هنر سرقت
خانه » نقد و بررسی » نقد و بررسی بازی
بازی Monaco 2 یک دنباله برای بازی Monaco What’s Yours Is Mine است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و مورد توجه و تحسین منتقدین و گیمرها قرار گرقت. اما آیا Monaco 2 توانسته تا از نسخه قبلی خود بهتر باشد؟ با بررسی بازی Monaco 2 همراه بخش نقد و بررسی بازی وبسایت دنیای بازی باشید.
به عقیدهی من ساخت نسخهی دوم از یک اثر موفق سختترین کار ممکن حساب میشود. شما اینبار علاوه بر اینکه باید روح و اتمسفر بازی قبلی را حس کنید باید بتوانید با پیشرفت در قسمتهای مختلف بازی و رفع ایرادات نسخه قبلی یک اثر درخور تولید کنید.
مطمئنا این مسئله بر روی شرکتهای بزرگ اثر سختی ندارد. با وجود بودجههای کلان این شرکتها برای پیشرفت بازی و مکانیزمهای آن در نسخه دوم با مشکلات زیادی مواجه نمیشوند اما این قصه برای بازی های مستقل فرق دارد و چندین برابر سختتر میشود؛ چون این بازیها با وجود موفقیت نسخه اول، همچنان بودجهی محدودی را دارا هستند. علاوه بر آن انتظار طرفداران از آنها بیشتر میشود و این نکته خودش به چالش جدیدی برای بازیساز تبدیل میشود.
اولین سوالی که از خودمان در مواجهه با نسخه دوم یک بازی میپرسم این است که آیا بازی با نسخه اول فرقی دارد؟ برای پاسخ به این سوال در مورد بازی موناکو ۲ پیشنهاد میکنم با ما در ادامه این مطلب همراه باشید.
بازیهای مستقل جدید در این چند سال اخیر کمی بازیکنان را بد عادت کردهاند، از بس داستان خوبی داشتند ما از آنها یک گرافیک معمولی، گیمپلی اعتیادآور و داستان فوقالعادهای رو انتظار داریم، ولی بیاید خودمون باشیم و یذره به سمت کلاسیکها برگردیم، بازی ساده و داستان ساده، یک ترکیب حداقل قابل قبوله و به مذاقمون خوش میاد.
در موناکو ۲ ما باری دیگر به بهشت ثروتمندان و دزدان میرویم، ابتدا در یک تیم ۴ نفره به دزدی میپردازیم و به رئیسمون قول میدهیم که این کار آخرین کاری است که برای او انجام میدهیم، اما پس از مقدمه، بدون هیچ توضیحی به گذشته میرویم و بازی برایمان شرح میدهد که ما چگونه گیر این رئیس افتادیم و برای او دزدیهای بسیاری انجام میدهیم. در بازی موناکو ۲، با چهار شخصیت اصلی طرف هستیم و شخصیتهای فرعی قابل بازی دیگری در طول مراحل بازی به ما معرفی میشوند، از یک زن قوی هیکل گرفته تا یک ربات یک متری که ما را در دزدی همراهی میکنند.
داستان بازی و شناخت کاراکترها صرفا به چند خط دیالوگ اول هر مرحله خلاصه میشود و سعی نمیکند تا پیشینهی خاصی از شخصیتهای قابل بازی برای ما ارائه دهد. شناخت ما از شخصیتهای بازی به لهجههای متفاوت و تیپ و استایل آنها محدود میشود.
در ابتدای متن به پیشرفت در نسخهی دوم بازیها اشاره کردیم. بازی Monaco 2 داستان سادهای دارد اما در عوض در گیمپلی حرفهایی برای گفتن دارد. همانند نسخه قبلی ما از بالا به کنترل شخصیتهای بازی میپردازیم اما اینبار دوربین کمی از بالا به سمت زمین چرخیده و ما یک نمای سه بعدی از محیط بازی را در اختیار داریم. با وجود این نمای سه بعدی دیوارهای ساختمانها وقتی در جلوی بازیکن قرار میگیرند محو میشوند و ما نمایی شبیه سری بازی Sims را در بازی تجربه میکنیم.
گیمپلی بازی صرفا به دزدی و فرار از دست نگهبانان محدود شده است. اما این محدودیت ظاهری انتخابهای زیادی را در اختیار بازیکن قرار میدهد. شما همانند دزدان حرقهای از قبل به نقشهی عمارتهای هدف دسترسی دارید و میتوانید قبل از شروع هر ماموریت برنامهای برای دزدی برای خودتان بچینید. اینکه از کدام اتاقها رد شوید و به جسم هدف برسید و از کدام مسیر فرار کنید کاملا به خودتان بستگی دارد.
