بررسی بازی The Last of Us Part 2

خون به پا خواهد شد
  • چشم نواز گرافیک، جزییات بصری و هر چیز دیداری عالی
  • روح‌نواز از موسیقی و داستان گرفته تا هر چیز دیگری در بازی که روح‌مان را قلقلک دهد، نوازش کند یا به آن تلنگر بزند...
  • نیکوتین چند ساعت است از پای بازی بلند نشدی! حداقل پاشو و نفسی تازه کن!! / گیم پلی اعتیاد آور
توسط کیوان عادتی در ۴ تیر ۱۳۹۹ , ۲۲:۳۷

رسیدن به موفقیت‌های بزرگ، بسیار سخت و دشوار است. برای کسب این جایگاه و اعتبار کنونی، استودیوی ناتی‌داگ به صورت رگباری حدفاصل سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳، سه شاهکار را روانه‌ی بازار کرد. که آخرین آن‌ها، یعنی آخرین ما (The Last Of Us) چیز دیگری است. عنوانی که در سال پایانی عمر کنسول PS3 عرضه شد و به نظرم بهتر از این نمی‌شد یک نسل را به اتمام رساند. رسالت و به عبارت بهتر ماموریت غیرممکن ناتی‌داگ اما، اکنون، ساخت دنباله‌ای بر عنوانی است که به قدری خوش‌ساخت و همه‌چیزتمام است که به جز گرافیک بهتر، سخت است بتوان المانی را در آن بهبود بخشید؛ ساخت دنباله‌ای شایسته و درخور توجه برای یکی از بهترین عناوین تاریخ بازی‌های رایانه‌ای. در ادامه با آخرین مقالات بازی‌های ویدیویی و بررسی بازی The Last of Us Part 2 دنیای بازی را همراهی کنید.

این نقد و بررسی پس از ۲۵ ساعت تجربه‌ی بازی روی کنسول PlayStation 4 Pro انجام شده است.

بررسی بازی The Last of Us Part 2

بر پایهی دروغ

به قول مارک تواین نویسنده‌ی شهیر آمریکایی، یک دروغ ممکن است دنیا را دور بزند و به جای اولش باز گردد، اما در همین مدت، یک حقیقت دارد بند کفش‌هایش را می‌بندد تا حرکت بکند. کاخی که بر پایه‌ی دروغ بنا شود، با برملا شدن آن فرو می‌ریزد؛ یا اینکه عواقب آن از راه می‌رسند.

قصه‌ی The Last of Us با یک دروغ به اتمام می‌رسد. پنج سال از اتفاقات The Last of Us گذشته است. Ellie که اکنون ۱۹ ساله است، (و اساسا قهرمان داستان بازی است، و نه Joel) به دروغِ جول پی می‌برد و به هم می‌ریزد و رابطه‌اش نیز با جول شکرآب می‌شود؛ چیزی که تصور آن خیلی هم دور از انتظار نبود. اما در The Last of Us Part 2 ما درون‌مایه‌ی جدیدی داریم و آن «انـتقام» است. متریال انتقام، دم دستی‌ترین متریال در ژانر وسترن به شمار می‌رود. و از میان انواع وسترن‌ها، وسترن آخرالزمانی، بهترین بستر برای پرداختن و قوام این متریال است. قصه‌ی The Last of Us Part 2، قصه‌ی بکر و تازه‌ای نیست. کما اینکه نسخه‌ی اول نیز قصه‌ای منحصر به فرد و ناشنیده‌ نداشت و اساسا تاکید روی روابط، لحظات خاص، و سورپرایز‌ها بود؛ چیزی که در قسمت دوم نیز شاهد آن هستیم.

