نقد بازی Onimusha: Warlords

روند Remaster «ریمستر» یا HD کردن عناوین قدیمی مدت زمان زیادی است که جایگاه خاصی برای خود در صنعت بازی‌های رایانه‌ای دست و پا کرده است که رد پای آن را می‌توان در نسل هفتم جست‌وجو کرد. شاید بتوان گفت که انتظار هوادارن برای تجربه عناوین قدیمی با کیفیت بهتر با توجه به پیشرفت کنسول‌ها در زمینه گرافیکی و همچنین مهیا کردن بستری برای عرضه نسخه‌های جدید IP‌های معروف، سازندگان را به فکر عرضه نسخه‌های HD شده بیاندازد. این استراتژی به خوبی امتحان خود را پس داده و با استقبال بازیکنان روبه‌رو شده است و صد البته تبدیل به ماشینی برای پول‌سازی برای برخی کمپانی‌ها شده است. در ادامه با آخرین مقالات بازی و نقد بازی Onimusha: Warlords همراه دنیای بازی باشید.

به جرات می‌توان گفت که کمپانی Capcom «کپکام» در زمینه عرضه نسخه‌های ریمستر شده، حرف اول را می‌زند. این کمپانی با داشتن گنجینه‌ای بزرگ و غنی‌ از IP‌های معروف، در ریمستر کردن عناوین قدیمی خود سابقه‌ای طولانی دارد که از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به عرضه نسخه‌های ریمستر شده زیاد عنوان معروف و محبوب Resident Evil 4 در هر نسل و روی تمامی کنسول‌های عرضه شده در آن نسل، اشاره کرد.

حال کمپانی کپکام پس از گذشت چیزی بالغ بر ۱۸ سال از عرضه اولین نسخه‌ی یکی از IP‌های معروف خود یعنی سری Onimusha، تصمیم به ریمستر کردن این عنوان گرفته است. بهبود کیفیت بافت‌ها، افزایش رزولوشن، صداگذاری و موسیقی جدید از معدود مواردی هستند که کپکام در ریمستر این عنوان اعمال کرده است اما باید دید آیا این ریمستر، موفق به ارائه کیفیتی مناسب با توجه به قدرت سخت افزاری کنسول‌های نسل هشتم و رعایت حد استاندارد در زمینه ریمستر کردن، شده است یا خیر؟

مسلماً اولین انتظاری که بازیکنان از نسخه‌های ریمستر شده دارند، کیفیت گرافیکی و بهبود آن نسبت به نسخه‌‌ی اصلی است. با این‌که در این عنوان بهبود‌هایی را در مدل شخصیت‌های بازی شاهد هستیم، اما متأسفانه بازی آن‌چنان که باید و شاید، در این زمینه موفق عمل نمی‌کند. به جرات می‌توان گفت به جز HD شدن بافت‌های شخصیت‌ها، هیچ بهبود دیگری را در این زمینه نخواهید دید. محیط‌های بازی بسیار بی‌کیفیت هستند و به نظر می‌رسد هیچ تلاشی برای HD کردن اشیاء و محیط‌ها صورت نگرفته است و همان مدل‌های بی‌کیفیت و قدیمی از زمان کنسول PS2 را شاهد هستیم. با این‌که این عنوان از پس زمینه‌های از پیش رندر شده استفاده می‌کند، اما در دیگر عناوین ساخته شده توسط کپکام که از این نوع پس زمینه‌ها استفاده می‌کنند، حداقل شاهد بهبود کیفیتی هر چند جزئی بودیم. به طور کلی، در این زمینه با کم‌کاری‌هایی از طرف کپکام روبه‌رو هستیم چرا که وقتی به دیگر عناوین ریمستر شده این کمپانی همچون Devil May Cry HD Collection و Resident Evil HD Remaster نگاه می‌کنیم، به وضوح پایین بودن کیفیت بصری بازی خودنمایی می‌کند و این برای یک عنوان ۱۸ ساله که با قیمت ۲۰$ به فروش می‌رسد، به هیچ عنوان قابل قبول نیست.

