تیغهی کند یک رونین!
خانه » نقد و بررسی » نقد و بررسی بازی
ژاپن و تاریخ غنی و پر پستی و بلندیاش مقصد مناسبی برای خیل عظیمی از استودیوها و کمپانیهایی است که در صنعت سرگرمی فعالیت میکنند. بازی Rise of the Ronin (که مختصراً آن را RoR مینامیم) یکی از جدیدترین عناوینی است که به سرزمین خورشید سفر کرده و تاریخ پر پیچ و خم آن را به شما معرفی میکند. با بخش نقد و بررسی بازی در وبسایت دنیای بازی و بررسی بازی Rise of the Ronin همراه باشید.
اولین معرفی بازی خیزش رونین(Rise of the Ronin) در طی پخش زنده شرکت سونی در جریان مراسم State of Play در سال ۲۰۲۲ انجام شد و در دسامبر سال بعد شاهد انتشار اولین تریلر آن بودیم. با مشاهده اولین لحظات مربوط به بازی، خیلی از تماشاگران آن را ترکیبی از چند بازی مختلف و صاحب نام همانند سری محبوب Assassin’s Creed و بازی Ghost of Tsushima و حتی تهمایههایی از Sekiro و سری Ni-Oh که ساختهی دیگر همین کمپانی (Koei Tecmo) است، نامیدند.
طبیعتا با به میان آمدن اسامی بزرگی مانند سونی و تیم نینجا، تمام انتظارات از عنوان جدید پیش رو بالا رفته و هیاهوی زیادی به پا شد. پیشنمایش منتشر شده از این عنوان و صحبتهای سازندگان آن، نویدبخش یک اکشن نقشآفرینی درگیرکننده و صد البته سرگرمکننده بود که دل هواداران فضای ژاپنی برای آن لک میزد. حال با انتشار بازی خیزش رونین بر روی دو پلتفرم پلیاستیشن ۵ و ویندوز میتوانیم شاهد آن باشیم که آیا این بازی همان چیزی بود که انتظارش را داشتیم یا خیر؟
در قدم بعدی از بررسی بازی Rise of the Ronin میخواهیم به این سوال پاسخ بدهیم که عملکرد این عنوان در جنبههای مختلف فنی و هنری چگونه است؟ آیا داستانی گیرا و روایتی مطبوع دارد و یا با شخصیتهای سطحی روبرو هستیم؟ گیمپلی آن چنگی به دل میزند یا که بهتر است زیاد روی عمق گیمپلی حساب باز نکنیم؟
روی هم رفته صادقانه باید گفت که عنوانی که پیش رویمان است را به هیچوجه نمیتوان یک «شاهکار» نامید. در هیچ کجای بازی شاهد عنصری نوآورانه که پیش از این ندیده باشیم، نخواهید بود. چه در بطن داستان و روایت و چه در مبحث گیمپلی و روند کلی بازی و حتی در وجوه فنی و دیداری و شنیداری، نکتهای وجود ندارد که شما را انگشت به دهان نگهداشته و موجب برانگیختن تحسین شما شود.
اولین و مهمترین نکته ای که باید راجب بخش داستان بررسی بازی Rise of the Ronin بدانید این است که خبری از پیچشهای درگیرکننده و لایههای عمیقتر داستانی خبری نیست و قبری که بالای سرش گریه میکنید در خود تنها یک زامبی دارد و بس! داستان کلی بازی روایت مستقیمی از یکی از ادوار تاریخی کشور ژاپن به نام باکوماتسو(Bakumatsu) است که برخی ماجراهای خیالی و ساختگی در دل آن گنجانده شدهاند.
از این رو اینطور میتوان گفت که داستان اصلی بازی که حول محور دو کودک که روستای محل زندگیشان توسط نیروهای شوگان به آتش کشیده شده میچرخد، بر روی روایات تاریخی واقعی بنا شده و معجونی همانند چیزی که پیش از این در سری اساسینز دیدهایم تحویلمان میدهد. قرار است در این میان با بسیاری از شخصیتهای تاریخی که نقشی اساسی در تعیین سرنوشت ژاپن داشتهاند ملاقات کنید و یا همراه آنها و یا بهعنوان دشمنان آنها سرزمین خورشید را به سمت آیندهای روشن و یا تاریک پیش ببرید.
