خانه » مقالات بازی بحث هفته: درد و دل! × توسط دنیای بازی در 2836 روز قبل 35 همه به شرط بقا زندگی میکنیم، مخصوصا اینجا! برای بخشیدن رنگ، بو و روح به این شرط بقا و چشیدن اندکی از مزهی بسیار اغواکنندهی زندگی، راه فراری داریم و آن راه فرار نیز رسانه و هنر است که انتخاب ما در این عرصه گسترده و رنگارنگ، هنر هشتم یعنی بازیهای ویدیویی هستند. در ادامه با بحث این هفتهمان همراه دنیای بازی شوید. نمیخواهیم از وضعیت نابهسامانی که همگی خیلی خیلی خوب از جزییات و اندر حکایاتش مطلع هستیم، غرغر کنیم؛ بلکه فقط میخواهیم با مرور خاطرات شیرین و فراموشنشدنی، با تصور بقا برای ساخت آیندهی خاطرهآمیز و شیرین و بهطور خلاصه، با سبک کردن دلهایمان، درد و دل کنیم. اینجا، هر کس دوام بیاورد میماند و آنقدر همه چیز بیرحم و سخت شده که فنهای سری سولزبورن هم دیگر جرات نمیکنند از بونفایرهای خود حتی یک متر هم دور بشوند. اما ما، دوستداران هنر هشتم، بگذارید راحتتر بگوییم، گیمرها، خوب با ذات مبارزه و بقا و تلاش برای موفقیت و رسیدن به آخر کار آشنا هستیم؛ پس به این راحتی هم تسلیم نمیشویم و تا آخرین قطرههای خون، بارهای جانمان و روحهایی که جمع کردهایم ایستادگی میکنیم. زیرا میدانیم و از تاریخ و هنری که عاشقاش هستیم، یاد گرفتهایم که پایان شب سیه، سپید است. درست است که کاری میکنند تا روز به روز دنیایمان بیشتر آب برود و دسترسی به چیزهایی که دوستشان داریم (از نشریات، بازیها و اقلام رسانهای و هنری گرفته تا آدمها و ملاقات آنها)، اما این ماییم که با زنده نگه داشتن عشق و خاطراتمان و مقاوت در برابر این گرمای جانگداز، پیروز میدان میشویم. ما، دنیای بازی، خیلی وقت است که ایستادهایم و با استقامت تمام به این راه ادامه میدهیم و هدف از این پست در قالب بحث هفته نیز یادآوری نکات مهمی بود که ذکر شد. از شما میخواهیم با ما و با دیگر دوستان که زیر این پست درد و دل میکنند، درد و دل کنید. نویسنده دنیای بازی وبسایت خبری تحلیلی دنیای بازی مقالات بازی 35 دیدگاه ثبت شده است دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخبرای ارسال دیدگاه باید وارد شوید ما اسیر روزهای گذشته شدیم…اسیر روزهایی که دیبازی نه یه سایت بلکه کافه central perk بود!!!!!!. یکی از لذت بخش ترین کارای دنیا بودکه بیای اینجا٬ نیمه شب٬ چایی رو میز ٬در مورد بازی که تازه تموم کردی گپ بزنی… چه پست درد ودل باشه چه نباشه من زیاد درد و دل میکنم اینجا ممنون از لطف شما دوستان که بی جواب نمذارین ما رو… حالا که فرتزا و اسپایدر من هر دو با ریت خوب اومده چه جنگ های با مزه ای چه شور و حالی به پا بود حالا…شایدم من زیادی جوگیر بودم ولی… ولی چه خوب میشد بیخیال باشیم و خوش باشیم به گیمر بودنمون…چه خوب میشه زیاد سخت نگیریم مثل اون روزا مرسی که هستین ۵۰ پاسخ مرسی که شما هستین :15: ۴۰ دوم راهنمایی بودم و مدرسه تموم شده بود و داشتم پیاده برمیگشتم