منتهی یک تفاوت اساسی وجود دارد و آن هم جنس اتفاقات و محتوا است. به لحاظ حسّی، ابدا دو شماره با هم قابل مقایسه نیستند. آخرین ما قسمت دوم، یک درام تراژیک، تلخ و تاریک است، در دنیای سیاه و آلوده (چه به لحاظ اسمی و چه به لحاظ معنایی) که ابدا خیر و شر در آن تعریف نمی‌شود و همه چیز، حتی قهرمانان و دشمنان، خاکستری و نسبی هستند. این سوی ماجرا، یعنی جایی که قهرمان قصه که پیش‌تر اشاره کردم الی است و نه جول، انگیزه‌ی انتقام و کینه‌توزی را در سر دارد و در این شرایط، اصلا جایی برای زیبایی و امید باقی نمی‌ماند. با تقریب نسبتا خوبی، هیچ لحظه‌ی خوشحال کننده‌ای در The Last of Us Part 2 وجود ندارد. اصلا چه انتظاری دارید وقتی قصه‌ای بر پایه‌ی دروغ بنا شده و تم تراژیک کینه جویانه دارد، زیبایی هم داشته باشد؟!

این البته، خودخواسته است. استودیویی که از دنیای خوشحال و رنگارنگ Uncharted، به سراغ خلق The Last of Us می‌رود، می‌شد تصور کرد که چنین قصه‌ی خشن و بی‌رحمی را نیز برای دنباله‌ی آن در نظر بگیرد. بدون توجه به ذائـقـه‌ی مخاطبی که ممکن است مرگ شخصیت‌ها، تاثیر منفی رویش بگذارد، قصه‌ی The Last of Us Part 2 بافته می‌شود، پیش می‌رود و یک درد و رنج تا انتها همراه الی و پلیـر باقی می‌ماند، که حتی پس از پایان نیز ادامه دارد.

بررسی بازی The Last of Us Part 2

آن سوی ماجرا

اما الی تنها شخصیت اصلی قابل بازی در The Last of Us Part 2 نیست؛ Abby Anderson، شخصیت قابل بازی جدیدی است که چقدر خوب شد قصه از زاویه دید او نیز روایت می‌شود؛ نیمی از بازی از دید اَبی روایت می شود. تا انگیزه‌ی او مشخص، شخصیتش پرداخت شود و گیمـر، بتواند او را درک کند. ناتی‌داگ در این امر کاملا موفق بوده است. همین امر یعـنی روایت داستان از دو زاویه، باعث شده تا زمان بازی طولانی و قصه‌ی کلی The Last of Us Part 2 بسیار مفصل و چند وجهی باشد. در The Last of Us Part 2، همه چیز مفصل و با حوصله پیش می‌رود و از عجله و ریتم سریع خبری نیست؛ شخصیت‌ها، (چه قدیمی‌ها و چه شخصیت‌های جدید) پرداخت کاملا مناسبی دارند که این، ماحصلِ زمان مناسب بازی و روایت به دور از شتاب‌زدگی قصه‌ی The Last of Us Part 2 است. خشونت بی‌پروا و وحشیانه‌ی دنیای The Last of Us Part 2 و مسیری که شخصیت‌ها طی کرده‌اند و طی می‌کنند، پلیر را در دنیایی به دور از امید و پر از تنش و استرس غرق می‌کند.

بررسی بازی The Last of Us Part 2

همان حس آشنای قدیمی

به لحاظ مکانیزم‌ها و کنترل، بازی تا حد زیادی شبیه نسخه‌ی اول The Last of Us  است. UI (رابط کاربری)، منوهای بازی و کنترل شخصیت‌ها نیز در ظاهر رنگ و بوی آشنای The Last of Us را دارند. اما همه چیز یک پله ارتقاء کیفی پیدا کرده است. به لطف انیمیشن‌های جدید و بی‌نظیر بازی، حرکات شخصیت‌های اصلی و فرعی فوق‌العاده طبیعی و حیرت‌آور از آب درآمده است. کنترل الی و اَبی (دو شخصیت اصلی قابل بازی داستان) بسیار راحت و بی‌نقص است. در مقایسه با شماره‌ی قبلی و شخصیت جول، هم الی و هم اَبی چالاک‌تر و چابک‌تر هستند و یک دکمه‌ی مخصوص برای جاخالی دادن نیز در نظر گرفته شده است. انیمیشن سینه‌خیز رفتن بُعد جدیدی به کنترل بازی افزوده است که شخصیت‌ها می‌توانند، به‌صورت درازکش نیز اقدام به نشانه‌گیری کنند و در علف‌ها مخفی شوند. مخفی‌کاری، عنصر اصلی گیم‌پلی بازی است. بسیار سخت خواهد بود اگر بخواهید همانند یک بازی شوتر سوم‌شخص به بازی The Last of Us Part 2 بپردازید. مهمات همچنان محدود هستند و با استفاده از منابعی که در بازی پیدا می‌کنید قادر به ساخت تجهیزات برای خود هستید. این سیستم این بار با عمق بیشتری همراه خواهد بود.