دو کودکی که پیش از این از آنها سخن گفتیم، پس از اتفاقاتی که برای روستا و خانوادهشان میافتند، توسط فردی با نام مستعار شمشیرساز(Bladesmith) به سرپرستی گرفته شده و مورد تعالیم شدید رزمی قرار میگیرند. حال پس از گذشت مدتی این دو جوان که اکنون تبدیل به نیروهای زبدهای تحت اسامی تیغههای پنهان(Veiled Edges) شدهاند عازم یک ماموریت خطرناک به منظور بهدست آوردن نامهای محرمانه میشوند. اما خب طبق معمول همهچیز آنطور که باید پیش نمیرود و در آخر برای اتمام ماموریت به هر قیمتی یکی از آن دو فدا شده و دیگری با نامه و جان خود پا به فرار میگذارد.
نکته اینجاست که برخلاف رسوم این فرقه، شخصیت اصلی داستان که نیمهی دیگر خود را از دست داده تصمیم به ترک قبیله گرفته و به دنبال انتقام میرود. مابقی ماجرا چیزیست که شما باید آن را تجربه کرده و درحالی که آتش انتقام را در خود زنده نگهمیدارید، میبایست به تاریخ ژاپن نیز شکل و مسیری جدید ببخشید.
از نکات مثبتی که میتوان درمورد داستان بازی Rise of the Ronin گفت این است که بازگویی تقریبا دقیقی از حوادث تاریخی داشته و میتواند شما را همراه با سرگرمی کمی درباره تاریخ ژاپن تعلیم دهد. همچنین بعضی شخصیتهایی که در طول روند بازی با آنها ملاقات میکنید به دلیل شخصیتپردازی نسبتا بهتری که دارند بهراحتی خود را در قلب شما جای میدهند.
بهجز موارد گفته شده نه تنها نکتهی مثبت دیگری به چشم نمیخورد، بلکه آنقدر مابقی ماجرا سطحی کار شده است که حرف زدن درباره آن تنها اتلاف وقت خواهد بود. داستان بازی Rise of the Ronin از همان لحظات ابتدایی قابل حدس بوده و شخصیتپردازی عمدهی شخصیتها آنقدر سطحی و ضعیف کار شدهاند که در خیلی موارد هیچ ایدهای راجب اینکه شخصیت پیشرویتان از کجا وارد داستان شد و کیست و چه نقشی دارد بسیار گنگ خواهد بود. اگر برای داستانی گیرا به سراغ این بازی میآیید، حتی نرم و آهسته هم نیایید چراکه چیز دلپسندی وجود ندارد!
بخش بعدی در نقد و بررسی بازی Rise of the Ronin شاید پربارترین آن باشد و این بخش چیزی نیست جز گیمپلی. از آنجایی که با استودیو تیمنینجا طرف هستیم، میشد انتظار یک گیمپلی جذاب از این بازی داشت که خب تا حدود زیادی به آن انتظارات پاسخ داده شدهاست. از تیمی که سالیان سال ما را با سری Ninja Gaiden و Dead or Alive همراه کرد و با سری Ni-Oh به ارواح تاریک نیز نزدیک شد چیزی جز این نمیتوان انتظار داشت.
به دلیل به وقوع پیوستن حوادث بازی در میانههای قرن ۱۹، دست سازندگان برای به کار گرفتن طیف زیادی از انواع ابزارها و سلاحها باز بود که خب صد البته تا جایی که امکان داشت نیز از این مورد بهره برداری شده است. شما با برد گستردهای از انواع سلاحهای گرم و سرد، از کاتاناهای محبوب گرفته تا اسلحههای غربی و حتی انواع Greatswordها طرف هستید که به آنها چندین گجت مختلف نیز میتوان اضافه کرد تا جای کم و کاستی در بازی Rise of the Ronin حس نشود.