خونه سر راه همینطور که داشتم روزنامه ها رو نگاه میکردم یهو چشمم خورد به یه روزنامه که رو جلدش یه عکس بزرگ از مارکوس فینیکس بود با خودم گفتم باید ببینم درباره Gears of War 3 چی گفته پس روزنامه رو خریدم و با کلی ذوق و شوق رفتم خونه و همون روز همش رو خوندم اون روزنامه شماره 114 دنیای بازی بود و کاری با من کرد که تا سه چهار سال بعد که نشریه تعطیل شد تمام شماره هاش رو خریدم ( همین الان که دارم مینویسم اون شماره رو از بین ارشیو پیدا کردم و الان کنارم رو میزه :18: ) از اون روز هفت هشت سال میگذره من هنوز امید دارم دنیای بازی دوباره اوج بگیره به شخص برام جالب بود که با وجود گذشت حدود 4 سال از بسته شدن نشریه هنوز اکثر کاربرا چون با نشریه اشنا بودن به سایت هم سر میزنن این موضوع در عین حال بد هم هست و نشون میده سایت به تنهایی در جذب مخاطب چندان موفق نبوده میدونم که نویسنده ها دارن تلاششون رو میکنن و همین چند وقت پیش بود که بعد از مدت ها دوباره بخش ده برتر رو راه انداختن و نقد ویدیویی رو شروع کردن و … و به همین خاطر نمیخوام زیاد از کسی ایراد بگیرم اما یه چیز که به نظرم داره علاوه بر نکاتی که دوستان گفتن به سایت لطمه میزنه اینه که سایت برنامه منظمی برای بخش های مختلف نداره مثلا بخش باکس افیس یه هفته هست و بعد چند ماه نیست و یا بخش های نقد فیلم که بعد یه مدت کلا حذف شد و حتی بخش highlight reel که بنظرم جذاب بود اما کلا حذف شد ( من که هنوز از یوتیوب دنبالش میکنم ) و یا ده برتر که یه مدت نبود و … من که هنوز امیدوارم سایت به دوران خوبش برگرده و حتی شاید چاپ دوباره نشریه :18: همگی خسته نباشید :*: :15: :pc: ۳۰ پاسخ :15: :15: :15: ۱۰ عجیبه کامنتم نیست ! ۱۰ پاسخ سلام به رفقا از اولین شماره با دنیای بازی بودم… هنوز هم مجله های گلاسۀ اون روزگار رو بالای کُمد در آرشیو خود دارم… دو هفته نامه ای که خط به خط و مطلب به مطلب میخوندمش و کلمه ای و عکسی و تیتری ازش از دستم در نمیرفت… هنوز هم وقتی به آرشیوم نگاه میکنم، با یک علاقۀ خاص دنیای بازی رو ورق میزنم… روزگار بسیار خوشی بود… دیبازی بهمراه دی بی دی که دیگه عالی بود… هر چند ایام جاری، دورانِ سختی رو میگذرونیم به همراه مامِ وطن، ولی اون روزگاران هم دوران سخت بود… فقط تحمل و صبر و ابرام ما بیشتر بود و واژۀ امید ، خوش معناتر بود و هنوز دستاویز رنگ ها و مترسک ها نشده بود… دوستان خوب و پرتلاشی چه در نشریه و چه در سایت بودند که حالا خبری ازشون ندارم… بحث های فنی و ارزنده ای شکل میگرفت در باب بازیها و مسائل پیرامونش… امیدوارم روزی نه چندان دور بازهم نشریه ای با نام دیبازی و برند خاطره انگیزش روی دکه ها بیاد و برق شوق رو در چشمان دوستداران زنده کنه… به امید موفقیت و سربلندی برای همۀ رفقای بازیباز و بازیساز به رسم همیشه و برای همیشه :pc: همیشه شاد و همیشه خوش باشید :pc: ۵۰ پاسخ چه پست جگر سوزی… توی 1 