پرواز یک رویای کاغذی | معرفی و بررسی بازی Paper Wings

زمانی که از هیجان بازی‌های تیراندازی خسته می‌شوی؛ زمانی که کتک خوردن‌های Mortal Combat یا Street Fighter، نای بلند شدن از سرجایت را هم برایت باقی نمی‌گذارد؛ زمانی که به هرچه درِ بسته که در Resident Evil هست، لعنت می‌فرستی؛ زمانی که مانند لحظاتی که در اتوبوس یا تاکسی هستی، ناچارا باید مدت زمان زیادی سرجایت بنشینی؛ زمانی که در یک مهمانی خانوادگی حوصله سربر، نشسته‌ای و درحال جویدن ناخن‌هایت از حرص پسر دایی لجباز ۶ ساله‌ات هستی؛ و یا از همه مهمتر، زمانی که دلت یک آرامش با طعم بازی و سرگرمی می‌خواهد؛ درست همان موقع است که یک بازی مثل Paper Wings به دادت می‌رسد. حتما می‌گویی مگر بازی‌های فکری چه مشکلی دارند؟! خب نظرت محترم است ولی من یکی، زمانی که چند بازی پشت سرهم در Dota2 باخته‌ام، حال و حوصله‌ی شطرنج بازی کردن را هم ندارم. اصلا وقتی که شب است و در تخت خوابت دراز کشیده‌ای و خوابت نمی‌برد؛ از طرفی دیگر حوصله‌ی کتاب خواندن یا فیلم دیدن را هم نداری و یک آهنگ بی‌کلام زیبا هم برای خودت داری پخش می‌کنی، چگونه دست‌ات می‌رود و آیکون بازی Pentago را لمس می‌کنی؟! می‌شمارم: یک، دو، سه! خب می‌بینم که تو هم پشیمان شده‌ای! پس قبول کن که الان دقیقا وقت بازی Paper Wings رسیده است. یک بازی با یک گیم‌پلی ساده و گرافیک دو بعدی دوست داشتنی و خاص خودش. در ادامه با معرفی و بررسی این بازی با دنیای بازی همراه باشید.

وقتی بازی را که اجرا می‌کنی، اول از همه رابط کاربری زیبا و خوش آب و رنگ‌اش چشمانت را می‌گیرد. اصلا نمی‌گذارد لحظه‌ای فکر بد در موردش بکنی و در همان ابتدای کار به تو نوید یک بازی فانتزی جذاب را می‌دهد. منوی اصلی به طور اساسی و غیر از موارد اضافی مرسوم، از دو بخش اصلی تشکیل شده است: بخش تک‌نفره و بخش چندنفره که البته بخش چند‌نفره بازی در به‌روز رسانی‌های آینده قرار است اضافه شود. قسمت‌های دیگر نیز مانند اکثر بازی‌های موبایلی، شامل بخش انتخاب پرنده، بخش چالش‌های روزانه بازی، افتخاراتی که در بازی کسب کرده‌ای و بیشترین رکوردهاست. اما بخش دیگری نیز وجود دارد که شاید علاقه شخصِ من به این بازی را دو چندان کرد؛ آن هم بخش کمک به سازمان حفاظت از منافع پرندگان و محیط زیست است. توصیه بنده این است که متن آن را حتما بخوانی، چرا که واقعا اوج رسالت یک بازی هرچند ساده را، تمام و کمال درخواهی یافت.