بازی در مجموع ۸ شخصیت قابل بازی دارد و هرکدام از آنها تواناییهای مخصوص خود را دارا هستند و اینکه شما از کدام یک بخواهید استفاده کنید کاملا به سبک بازی شما و نوع مرحلهی شما بستگی دارد. ممکن است بخواهید از Gibson و رباتش استفاده کنید تا از راه دور دربها را باز کنید و یا با Cosmo و سگش Gimlet باعث حواسپرتی دشمنان شوید.
در بازی Monaco 2 و نقشههای مختلف آن پرکهای زیادی وجود دارد. این پرکها توسط سکههایی که در طول هر مرحله جمع میکنید خریداری میشوند و بازی سعی دارد تا با سخت کردن مراحل شما را به استفاده از این پرکها سوق بدهد و در این کار هم موفق ظاهر میشود. شما باید یک دزد بالفطره باشید تا بتوانید در حالت تکنفره و بدون استفاده از پرکها بازی را تمام کنید.
بالانس نبودن و سختی بیش از حد مراحل چیزی است که بازی Monaco 2 را به دردسر میاندازد. موناکو ۲ در اصل یک بازی چندنفره است که میتواند یک تجربهی یک نفره نیز باشد. اما این تجربهی یک نفره برای تازهکاران و افرادی که با ژانر مخفی کاری آشنایی خوبی ندارند، تجربهی جذابی به حساب نمیآید. برای این عزیزان، Monaco 2 تبدیل به یک دنبال بازی بین دزد و نگهبانان تبدیل میشود و بازیکن شاید بتواند دو مرحلهی اول را به این شکل پشت سر بگذارد اما از مرحله سوم به بعد دیگر این استراتٓژی جوابگو نیست و ممکن است بازیکن بیخیال تجربهی بازی شود.
در بخش چندنفره اما بازی یک تجربه جذاب و خندهدار برای بازیکنان میسازد. اصولا سادهترین فعالیتها هم با حضور رفقای آدم به یک تجربه دلنشین به حساب میآید و در این بازی هم این قائده برقرار است اما گذشته از آن بازی با حضور چند همکار در خیلی جاها آسان و خیلی جاها سخت میشود. بالطبع حضور چندنفر در یک دزدی و همکاری با یکدیگر نقشه را خیلی خوب پیش میبرد اما با یار بیشتر احتمال خرابکاری و لو رفتن نیز زیاد است.
کشور موناکو با وجود کوچک بودن آن، بهترین جا و مکان برای پولداران به حساب میآید. موناکو پر است از تفریحات جذاب برای ثروتمندان و کازینوها و موزههایی با آثار نفیس و جذاب. مراحل بازی Monaco 2 ساختمانهای پیچیده و تو در تویی را شامل میشوند که باید برای عبور از هر معبر به حقههای مختلفی متوسل بشوید.
دشمنان شما در بازی نگهبانانی هستند که با تفنگ و یا باتوم به مقابله با شما میپردازند. از طرفی شما هم قرار نیست همانند سم فیشر یا سالید اسنیک به یک عمارت نفوذ کنید و با کوهی از اجساد از آنجا خارج شوید. به جز یکی دوتا از شخصیتهای قابل بازی باقی شخصیتها توانایی آسیب رساندن به نگهبانان را ندارند و شما باید با زیرکی و حواسپرتی ها مختلف از دستشان فرار کنید. علاوه بر نگهبانان، تلهها و حسگرهای مختلفی در سراسر نقشهی بازی وجود دارند و نفوذ و دزدی از ساختمانها را برای ما سخت میکنند.
بازی Monaco 2 یک دنبالهی خوب و قابل قبول برای نسخهی قبلی خود محسوب میشود. بازی تمرکز کامل خود را بر روی عنصر مخفیکاری گذاشته و یک تجربهی خوب را برای طرفداران این سبک ارائه میدهد. بخش چندنفره بازی مزهی بازی را بسیار بیشتر میکند و یک انتخاب مناسب برای خوشگذرانی با دوستان به حساب میآید. اما بخش تکنفرهی بازی به خصوص برای تازهکاران یک تجربهی سخت و کمی آزاردهنده محسوب میشود.
اگر به دنبال یک بازی مخفی کاری و یا یک تجربه چندنفره و باحال میگردید من این بازی را بهتون پیشنهاد میکنم.
این بود از بررسی بازی Monaco 2، مرسی که تا اینجا با دنیای بازی همراه بودید. نظر شما درمورد این بازی چیست؟ با ما به اشتراک بگذارید.
یه معلم گیمر، دیگه چی از این بهتر!!!
برای اطلاع از جدیدترین اخبار، نقد و بررسیها و ویدیوهای اختصاصی، ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید. همراه شما هستیم.