ثانیه کل سالهای گذشته برام زنده شدن ! چی بود دنیای بازی ! چه ابهتی ! چه کاربرایی ! یادش بخیر yamato , Dante حتی Axel (اگه اشتباه نکنم اسمش رو !) ! اخ اخ گفتم axel ، یادش بخیر چ دعوایی بود تو انجمن ها که یه طرفش من بودم و منتقد سرسخت evil4 و بقیه طرفدار… یادمه یه سال با بچه ها قرار گذاشتیم رفتیم نمایشگاه کتاب همو ببینیم ، ممد دانته به من می گفت مکس دهن خسته یادمه حتی مسابقات آواتار گذاشتم و ب نفر اول شارژ 1000 تومنی هدیه دادم… اخ چ حالی میداد اون روزا . زومجی و نوب فا و اینایی نبود برا رقابت… اما حالا…. چی شد سعید زعفرانی ترکوند سایت رو.. بچه ها دلم براتون تنگه… برای اون مجله 1200 تومنی دلم تنگه … برای نقدهای خوبتون دلم تنگه … خیلی دلم تنگه… ۴۰ پاسخ آقا همه کامنت هارو خوندم و دیدم چه اتفاق هایی تا الان افتاده، من از کاربرای خیلی قدیمی دنیای بازی نیستم و تقریباً 2، 3 سالیه آشنا شدم باهاش ولی همیشه تو بوکمارک مرورگرم بوده و هرروز مثل چندتا سایت دیگه بهش سر میزنم. خوندم که دوستمون گفته بعضی وقتا قبلاً یه پست سایت 100 تا کامنت میخورده تعجب کردم! البته خیلی سایت ها دیدم اینطوری شدن ولی خواستم بگم سایتتون خوبه که من میام چون اگه بد بود تا الان دیگه از بوکمارکم حذفش کرده بودم و توی سایت انتخاب کردنام وسواس به خرج میدم :24: امیدوارم موفق باشید ۲۰ پاسخ چه پست جگر سوزی… توی 1 ثانیه کل سالهای گذشته برام زنده شدن ! چی بود دنیای بازی ! چه ابهتی ! چه کاربرایی ! یادش بخیر yamato , Dante حتی Axel (اگه اشتباه نکنم اسمش رو !) ! اخ اخ گفتم axel ، یادش بخیر چ دعوایی بود تو انجمن ها که یه طرفش من بودم و منتقد سرسخت evil4 و بقیه طرفدار… یادمه یه سال با بچه ها قرار گذاشتیم رفتیم نمایشگاه کتاب همو ببینیم ، ممد دانته به من می گفت مکس دهن خسته یادمه حتی مسابقات آواتار گذاشتم و ب نفر اول شارژ 1000 تومنی هدیه دادم… اخ چ حالی میداد اون روزا . زومجی و نوب فا و اینایی نبود برا رقابت… اما حالا…. چی شد سعید زعفرانی ترکوند سایت رو.. بچه ها دلم براتون تنگه… برای اون مجله 1200 تومنی دلم تنگه … برای نقدهای خوبتون دلم تنگه … خیلی دلم تنگه… 6 دفعه کامنت زدم نیومده !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ۳۰ :15: ۲۰ من مطمئنم همین چند نفر از دوستانی هم که باقی موندن بخاطر عشقشون به ( دنیای بازی :15: ) هست که موندن , نه بخاطر اخبار یا مطالب یا تحلیل های دنیای بازی. با تشکر از همه ی شما دوستان.براتون آرزوی موفقیت میکنم :15: ( اینم از شانس ما.بعد از یه سال اومدیم یه کامنت بذاریم اونم که اینجوری شد, پدرمون در اومد) ۲۰ پاسخ :15: :15: ۱۰ , روز به روز مخاطب ها کمتر و کمتر شدند تا رسیدیم به امروز و انبوهی از پست ها و خبرها و بعضا تحلیل هایی که هیچ مخاطبی ندارند و آدم فقط دلش برای اون نویسنده ای میسوزه که اینهمه زحمت میکشه ولی هیچ مخاطبی نداره.