مبارزات بازی را میتوان ترکیبی از دو سری معروف Ninja Gaiden و Ni-Oh دانست که شاهد مکانیکهایی از Sekiro و Assassin’s Creed نیز در آن خواهیم بود. اکشن بازی پرسرعت، چالشبرانگیز و خشن بوده و المانهای نقشآفرینی همچون نوار استقامت نیز خود را به خوبی در این میان جای دادهاند. اما ناگفته نماند که با این حال شاهد نکات جدید و مکانیکهای نوین نیز نخواهیم بود و گیمپلی این بازی صرفا شامل ترکیببندی فرمولهای «جوابپسداده»ی گذشته است.
روی هم رفته به دلیل عدم وجود نوآوری در زمینهی گیمپلی (و حتی مابقی زمینهها)، RoR به ناچار درگیر چرخهی تکرار شده و رنگ و روی خستهکنندهبودن به خود میگیرد. ماموریتهای بازی نیز صرفا تبدیل به فرمول «به فلان مکان برو و فلان آیتم را بیاور» و یا «شخص بهخصوصی را ترغیب کن و یا به قتل برسان» میشود و تنها مبارزات جذابی که در این میان هستند میتوانند شما را پای بازی بنشانند. در ادامه به چند بخش گیمپلی که سعی کردهاند تا عمق بیشتری به بازی بدهند اشاره خواهیم کرد.
یکی از مواردی که در تمام طول بازی از اهمیت ویژهای برخوردار بوده و ما نیز قصد داریم تا در بررسی بازی Rise of the Ronin به توضیحدادن آن بپردازیم، پیوندهایی است که مابین شخصیت اصلی و سایر اشخاص و حتی مکانها ایجاد میشوند. هر پیوند نشانگر صمیمیت و نزدیکی رابطهی شخصیت اصلی با فرد و یا مکان مورد نظر است و با افزایش آن امتیازات و آیتمهای متفاوتی در دسترس شما قرار خواهند گرفت.
با انجام فعالیتهای موجود بر روی نقشه از قبیل بازپسگیری مناطقی از دست خلافکارها، دیدار از مکانهای معروف و یا پیدا کردن آیتمهای مختلف میتوانید پیوند خود با آن منطقه بهخصوص را افزایش داده و پاداش دریافت کنید. استحکام پیوندتان با افراد مختلف نیز در گرو انجام ماموریتهای بهخصوص برای هرکدام، همکاری با آنها در طول ماموریتها، هدیه و گفتگو و همچنین طرفداری از آنان در طول انتخاب دیالوگها در طی بازی است.
از دیگر ویژگی های بازی Rise of the Ronin که برای ادامه داستان و تمام روند بازی حیاتی محسوب میشود، درگیریهای دو جبهه موافق و مخالف شوگان است. نقشهی بازی توسط این دو گروه کنترل شده و کمک به قدرت هرکدام از آنها روند بازی را برای شما تغییر خواهد داد. نیروی دشمنان موجود در منطقه و سختی مراحل مستقیما تحت تاثیر همین مورد قرار میگیرند.
شما میتوانید با پاکسازی مناطق مختلف و انجام فعالیتهای مرتبط، کنترلکنندهی هر منطقه را تعیین کرده و نسبت به جبههی موافق خود تغییر دهید. در طول مراحل نیز معمولا دو نسخهی متفاوت و دو ماموریت مجزا برای انجامدادن دارید که هرکدام از آنها به نفع یکی از این دو طرف است. مشابه این روند را قبلا در بازیهایی مانند Assassin’s Creed Odyssey شاهد بودیم که میبایست از بین دو جبهه آتنیها و اسپارتانها یکی را انتخاب میکردید.
در سرتاسر نقشه بازی فعالیتهای زیادی گنجانده شدهاند که انجامدادن آنها خالی از لطف نیست. از جمله این کارها میتوان به تمرینات مختلف برای سوارکاری، تیراندازی، گلایدینگ و شمشیرزنی اشاره کرد که هر مورد از آنها بهشدت در تقویت مهارت شما در شاخه مخصوص به خود تاثیرگذار است. بهطور مثال با انجام تمرینات شمشیرزنی در سالنهای تمرین(Dojo)، دیگر دشمنی باقی نمیماند که برای مقابله با آن دچار چالشهای طاقتفرسا شوید.