گیم‌پلی نیز بدون هیچ‌گونه تغییر خاصی، از نسخه PS2 به این نسخه منتقل شده است. کنترل بازی همانند گذشته بوده و یادآور سری Resident Evil است. کلیت بازی بر اساس مبارزات با شمشیر و دفاع کردن و جاخالی دادن و استفاده از سلاح‌های دوربرد همچون تیر و کمان و نوعی سلاح گرم ساچمه‌ای طراحی شده است. گیم‌پلی بسیار ساده است اما روبه‌رو شدن با دشمنان مختلف، نیازمند اتخاذ استراتژی‌های مختلف است. چنان‌چه به مبارزات و همچنین الگوی مبارزه هر دشمن تسلط پیدا کنید، بازی در بالاترین درجه سختی نیز چالش زیادی نخواهد داشت. تنها چالشی که شاید بازیکنان با آن روبه‌رو شوند، روبرو شدن با چندین دشمن مختلف است که به دلیل کنترل ساده و ابتدایی بازی و کندی حرکات شخصیت اصلی،  تا حدودی آزاردهنده عمل می‌کند.

پس از کشتن دشمنان، می‌توانید ارواح آن‌ها را توسط نوعی دستکش عجیب و غریب، جذب کرده و برای ارتقا دادن شمشیرها و همچنین باز کردن برخی از درها استفاده کنید. سلاح‌ها تنها در زمینه قدرت ارتقاء پیدا می‌کنند و خبری از حرکات جدید نیست که این موضوع بخش گیم‌پلی و مبارزات را تا حدودی تکراری و خسته‌کننده می‌کند.

معماها نیز ساده و بدون چالش هستند و با اندکی تفکر، در کوتاه‌ترین زمان ممکن آن‌ها را پشت سر خواهید گذاشت. تنوع معماها بسیار کم بوده و در طول بازی با همان معماهای تکراری به دفعات زیاد روبه‌رو خواهید شد.

باس‌های بازی نیز بدون ذره‌ای حس چالش بوده و ریتمی بسیار یکنواخت و محدود را انجام خواهند داد که حتی کم تجربه‌ترین بازیکنان هم خواهند توانست به راحتی از عهده آن‌ها برآیند.

در کنار تمامی موارد ذکر شده در بالا، یکی از موارد نه چندان جالب بازی، کوتاه بودن بیش از حد آن است. حتی اگر این عنوان را روی کنسول PS2 بازی نکرده باشید و هیچ تجربه‌ای در این سری نداشته باشید، اتمام بازی نهایتاً ۳ ساعت طول خواهد کشید چرا که بازی فاقد هر گونه چالش اساسی در زمینه گیم‌پلی و معماها و همچنین عمق کافی است. این در صورتی است که اتمام بازی برای بازیکنان با تجربه‌تر و حرفه‌ای، در ۱ ساعت هم امکان‌پذیر است!

اگرچه در بخش صداگذاری، با صدا پیشه‌های خوب در زبان ژاپنی روبرو هستیم، اما صدا پیشه‌های انگلیسی بسیار سرد و بی‌روح و مصنوعی عمل می‌کنند و فاقد روح و عمق کافی در ارائه حس منحصر به فرد شخصیت‌ها هستند؛ به طوری که شاید در همان ابتدای بازی ترجیح دهید با زبان ژاپنی به بازی بپردازید!

عنوان Onimusha: Warlords مطمئنا برای طرفداران قدیمی این سری که به دنبال زنده کردن حس نوستالژی هستند، رضایت‌بخش خواهد بود اما برای جذب مخاطبین جدید با وجود کیفیت بسیار بالای عناوین در نسل هشتم، آن‌چنان قوی عمل نمی‌کند. شاید بهتر می‌بود که همانند DMC HD Collection، کمپانی کپکام سیاست بهتری همچون عرضه یک کالکشن از این سری با بهبود‌های گرافیکی بیشتر و محتوای اضافه به همراه قیمت معقولانه‌تر، اتخاذ می‌کرد.

Resolution

Platform: PC – Score: 6 out of 10

Onimusha: Warlords is a good nostalgia for its fand but for the new players, it is not a good title while you look at other titles on the 8th gen. I think Capcom could have released an HD collection just like DmC HD Collection and consider a much more reasonable price for it.

(نقدی که مطالعه کردید، نسخه‌ی منتقدین بازی Onimusha: Warlords بود که توسط ناشر آن یعنی Capcom برای دنیای بازی ارسال شده است.)