( در کل یه قانون وجود داره و اون اینه که وقتی برای مخاطبانت و خواسته هاشون ارزش قائل نشی و متوجه نشی که مخاطبانت چی دوس دارن و چی دوس ندارن محکوم به طرد شدن هستی ) ۱۰ پاسخ سلام! خیلی فکر کردم که در قالب نویسنده دیبازی باهاتون دردِ دل کنم یا مخاطب سایت؛ هرچی! از زبونش جفتش میگم! ۱. در قواره یک مخاطب دلسوز چندین و چند ساله: باید بگم که خیلی ناراحتم از دیدن دست و پا زدنهای ناشیانهی دیبازی که فقط داره باعث میشه زودتر غرق بشه. هر از گاهی موفق میشه سرشو بیاره بالا و یه نفس بگیره ولی… . کاش آرامش خودشو بدست بیاره و کاش کمکش کنیم که زودتر اینکارو بکنه. میتونه چون توی این اوضاع نه تنها غرق نشده بلکه پیشرفت هم کرده (پیوستنش به اوپن کریتیک)! ۲. درقالب یک نویسنده اخمو: دو سالی هست که همکاری دارم با دیبازی و شاهد همه بدبختیای سایت و مشکلاتش بودم. منتقد آنچنانی نبودم و بیشتر پیگیر بازیساز شدن بودم که به کمک نیما وارد جمع دیبازی شدم. هیچ منفعت مالی (واقعا هیچی!) برام نداشته ولی تصمیم گرفتم که فقط برای دیبازی بنویسم و کمکش کنم. غریبه نیستید؛ بهار ۹۶، این سایت رسما توسط ۵ نفر یا حتی بهتره بگم ۴ نفر میچرخید و هیچ کدوممون نرفتیم با اینکه پیشنهادهای خوبی هم داشتیم. غلط بکنیم منت بذاریم چون اینکارو واسه دل خودمون کردیم. دنبال به به و چه چه و دمتون گرم هم نبودیم و نیستیم ولی کلی بد و بیراه شنیدیم که چرا سایت به این وضع افتاده و فلان؛ کاش درک کنید. کم کار هم خیلی نبودیم خدایی! سری مقالات «از رنجی که میبریم» که به بررسی بازیهای منتشر نشده میپرداخت با ایده همینجانب شروع به انتشار کرد و اما… چی بگم! برای دوستانی هم که خیلی پیگیر نویسندههای قدیمی سایت هستن عرض کنم که به عنوان مثال طه رسولی توی آواگیمز به بازیسازی و منتورینگ تیمهای نوپا مشغوله؛ شنیدم هم تفننی مینویسه. خیلیهای دیگه هم مثل طه رفتن توی همیندست شرکتها و خیلیاشون هم انقدر زندگی جدی (نمیگم سخت ولی بخونید سخت) شده براشون که برای جایی مثل دنیای بازی با درآمد معمولی نمینویسن و حق هم دارن. این نویسندههای الان هم یه روزی میرن بالاخره و شمایید و یه گروه جدید. زندگیه در جریانه خلاصه دیگه. حال رو دریابید! دمتون گرم! ۳۰ پاسخ حرفای دلمو زدی سینا :15: ۱۰ . ولی بازم خوش بودیم تا اینکه هی تغییرهای الکی و بی مورد رو سایت انجام شد , مثلا حذف گروه ها و ایجاد انجمن ها که این کار تیر خلاصی بود به سایت دنیای بازی و طرفدارانش. و دوستان هر چه گفتند که مثلا این اشتباه را انجام ندهید هیچ گوش شنوایی وجود نداشت. بعد از اون دیگه سایت هیچوقت مثل قبل نشد ۲۰ پاسخ نمایش بیشتر