از دیگر مواردی که برای شما آماده شده است، یکی سری ماموریتهای مختلف عکاسی بوده که شما را موظف به تصویربرداری از مناطق بهخصوصی میکند. شما میتوانید با تحویلدادن این تصاویر به شخصیتی که این ماموریتها را به شما میدهد به جوایز مختلفی دست یابید. همچنین گربههایی در سراسر جهان بازی Rise of the Ronin پخش شدهاند که با یافتن و گرفتن آنها نه تنها میتوانید پاداش دریافت کنید، بلکه میتوانید آنها را برای انجام کارهای مختلف به مردم اجاره دهید!
یکی دیگر از ویژگی های بازی Rise of the Ronin این است که میتوانید با جمعآوری کتب مختلف علمی و تحویل آنها به Igashichi Iizuka گجتها و ابزارهای مختلفی آزاد کرده و آنها را تقویت کنید. مشابه چنین چیزی را تقریبا در تمام بازیهای سبک نقشآفرینی میتوان مشاهده کرد و همانطور که پیش از این گفتیم در این بازی شاهد هیچ مکانیک جدید و تازهای نخواهیم بود.
همانطور که مشاهده میفرمایید، تنها موردی که میتوان آن را دلچسب نامید مبارزات بازی هستند که خب از تیمی که سازندهی عناوینی چون Ninja Gaiden و Ni-Oh و Dead or Alive میباشد نیز جز این انتظار نمیرود. سیستم دفع حملات، استفاده از سلاحها و سبکهای مختلف مبارزه مواردی هستند که حداقل بخش اکشن بازی را از تکرار خارج کرده و دست شما را برای خلاقیت و ایجاد صحنههای جذاب مختلف باز میگذارند.
از طرف دیگر به هیچ وجه روی سکوبازی و اسبسواری و بالارفتن(Climbing) حساب باز نکنید که قرار است حسابی ناامیدتان کنند! حداقل انتظاری که از یک بازی تقریبا جهان باز میتوان داشت این است که برای جابجایی در طول و عرض نقشه از مکانیکها و روشهای مطلوبی برخوردار باشد که از تبدیل شدن این پروسه به عملی زجرآور جلوگیری کنند؛ اما با اولین باری که برای تلاش از پریدن از روی صخرهای کنید و با دیوار نامرئی مواجه شوید، تمام امیدتان از دست رفته و دست به دامان سیستم Fast Travel خواهید شد.
و اما در خصوصی مباحث فنی و طراحی بازی باید گفت که RoR از تمام چیزهایی بهره برده که سالها از تاریخ مصرفشان گذشته است. البته این مورد کمی در نسخهی ویندوز به لطف ویژگیهایی از قبیل فریمریت ۱۲۰ و سیستم Ray Tracing از وضع و حال بهتری برخوردار است، اما در نسخه پلیاستیشن۵ شاهد چنین چیزهایی نبوده و با عنوانی به روز مواجه نیستیم.
طراحی مراحل و محیط حالتی بسیار خستهکننده داشته و به جز در مواردی انگشت شمار چیز خاصی برای عرضه ندارند. برخلاف چیزی که طبیعت بکر ژاپن پیش روی چشمانتان میگذارد، RoR نتوانسته آنطور که باید آن را به تصویر نکشیده و حتی با کمکاری سازندگان و عدم طراحی خلاقانه، آن را تبدیل به محیطی آزاردهنده کرده است.
فیزیک بازی و تخریب محیط آنقدر «بد» است که RoR را مستقیما در مقایسه با عناوین پلیاستیشن۳ (و حتی ۲!) قرار میدهد. بهطور کلی بجز اشیا مختلفی همچون بشکهها و جعبهها و موارد دیگر، هیچ چیز تخریب پذیری وجود نداشته و حتی در اثر برخورد توپهای جنگی خراش برنمیدارند! با قدم زدن و حتی شناکردن در آب شاهد خیس شدن هیچ چیز نخواهید بود و حتی راه رفتن شما در گل و لای رد بهخصوصی برجای نخواهد گذاشت.