بگذار کمی دیگر در همین منوی بازی وقت تلف کنیم. راه دوری که نمی‌رود، می‌رود؟! پس وارد بخش انتخاب پرنده‌ها می‌شویم. یک ترکیب فوق‌العاده از سادگی و کودکی با زیبایی و هنر را جلوی چشمانت می‌بینی، اینطور نیست؟ ۲۰ پرنده گوناگون با اسم و رسم واقعی اما با طرح کاغذی و رنگ آمیزی کودکانه. حال در این میان، زیرکی و خلاقیت طراحان بازی نیز به عنوان چاشنی، با این فرمول معجزه‌آسا مخلوط می‌شود اما چگونه؟ این‌گونه که تو هر پرنده را به نحوه‌ی خاصی باید آزاد کنی. مثلا یکی موقع ورود به بازی و بدون دخالت بازیکن آزاد می‌شود؛ یکی با طی کردن چند مرحله؛ یکی با دنبال کردن صفحه توییتر سازنده و… . مابقی پرندگان نیز با پرداخت سکه‌هایی که درون بازی بدست می‌آوری می‌توانی خریداری کنی. البته باز هم این خبر خوب را اعلام میکنم که شرکت سازنده در به‌روز رسانی‌های بعدی قرار است تعداد این پرندگان دوست داشتنی را بیشتر کند.

از گشت و گذار درون بازی که بیرون بیاییم، نوبت به امتحان کردن خود بازی و گیم‌پلی آن است. ناچارا وارد بخش تک‌نفره می‌شویم و با ۴ حالت مختلف رو به رو می‌شویم. اگر اولین بار وارد بازی شوی، غیر از حالت آزاد، فقط حالت کلاسیک برایت باز خواهد بود که در این حالت باید سکه‌هایی را که از بالا به پایین می‌روند، بگیری. در صورتی که اولین سکه را از دست بدهی بازی به پایان خواهد رسید.

حال اگر در حالت کلاسیک به حد نصاب تعیین شده توسط بازی برسی، حالت زمانی برایت آزاد می‌شود. در این حالت تو ۶۰ ثانیه زمان داری که حداکثر تعداد سکه‌ای را که می‌توانی، به‌دست آوری. البته فرق دیگری که این حالت با حالت کلاسیک دارد، این است که به ازای هر سکه‌ای که از دست بدهی، ۳ ثانیه از زمان باقی مانده‌ات کم می‌شود. با به حد نصاب رسیدن امتیازاتت در این حالت، حالت «هازارد» یا بهتر است بگوییم حالت خطر، آزاد می‌شود. در این حالت باید دقیقا برخلاف دیگر حالت‌ها عمل کنی، یعنی تا جایی که می‌توانی باید از برخورد با گوی‌های قرمز رنگ پرهیز کنی. در این حالت، اولین برخورد با گوی قرمز، آخرین برخوردت خواهد بود و پس از اولین برخورد، بازی تمام می‌شود.

حالت آزاد یا همان حالت ریلکس، نه سکه‌ای می‌آید و نه گوی قرمز خطرناکی، شمایید و پرنده کاغذی‌تان و یک پرواز بدون مزاحم! بازهم لازم به یادآوری است که کمپانی سازنده در به‌روز رسانی‌های بعدی، قول اضافه کردن حالت‌های جدید را داده است. صداگذاری و موسیقی بازی هم تقریبا بی‌عیب و نقص است، فقط ای‌کاش چند قطعه موسیقی جذاب هم به بازی اضافه شود.

در نهایت باید گفت که این بازی اگرچه بسیار ساده است، اما بودن‌اش در هر موبایلی ضروری است. یک بازی ساده و زیبا که آزاری برای من و تو ندارد. پس اگر تو هم مثل من در کودکی عاشق موشک کاغذی درست کردن بودی ولی هربار موشک لعنتی‌ات به یک سازی می‌رقصید، وقت آن رسیده است که این‌بار کامل و بی‌نقص پرنده‌های کاغذی‌ات را پر بدهی. یک پرواز جانانه با طعم خیال، یا شاید هم به زبان عامیانه بهتر است بگویم، یک کفتربازی دیجیتال! درهرحال، هرچه که هست زیباست. زیبا به اندازه‌ی پرواز همان موشک‌ها در بچگی، زیبا به اندازه‌ی پرواز یک رویای کاغذی.