ما اسیر روزهای گذشته شدیم…اسیر روزهایی که دیبازی نه یه سایت بلکه کافه central perk بود!!!!!!. یکی از لذت بخش ترین کارای دنیا بودکه بیای اینجا٬ نیمه شب٬ چایی رو میز ٬در مورد بازی که تازه تموم کردی گپ بزنی… چه پست درد ودل باشه چه نباشه من زیاد درد و دل میکنم اینجا ممنون از لطف شما دوستان که بی جواب نمذارین ما رو… حالا که فرتزا و اسپایدر من هر دو با ریت خوب اومده چه جنگ های با مزه ای چه شور و حالی به پا بود حالا…شایدم من زیادی جوگیر بودم ولی… ولی چه خوب میشد بیخیال باشیم و خوش باشیم به گیمر بودنمون…چه خوب میشه زیاد سخت نگیریم مثل اون روزا مرسی که هستین ۵۰ پاسخ
دوم راهنمایی بودم و مدرسه تموم شده بود و داشتم پیاده برمیگشتم خونه سر راه همینطور که داشتم روزنامه ها رو نگاه میکردم یهو چشمم خورد به یه روزنامه که رو جلدش یه عکس بزرگ از مارکوس فینیکس بود با خودم گفتم باید ببینم درباره Gears of War 3 چی گفته پس روزنامه رو خریدم و با کلی ذوق و شوق رفتم خونه و همون روز همش رو خوندم اون روزنامه شماره 114 دنیای بازی بود و کاری با من کرد که تا سه چهار سال بعد که نشریه تعطیل شد تمام شماره هاش رو خریدم ( همین الان که دارم مینویسم اون شماره رو از بین ارشیو پیدا کردم و الان کنارم رو میزه :18: ) از اون روز هفت هشت سال میگذره من هنوز امید دارم دنیای بازی دوباره اوج بگیره به شخص برام جالب بود که با وجود گذشت حدود 4 سال از بسته شدن نشریه هنوز اکثر کاربرا چون با نشریه اشنا بودن به سایت هم سر میزنن این موضوع در عین حال بد هم هست و نشون میده سایت به تنهایی در جذب مخاطب چندان موفق نبوده میدونم که نویسنده ها دارن تلاششون رو میکنن و همین چند وقت پیش بود که بعد از مدت ها دوباره بخش ده برتر رو راه انداختن و نقد ویدیویی رو شروع کردن و … و به همین خاطر نمیخوام زیاد از کسی ایراد بگیرم اما یه چیز که به نظرم داره علاوه بر نکاتی که دوستان گفتن به سایت لطمه میزنه اینه که سایت برنامه منظمی برای بخش های مختلف نداره مثلا بخش باکس افیس یه هفته هست و بعد چند ماه نیست و یا بخش های نقد فیلم که بعد یه مدت کلا حذف شد و حتی بخش highlight reel که بنظرم جذاب بود اما کلا حذف شد ( من که هنوز از یوتیوب دنبالش میکنم ) و یا ده برتر که یه مدت نبود و … من که هنوز امیدوارم سایت به دوران خوبش برگرده و حتی شاید چاپ دوباره نشریه :18: همگی خسته نباشید :*: :15: :pc: ۳۰ پاسخ
سلام به رفقا از اولین شماره با دنیای بازی بودم… هنوز هم مجله های گلاسۀ اون روزگار رو بالای کُمد در آرشیو خود دارم… دو هفته نامه ای که خط به خط و مطلب به مطلب میخوندمش و کلمه ای و عکسی و تیتری ازش از دستم در نمیرفت… هنوز هم وقتی به آرشیوم نگاه میکنم، با یک علاقۀ خاص دنیای بازی رو ورق میزنم… روزگار بسیار خوشی بود… دیبازی بهمراه دی بی دی که دیگه عالی بود… هر چند ایام جاری، دورانِ سختی رو میگذرونیم به همراه مامِ وطن، ولی اون روزگاران هم دوران سخت بود… فقط تحمل و صبر و ابرام ما بیشتر بود و واژۀ امید ، خوش معناتر بود و هنوز دستاویز رنگ ها و مترسک ها نشده بود… دوستان خوب و پرتلاشی چه در نشریه و چه در سایت بودند که حالا خبری ازشون ندارم… بحث های فنی و ارزنده ای شکل میگرفت در باب بازیها و مسائل پیرامونش… امیدوارم روزی نه چندان دور بازهم نشریه ای با نام دیبازی و برند خاطره انگیزش روی دکه ها بیاد و برق شوق رو در چشمان دوستداران زنده کنه… به امید موفقیت و سربلندی برای همۀ رفقای بازیباز و بازیساز به رسم همیشه و برای همیشه :pc: همیشه شاد و همیشه خوش باشید :pc: ۵۰ پاسخ
