دلایلی برای تنفر از برخی عناوین در صنعت بازی های رایانه ای | قسمت اول

[توجه: این نوشته ترجمه شده از وب سایت گیم اینفورمر بود و مترجم مطلب هیچ نقشی در انتخاب کلمات داخل متن و یا عناوین انتخاب شده ندارد.]

لذت بردن از یک بازی کار سختی نیست اما در حالت عادی, بازیکن های افلیج و لُنگی از نام و نشان بازی هایی خوششان می آید که در همین حال گروه دیگری از بازیکن ها که قِشر حرفه ای تر گیمر ها را تشکیل می دهند از این بابت متاسف می شوند.بازی هایی ساخته می شوند که صرفا فقط به خاطر نام و نشان خود و یا شرکت سازنده شان محبوب می شوند ولی اگر نمی دانید این بازی ها کدامند و یا می خواهید کمی تنفر نسبت به این عناوین به خرج دهید ولی دلایل منطقی ندارید این مطلب مختص شما نوشته شده است.

در این نوشته شما لیست چندین بازی را خواهید دید که تاریخ انتشارشان برای سال جاری میلادی تنظیم شده است و صرفا خیلی هم محبوبیت پیدا کرده اند.برای هر کدام از این بازی ها دلایلی تنظیم شده است که بدانید دلیل تنفر قشر خاص گیمرهای حرفه ای از آن ها چیست و اگر زمانی فرا رسید که با دوستتان در مورد هر یک از این بازی ها بحثتان شد و دلیل خاصی برای تنفرتان از بازی محبوب او نداشتید این مقاله می تواند مفید واقع گردد.

Diablo III (نسخه کنسولی)

 دلیل تنفر: انحصاری رایانه های شخصی در کنسول ها؟!

دقیقا, نسخه ی کنسولی دیابلو ۳ توسط همان بلیزاردی توسعه داده شد که نسخه ی PC را تنظیم کرده بود و دقیقا همان ویژگی های نسخه PC در این نسخه کنسولی وجود داشت ولی مشکلی وجود داشت: انحصاری PC در کنسول؟! امکان ندارد یک پی سی گیمر بتواند یکی از محبوب ترین های پلتفرمش را که انحصاری هم هست با کنترلر در X360 یا PS3 بازی کند.دوستان خود را با این موضوع که آن ها نمی توانستند دیابلو ۳ را تجربه کنند مسخره می کردید در حالی که هم اکنون احمق هایی که حتی نمی دانند چگونه ماوس کار می کند در حال تست دیابلو ۳ با کنسول هستند.

موافقان بی مغز: هنوز هم دیابلو ۲ئی وجود دارد!

Assassin’s Creed IV: Black Flag

دلیل تنفر: دروازه ای به پاگذاشتن روی حقوق حیوانات

علاوه بر گشت گذار با کِنوی در دنیای باز فرقه اساسین ۴ از جمله شهرهایی مثل هاوانا, کینگستون و ناسوئا, درفش سیاه به بازیکن این امکان را می دهد که در نقش یک دزد دریایی در دریاهای آزاد دزدی کنید و این می تواند خیلی جذاب باشد البته اگر یک پایمال کننده حقوق حیوانات باشید.یوبی سافت مونترآل قبل تر اشاره داشته است که می توانید در بازی به شکار وال ها و کوسه ها در بازی بپردازید و مسلما گیمرهای بی شماری را به سمت کشتار جمعی حیوانات هدایت می کند.آن نگهبانان نگون بختی که توسط بازیکن ها با چاقوهای اتزیو و الطئیر و یا با تپانچه ی کانر کنوی کشته شدند را فراموش کنید.آیا واقعا کسی نیست که در این بازی از حقوق این حیوانات دفاع کند؟

موافقان بی مغز: اساسین ها در این بازی در حد یک زامبی کلیشه ای طراحی شده اند

Killzone: Shadow Fall

دلیل تنفر: تکرار مکررات

این مورد خیلی راحت تر از دو مورد قبلی استو Killzone: Shadow Fall هیچ حرف تازه ای برای گفتن ندارد.کل بازی در یک جمله خلاصه می شود: “دور زمین بدوید و به آدم بدها شلیک کنید.”آیا واقعا سقوط سایه یک شوتر SCi-Fi ناب است؟ یا یک تکرار مکررات؟ البته این قضیه تا زمان رونمایی اطلاعات بیشتر از بازی مشخص نمی شود و هم چنین بخش چندنفره نیز حرف هایی برای گفتن خواهد داشت.

نکته: این قضیه در اکثر بازی ها صدق می کند.مثال هایی بارِز: Rayman: Legends کل کارتان این است که گلوباکس یا ریمن را انتخاب کنید و در دنیای بازی روی هم دیگر بپرید و خرت و پرت جمع کنید.در Dragon Age: Inquisition با حرف زدن با باقی کرکتر ها باعث می شوید لوِل آپ شوند.در فورتزا ۵ تمام کارتان هدایت ماشین در دایره ی پیست است که البته همه ی این عناوین موفق با همین فرمول پیشرفت کرده اند.

موافقان بی مغز: جیمی فالون در تلویزیون به بازی کردن آن پرداخته است, شرم بر شما!

Watch Dogs

دلیل تنفر: برادر بزرگ

اگر حتی یک نمایش سگ های نگهبان را از همان ابتدای رونمایی دیده باشید متوجه می شوید که تم این بازی و روند اصلی آن بر پایه ی تکنولوژی و مدرنیته و هک کردن زندگی مردم در شهر است! بازی کردن سگ های نگهبان مثل پاره پاره کردن قانون اساسی امریکاست.کاری که یوبی سافت مشغول آن است ستایش کردن مخاطبین برای دسترسی به زندگی خصوصی مردم است و مصداق آن دسترسی بازیکن به دوربین های عمومی شهر و حتی دسترسی به تلفن های همراه شهروند های شیکاگو است.کشف هویت مردم در شهر نه تنها که یک جوک بزرگ است بلکه زیرپا گذاشتن یک سری قوانین بین المللی است.

نکته: بعضی از کاربران عقیده دارند که این بازی می خواهد به مخاطب این مفهوم را برساند که چه کسانی می توانند با چند کلیک ساده به زندگی شخصی یک فرد دسترسی داشته باشند ولی می بینیم که شخصیت اصلی همواره سربلند از ماموریت هایش بیرون می آید نه سرافکنده.

موافقان بی مغز: سگ های نگهبان همان فرقه اساسین در دنیای مدرنیته شده است

این مقاله ادامه دارد …