بررسی بازی The Last of Us Part 2

The Last of Us Part 2 یک بازی از نوع بقا است. باید بتوانید به هر نحوی گلیم خود را در دنیای آخرالزمانی The Last of Us Part 2 از آب بیرون بکشید. همان‌طور که رفته رفته با آشنایی به مکانیزم‌ها شما پلیر بهتری می‌شوید، شخصیت‌های بازی نیز ارتقا پیدا می‌کنند. آپگریدها، همانند نسخه‌ی قبل، در The Last of Us Part 2 نیز حضور دارند و دارای حالت پیشرفته‌تری نیز هستند.  به مانند نسخه‌ی قبل، با پیشروی در بازی و گشت و گذار در محیط آن، کپسول‌های ارتقا را پیدا می‌کنید و از آن‌ها برای ارتقاء توانایی‌های خود چون افزایش خط سلامتی، افزایش سرعت Craft کردن (ساختن) آیتم‌ها، فراگیری مهارت‌های مبارزه‌ای، بهبود مکانیزم گوش‌ کردن از پشت دیوار و غیره استفاده کنید. در محیط بازی یک سری ژورنال‌های آموزشی نیز به‌عنوان Collectible وجود دارد که شاخه‌های جدیدی از آپگرید را برای‌تان باز می‌کند. پس بهتر است برای پیشروی در بازی عجله نکنید و تا جایی که امکان دارد محیط‌های بازی را بگردید. زیرا Collectible ها صرفا ظاهری و برای باز کردن تروفی‌های بازی نیستند و می‌توانند مستقیما در قابلیت‌ها و به‌صورت کلی در گیم پلی تاثیر بگذارند.

شخصی‌سازی اسلحه‌ها نیز در مکان‌های مشخص در بازی روی میزهای کار مخصوص میـسّر هستند و انواع آپگرید اسلحه‌ها مانند ارتقاء خشاب، سرعت خشاب‌گذاری، کاهش لگد اسلحه، افزایش بُرد، و از این دست امکان‌پذیر است. انیمیشن‌های آپگرید کردن اسلحه‌ها در میزکار بسیار زیبا و تماشایی هستند و اگر خدمت سربازی رفته باشید یادآور باز و بست کردن اسلحه در دوران آموزشی است!

قابلیت‌های دسترسی بازی نیزگزینه‌های پرشماری در اختیارتان قرار می‌دهد. تغییر رنگ رابط کاربری، دور یا نزدیک کردن دوربین به شخصیت بازی، قابلیت Text-to-Speech یا خواندن تمام منوها، تنها بخشی از امکانات فراوان منوهای بازی است.

بررسی بازی The Last of Us Part 2

رنگ و بوی نسل بعد

ناتی‌داگ را به خوبی می‌شناسیم و می‌دانیم که همواره چه وسواسی در طراحی و زیبا ساختن آثار خود دارد؛ به جرات می‌توان گفت فضاسازی و محیط‌های The Last of Us Part 2 زیباترین چیزی است که تا کنون در تاریخ بازی‌های رایانه‌ای به چشم دیده‌ایم. گرافیک، در نقطه‌ی اوج خود در نسل کنونی قرار دارد. از باب تعداد اشیا و آبجکتیوها، افکت‌های سنگین نورپردازی و سایه‌زنی فوق‌العاده دقیق، توجه به ریزترین جزئیات در طراحی، چه در محیط و چه در شخصیت‌ها، رنگ‌بندی به‌شدت فتورئالیستی و واقع‌گرایانه که پیش‌تر نظیر آن را تنها درجدیدترین بازی هیدئو کوجیما (Death Stranding) شاهد بودیم، و البته مدلینگ بی‌نظیر شخصیت‌های بازی باعث شده تا The Last of Us Part 2 در بالاترین نقطه‌ی گرافیکی نسل هشتم بازی‌های رایانه‌ای قرار داشته باشد.