چه پست جگر سوزی… توی 1 ثانیه کل سالهای گذشته برام زنده شدن ! چی بود دنیای بازی ! چه ابهتی ! چه کاربرایی ! یادش بخیر yamato , Dante حتی Axel (اگه اشتباه نکنم اسمش رو !) ! اخ اخ گفتم axel ، یادش بخیر چ دعوایی بود تو انجمن ها که یه طرفش من بودم و منتقد سرسخت evil4 و بقیه طرفدار… یادمه یه سال با بچه ها قرار گذاشتیم رفتیم نمایشگاه کتاب همو ببینیم ، ممد دانته به من می گفت مکس دهن خسته یادمه حتی مسابقات آواتار گذاشتم و ب نفر اول شارژ 1000 تومنی هدیه دادم… اخ چ حالی میداد اون روزا . زومجی و نوب فا و اینایی نبود برا رقابت… اما حالا…. چی شد سعید زعفرانی ترکوند سایت رو.. بچه ها دلم براتون تنگه… برای اون مجله 1200 تومنی دلم تنگه … برای نقدهای خوبتون دلم تنگه … خیلی دلم تنگه… ۴۰ پاسخ
آقا همه کامنت هارو خوندم و دیدم چه اتفاق هایی تا الان افتاده، من از کاربرای خیلی قدیمی دنیای بازی نیستم و تقریباً 2، 3 سالیه آشنا شدم باهاش ولی همیشه تو بوکمارک مرورگرم بوده و هرروز مثل چندتا سایت دیگه بهش سر میزنم. خوندم که دوستمون گفته بعضی وقتا قبلاً یه پست سایت 100 تا کامنت میخورده تعجب کردم! البته خیلی سایت ها دیدم اینطوری شدن ولی خواستم بگم سایتتون خوبه که من میام چون اگه بد بود تا الان دیگه از بوکمارکم حذفش کرده بودم و توی سایت انتخاب کردنام وسواس به خرج میدم :24: امیدوارم موفق باشید ۲۰ پاسخ
چه پست جگر سوزی… توی 1 ثانیه کل سالهای گذشته برام زنده شدن ! چی بود دنیای بازی ! چه ابهتی ! چه کاربرایی ! یادش بخیر yamato , Dante حتی Axel (اگه اشتباه نکنم اسمش رو !) ! اخ اخ گفتم axel ، یادش بخیر چ دعوایی بود تو انجمن ها که یه طرفش من بودم و منتقد سرسخت evil4 و بقیه طرفدار… یادمه یه سال با بچه ها قرار گذاشتیم رفتیم نمایشگاه کتاب همو ببینیم ، ممد دانته به من می گفت مکس دهن خسته یادمه حتی مسابقات آواتار گذاشتم و ب نفر اول شارژ 1000 تومنی هدیه دادم… اخ چ حالی میداد اون روزا . زومجی و نوب فا و اینایی نبود برا رقابت… اما حالا…. چی شد سعید زعفرانی ترکوند سایت رو.. بچه ها دلم براتون تنگه… برای اون مجله 1200 تومنی دلم تنگه … برای نقدهای خوبتون دلم تنگه … خیلی دلم تنگه… 6 دفعه کامنت زدم نیومده !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ۳۰
من مطمئنم همین چند نفر از دوستانی هم که باقی موندن بخاطر عشقشون به ( دنیای بازی :15: ) هست که موندن , نه بخاطر اخبار یا مطالب یا تحلیل های دنیای بازی. با تشکر از همه ی شما دوستان.براتون آرزوی موفقیت میکنم :15: ( اینم از شانس ما.بعد از یه سال اومدیم یه کامنت بذاریم اونم که اینجوری شد, پدرمون در اومد) ۲۰ پاسخ