با توجه به ویژگی های بازی Rise of the Ronin و چیزی که از آنها مشاهده کردیم، میتوان صادقانه طراحی کلی آن را ضعیف تلقی کرد و نمرهای برای آن در نظر نگرفت. چه طراحی هنری و چه مباحث فنی و حتی طراحی مراحل و ماموریتها همگی کمر به ناامید کردن شما بستهاند و باید گفت کارشان را نیز بهخوبی هرچه تمامتر انجام میدهند!
در بحث موسیقی اما RoR کمی بهتر عمل کرده و چندین قطعه گوشنواز در اختیارتان میگذارد. اما دلتان را صابون نزدید، چراکه فقط «چند» قطعه موسیقی وجود دارند که در مواقع مختلف بنابر حس و حال حاکم بر آن لحظه پخش خواهند شد. البته همین چند قطعه گاهی از ایجاد حس و حالی که برای آن طراحی شدهاند ناکام میمانند و صرفا آنجا هستند تا جایشان خالی نباشد.
صداگذاری محیط اما تیری دیگر بر قلب بیجان RoR محسوب میشود. همهچیز کاملا بیروح و سرد صدا میدهند و به هیچ عنوان حالتی طبیعی ندارند. برای توصیف کیفیت صداگذاری و دقت به جزئیات نیز همین بس که هنگامی که روی راه خاکی، پل چوبی و یا چمن قدم میزنید صدای یکسان خاک را میشنوید!
صداگذاری شخصیتهای بازی اما از لحاظ کیفی سطح بالاتری دارد؛ اما این بدان معنی نیست که با ایفای نقشی سطح بالا طرف باشیم. هستند مواقعی که میتوان با برخی شخصیتها ارتباط برقرار کرد؛ اما در بیشتر مواقع این حس به شما دست میدهد که شخصیتهای پیش روی شما صرفا وجود دارند تا یک سری دیالوگ را بازگو کرده و روند ماموریت را شرح بدهند.
در نهایت میرسیم به آخرین بخش از بررسی بازی Rise of the Ronin که در آن نتیجهای نهایی از تجربه و بررسی موشکافانهی این بازی را با شما در میان میگذاریم. اگر بخواهیم RoR را بازی بدی بنامیم، کاملا کار اشتباهی را انجام دادیم. به این دلیل که با تمام نواقصی که در وجوه مختلف این بازی وجود دارد، ساعات خوشی هم برایتان به ارمغان خواهد آورد، پیش از آن که درگیر چرخهی تکرار شود.
میتوانید ساعات زیادی را صرف مبارزه با دشمنان مختلف و بکارگیری انواع سلاحهای سرد و گرم کنید، یا ماموریتهای جانبی و فعالیتهای مختلفی انجام دهید و خود را برای مدتی سرگرم نگهدارید. باید گفت که جدا از تمام ضعفهای مختلف این بازی و عدم پایبندی به وعدههای داده شده میتوان همچنان دل به تجربهی آن سپرد و حداقل برای یک بار آن را به اتمام برسانید.
چیزی که از RoR شاهد بودیم، باعث میشود که دلتنگ نوآوریهای خلاقانهی تیمهای بزرگی که پیش از این عناوین خاطرهسازی ساختهاند، شویم. چه بخواهیم و چه نه، بازی Rise of the Ronin پای خود را فراتر از سطح متوسط نگذاشته و محکوم به فراموشی خواهد بود. مگر اینکه در آینده تصمیمات دیگری اتخاذ شده و خلاقیت سالاری جای خود را به اهداف بازرگانی ندهد.
این بود نقد و بررسی بازی Rise of the Ronin و دیدگاه بنده از تجربهی حدوداً سی و پنج ساعته از آن. از شما ممنونیم که با ما در وبسایت دنیای بازی همراه بودید. آیا این بازی چیزی بود که از آن انتظار داشتید یا خیر؟
اگر جویای صلح هستی، آمادهی جنگ شو ...
برای اطلاع از جدیدترین اخبار، نقد و بررسیها و ویدیوهای اختصاصی، ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید. همراه شما هستیم.