محیط‌ها چندین برابر از نسخه‌ی نخست بزرگ‌تر شده‌اند و گیم‌پلی حالت آزادانه‌تری دارد. به‌طوری که در چند مرحله حالتی نیمه Open-World داشته و از روی نقشه در نقاطی از سیاتل در حال گشت و گذار آزادانه هستید.

گرافیک، فضاسازی و خلق اتمسفر در The Last of Us Part 2، بخش مهمی از هسته‌ی مرکزی گیم‌پلی بازی است. بخش عمده‌ای از زمان گیم‌پلی بازی در حال راه رفتن و طی کردن مسیرهایی برای رسیدن به نقاط به‌خصوصی هستید، که در این مسیر صرفا به تماشای محیط می‌پردازید. به قدری محیط‌های بازی زیبا و حیرت‌آور طراحی شده‌اند که در لحظاتی فقط و فقط از تماشای محیط بازی لذت خواهید برد و همه چیز را فراموش می‌کنید. این طراحی محیطی حیرت‌آور و قاب‌های چشم‌نواز، بستری مناسب برای آنچه ناتی داگ تلاش کرده به مخاطب القا کند فراهم آورده است. مورد دیگری که در مورد The Last of Us Part 2 خودنمایی می‌کند، تنوع لوکیشن‌ها و اتمسفرهای متنوع بازی است. محیط‌های متنوع برفی و بارانی و پوشش گیاهی که نظیرش هرگز دیده نشده و حیرت‌آورتر این‌که، این محیط‌ها و تنوع آن تمامی ندارند و تا لحظه‌ی آخر در حین دیدن فضاهای مختلف و جدیدی هستیم، The Last of Us Part 2 را به لحاظ بصری عنوانی رشک برانگیز و دست نیافتنی کرده است. این فضاسازی متنوع و طراحی مرحله‌ی استثنایی، گیم‌پلی بازی را به شدت عمیق‌تر و چند لایه‌تر کرده است. عموم طراحی مرحله‌ی بازی از نوع زیگزاگی بوده و برای رفتن به نقطه‌ی مورد نظر باید مسیر مستقیم را دور بزنید و این فرمول تقریبا تا انتهای بازی وجود دارد. همه‌ی این‌ها در کنار یک نرخ فریم بسیار پایدار که در سنگین‌ترین و شلوغ‌ترین محیط‌ها نیز افت نمی‌کند (حتی در حالت ۴K و قابلیت HDR) شاهکار ناتی‌داگ را تحسین‌آمیزتر می‌کند. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، محیط‌ها بسیار بزرگ هستند اما در آن‌ها گم نخواهید شد؛ بلکه  از روی عوارض و پستی و بلندی‌ها و طراحی مرحله‌ی چیره‌دستانه‌ی ناتی‌داگ متوجه می‌شوید که مسیر اصلی کدام سمت است. اما همچنان ترجیح می‌دهید کمی بیشتر در محیط‌های بی‌نظیر و زیبای The Last of Us Part 2 گشت و گذار کنید و آیتم‌های مورد نظر را پیدا کنید.

بررسی بازی The Last of Us Part 2

در سال پایانی عمر PS4، The Last of Us Part 2 دقیقا همان کاری را انجام می‌دهد که هفت سال پیش در شماره‌ی اول شاهد آن بودیم. این قدرت و استمرار آن، به طوری که هر عنوانی از بازی‌های ناتی‌داگ روانه بازار می‌شوند، بهترین گرافیک روز را ارائه می‌دهد، اصلا تصادفی و شانسی نیست. احتمالا تا یکی دو سال اول نسل آینده‌ی کنسول‌ها، گرافیک و مدل‌سازی بازی‌ها در حال رقابت با The Last of Us Part 2 باشند!

