد مدل‌های شخصیت‌ها است. مثلا ماموریت ایستگاه قطار، پیدا کردن فرد با بارانی زرد بیش از حد آسان بود، چون تعداد مدل‌های NPCها بسیار محدود بودند و مدام همان چهره‌ها تکرار می‌شوند.
همه چیز این حس را می‌دهد که بازی در خوشبینانه‌ترین حالت حداقل یک سال دیگر زمان برای ساخته شدن نیاز داشت. نکته عجیب این است که در حالی که بخش دوم و سوم از قبل برنامه‌ریزی شده‌اند، بیس بازی هنوز مشکلات خیلی زیادی دارد. سیستم‌هایی داخل بازی وجود دارند که هیچ دلیلی برای وجودشان پیدا نمی‌شود. مثل فروشگاه DVD که تقریبا نیازی به تعامل با آن ندارید.
بازی Blackwood نمونه بارز ایده به ظاهر جذاب، اما اجرا با کیفیت به شدت ضعیف است. تمرکز بودجه و زمان برای موارد چیپی صرف شده که در عمل هیچ تغییری رقم نمی‌زنند و در عین حال کمبودهای وحشتناک زیادی در بازی دیده می‌شود. اکثر سلیقه‌ها قابل‌احترامند، اما با هر سلیقه‌ای که دارید، حتی به فرض رایگان شدن بازی نیز از آن دوری کنید.
نقد و بررسی بازی Blackwood بر اساس نسخه‌ی ارسالی ناشر یعنی IZilla Games روی پلتفرم PC به رشته تحریر درآمده است.
ممنون از شما مخاطبان حرفه‌ای رسانه‌ی دنیای بازی که ما را تا انتهای نقد بازی Blackwood همراهی کردید.
برای اطلاع از جدیدترین اخبار، نقد و بررسی‌ها و ویدیوهای اختصاصی، ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید. همراه شما هستیم.