, روز به روز مخاطب ها کمتر و کمتر شدند تا رسیدیم به امروز و انبوهی از پست ها و خبرها و بعضا تحلیل هایی که هیچ مخاطبی ندارند و آدم فقط دلش برای اون نویسنده ای میسوزه که اینهمه زحمت میکشه ولی هیچ مخاطبی نداره.( در کل یه قانون وجود داره و اون اینه که وقتی برای مخاطبانت و خواسته هاشون ارزش قائل نشی و متوجه نشی که مخاطبانت چی دوس دارن و چی دوس ندارن محکوم به طرد شدن هستی ) ۱۰ پاسخ
سلام! خیلی فکر کردم که در قالب نویسنده دیبازی باهاتون دردِ دل کنم یا مخاطب سایت؛ هرچی! از زبونش جفتش میگم! ۱. در قواره یک مخاطب دلسوز چندین و چند ساله: باید بگم که خیلی ناراحتم از دیدن دست و پا زدنهای ناشیانهی دیبازی که فقط داره باعث میشه زودتر غرق بشه. هر از گاهی موفق میشه سرشو بیاره بالا و یه نفس بگیره ولی… . کاش آرامش خودشو بدست بیاره و کاش کمکش کنیم که زودتر اینکارو بکنه. میتونه چون توی این اوضاع نه تنها غرق نشده بلکه پیشرفت هم کرده (پیوستنش به اوپن کریتیک)! ۲. درقالب یک نویسنده اخمو: دو سالی هست که همکاری دارم با دیبازی و شاهد همه بدبختیای سایت و مشکلاتش بودم. منتقد آنچنانی نبودم و بیشتر پیگیر بازیساز شدن بودم که به کمک نیما وارد جمع دیبازی شدم. هیچ منفعت مالی (واقعا هیچی!) برام نداشته ولی تصمیم گرفتم که فقط برای دیبازی بنویسم و کمکش کنم. غریبه نیستید؛ بهار ۹۶، این سایت رسما توسط ۵ نفر یا حتی بهتره بگم ۴ نفر میچرخید و هیچ کدوممون نرفتیم با اینکه پیشنهادهای خوبی هم داشتیم. غلط بکنیم منت بذاریم چون اینکارو واسه دل خودمون کردیم. دنبال به به و چه چه و دمتون گرم هم نبودیم و نیستیم ولی کلی بد و بیراه شنیدیم که چرا سایت به این وضع افتاده و فلان؛ کاش درک کنید. کم کار هم خیلی نبودیم خدایی! سری مقالات «از رنجی که میبریم» که به بررسی بازیهای منتشر نشده میپرداخت با ایده همینجانب شروع به انتشار کرد و اما… چی بگم! برای دوستانی هم که خیلی پیگیر نویسندههای قدیمی سایت هستن عرض کنم که به عنوان مثال طه رسولی توی آواگیمز به بازیسازی و منتورینگ تیمهای نوپا مشغوله؛ شنیدم هم تفننی مینویسه. خیلیهای دیگه هم مثل طه رفتن توی همیندست شرکتها و خیلیاشون هم انقدر زندگی جدی (نمیگم سخت ولی بخونید سخت) شده براشون که برای جایی مثل دنیای بازی با درآمد معمولی نمینویسن و حق هم دارن. این نویسندههای الان هم یه روزی میرن بالاخره و شمایید و یه گروه جدید. زندگیه در جریانه خلاصه دیگه. حال رو دریابید! دمتون گرم! ۳۰ پاسخ
. ولی بازم خوش بودیم تا اینکه هی تغییرهای الکی و بی مورد رو سایت انجام شد , مثلا حذف گروه ها و ایجاد انجمن ها که این کار تیر خلاصی بود به سایت دنیای بازی و طرفدارانش. و دوستان هر چه گفتند که مثلا این اشتباه را انجام ندهید هیچ گوش شنوایی وجود نداشت. بعد از اون دیگه سایت هیچوقت مثل قبل نشد ۲۰ پاسخ