دشمنان انسانی بازی هر کدام دارای اسم و چهره‌ی منحصر به فردی هستند و هم‌دیگر را صدا می‌زنند که در نوع خود حیرت‌آور است. هوش مصنوعی دشمنان نیز بسیار عالی است، و در درجه سختی بالاتر حسابی اذیت‌تان می‌کنند. به خصوص که سگ‌های نگهبان به دشمنان برای یافتن و لو دادن جای شما در نبردها کمک می‌کنند و خودشان نیز می‌توانند به شما حمله‌ور شوند. به لیست دشمنان آلوده‌ی قبلی چند دشمن جدید مانند شمبلر (Shambler) ها نیز اضافه شده، و البته چند غول‌آخر نفس‌گیر که کاش تعدادشان کمی بیشتر بود. مدل‌سازی چهره‌ها و انیمیشن‌های صورت نیز مدهوش کننده هستند. همان‌طور که نیل دراکمن (Neil Druckmann) کارگردان بازی، در مورد ویژگی‌های انیمیشن‌های بازی توییتی در اکانت خود منتشر کرد: «حتی پس از سال‌ها کار روی The Last of Us Part 2، من هنوز هم توسط انیمیشن‌های این بازی هیجان‌زده می‌شوم. اگر نگوییم بهترین، اما قطعا یکی از بهترین تیم‌های انیمیشن‌سازی را با دانش فنی بالا در اختیار داریم. واقعاً منتظرم تا شما این اثر باورنکردنی را تجربه کنید.» خب! آقای دراکمن دست مریزاد؛ کارتان عالی بود.

بررسی بازی The Last of Us Part 2

وسترن، گیتار، لباس جین پاره

ناتی‌داگ وظیفه‌ی ساخت قطعات موسیقی The Last of Us Part 2 را برای بار دوم برعهده‌ی برنده‌ی دو جایزه‌ی اسکار به‌خاطر موسیقی متن فیلم‌های  Babel و کوهستان بروکبک، مرد ۶۸ ساله و کارکشته‌ی عرصه‌ی موسیقی یعنی آقای Gustavo Santaolalla گذاشته است. وی این فضا را به خوبی می‌شناسد و پیش‌تر در نسخه‌ی اول The Last of Us نیز هنر خود را به رخ همگان کشیده بود. نواهای گیتار کلاسیک و اسپانیایی روح خاصی به اثر بخشیده و کمک شایانی به رساندن حس کلی کار کرده است. قطعات موسیقی بسیار زیبا، به‌جا و روح انگیز بوده و قابل رقابت با بهترین آثار وسترن مدرن هالیوودی هستند. صداگذاری در هر دو بخش شخصیت‌ها و محیط بی‌نقص است. افکت‌های صوتی بسیار دقیق و قوی کار شده است و تمام اصوات هویت مشخص خود را دارند.

دیالوگ‌ها به بهترین نحو ادا شده‌اند و بیشترین کمک را در رساندن حس شخصیت‌ها می‌کنند وTroy Baker، Ashley Johnson، Jeffrey Pierce و سایر صداپیشه‌ها یک بار دیگر توانایی‌های خود را به اثبات رساندند. خلق چنین شخصیت‌های کامل و پرداخت شده‌ای، نتیجه‌ی این دوبله‌های بی‌نقص و دیالوگ‌های حرفه‌ای، در کنار طراحی شخصیت و انیمیشن‌های فوق‌العاده با آن فشن لباس و اصلاح خاص ریش و مو به علاوه Act عالی بازیگران است. اگر آکادمی اسکار اجازه‌ی راهـیابی The Last of Us Part 2 را به بخش بهترین موسیقی متن می‌داد، شک نکنید اسکار بهترین موسیقی متن تعلق می‌گرفت به Gustavo Santaolalla!

بررسی بازی The Last of Us Part 2

جاه طلبانه، بزرگسالانه، تاریخی

هفت سال برای The Last of Us Part 2 صبرکردیم و اکنون، روز موعود فرار رسیده است. این بازی، جاه‌طلبانه‌ترین، بزرگترین و بهترین ساخته‌ی استودیوی ناتی‌داگ و البته یکی از مهم‌ترین عناوین تاریخ بازی‌های رایانه‌ای است. شیوه‌ی خاص و منحصر به فرد روایت داستان که به وضوح از تمام ساخته‌های قبلی ناتی‌داگ بالاتر بوده و قصه‌ی تراژیک و تاثیرگذاری که نمونه‌اش، کمتر دیده شده بود از The Last of Us Part 2 یک عنوان به شدت سطح بالا در تمام زمینه های تکنیکی و محتوایی، ساخته که می‌تواند پایان خوشی را برای کنسول نسل هشتم سونی یعنی PS4 رقم بزند. لحظات تاثیرگذار و مهم در The Last of Us Part 2 بسیار زیاد هستند که قطعا احساسات شما را برمی‌انگیزد. شاید برای تجربه‌ی نسخه‌ای جدید از فرنچایز The Last of Us مجبور باشیم هفت سال دیگر صبر کنیم. هفت سالی که برای بازی کردن نسخه‌ی جدید The Last of Us  له له می‌زنیم.

 

Verdict

Platform : PS4 – Score : 10/10

Just like the original The Last of Us, Naughty Dog once again closes the chapter on a PlayStation console with one of the most influential sequels ever made.
With Part II, Naughty Dog manages to excel at every core element that made the original title a generation-defining success. The Last of Us Part 2 is a send-off worthy of PlayStation 4. One that will be discussed in years to come.

نکات مثبت
  • گرافیک بی نظیر به همراه فضاسازی‌های مدهوش کننده و طراحی شخصیت فوق‌العاده
  • اتمسفر گیرا و لوکیشن‌های متنوع
  • داستان مهم و تاثیرگذار و به‌ شدت ساختارشکنانه
  • موسیقی شاهکار و صداگذاری درجه یک
نکات منفی
  • ریتم کند شروع بازی می‌تواند برای برخی ملال آور باشد
  • حذف بخش چند نفره که البته زمان طولانی بازی را توجیه می‌کند
10
شاهکار
دیدگاه
۷ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

:27: 
:D 
:40: 
:44: 
:-) 
:10: 
:41: 
:60: 
;) 
:59: 
:( 
:16: 
:162: 
:13: 
:\ 
:22: 
:42: 
:11: 
:111: 
:17: 
:20: 
:wow: 
:| 
:49: 
:54: 
:56: 
:45: 
:47: 
:46: 
:43: 
:57: 
:like: 
:dislike: 
:metal: 
:51: 
:52: 
:55: 
:58: 
:48: 
:spoiler: 
:53: 
:steam: 
:xbox: 
:PS: 
:n: 
:50: 
:discord: 
 

7 Replies to “بررسی بازی The Last of Us Part 2”

  1. ایرانی گفت:

    ایکاش اسپویل نمیکردید.
    منی که هنوز بازی نکردم اطلاعی از کنترل شخصیتی جز الی نداشتم.

    ۵ ۵
  2. بنظرم ناتی‌داگ با نشون دادن پس‌زمینه داستانی اَبی درس مهمی رو در بخش داستان‌سرایی به صنعت گیم داد.
    جدا از اینکه بازی واقعا خوبه، باید شهامت ناتی‌داگ و نیل دراکمن رو تحسین کرد که تصمیم گرفتن تا این حد داستان بازی رو تاریک و جدی کنن.

    ۷ ۶
    1. MMO گفت:

      الان نشون دادن پس زمینه شد انقلاب تو روایت داستان؟؟؟؟ :| :| :| :|

      ۵ ۴
    2. MMO عزیز من نوشتم «در بهش داستان‌سرایی به صنعت گیم». خیلی دوست داشتم بیشتر توضیح بدم اما داستان بازی اسپویل میشه.

      ۱ ۱
    3. MMO گفت:

      همونو بفرمایید بازتر کنید یه اخطار اسپویلم بزنید

      ۲ ۱
  3. آریا گفت:

    یقینا نمره ۱۰ نباید بگیره! به عنوان یک بازی مستقل بد نیس ولی به عنوان دنباله ای از last of us تمامی ارزشهای بازی اول رو خراب کرد.
    باگ
    انمیشن ضعیف اسب ها،افکت برف
    هوش مصنوعی که دیر متوجه میشن
    اینا نقاط ضعیف بازیه به غیراز داستان بی ربط

    ۱۶ ۲۱
    1. داستان رو بذاریم کنار، انیمیشن ضعیف اسب‌ها و افکت برف مواردین که اگر بخوایم بهشون خرده بگیریم نمره‌ی تمام بازی‌های این نسل و اون نسل و نسل بعدی هم باید یکی دوتایی کم بشه! البته قبول دارم که در زمینه‌ی گرافیک از ناتی داگی که بهترین جلوه‌های بصری هر نسل رو ارائه میده بیشتر از اینها انتظار میره.

      ۲ ۰