نقد بازی The Outer Worlds

مبارزه در دنیای بیرون
  • چشم نواز روند تازه‌سازی چشم‌های پیکسل دوست‌مان! / گرافیک، جزییات بصری و هر چیز دیداری عالی
  • روح‌نواز از موسیقی و داستان گرفته تا هر چیز دیگری در بازی که روح‌مان را قلقلک دهد، نوازش کند یا به آن تلنگر بزند...
توسط عباس کشتکار در ۱۳ آبان ۱۳۹۸ , ۱۴:۰۷

در این مطلب نقد بازی The Outer Worlds یکی از جدیدترین بازی‌های نقش آفرینی در نسل هشتم بازی‌ها را خواهید خواند. بازی The Outer Worlds توسط استودیو خوش‌نام و محبوب آبسیدین (Obsidian) ساخته شده است.

اگر استودیوی آبسیدین جزو بازی‌سازان محبوب شماست یعنی احتمالا دوستدار بازی‌های نقش آفرینی هستید و احتمالا آثار قبلی این استودیو مانند Fallout: New Vegas و Pillars of Eternity را نیز بازی کرده‌اید. اما حالا نوبت به بازی The Outer Worlds؛ آخرین دست پخت آبسیدین رسیده است تا بار دیگر طرفداران بازی‌های نقش‌آفرینی محصولی جدید از این استودیو را تجربه کنند. در ادامه با نقد بازی The Outer Worlds همراه دنیای بازی باشید.

در مراسم The Game Awards 2018 بود که برای اولین بار چشم‌مان به جمال بازی The Outer Worlds روشن شد. استودیو آبسیدین اعلام کرد که ساخت بازی از سال ۲۰۱۶ شروع شده و قرار است یک نقش‌آفرینی جدید دیگر به دست مخاطبین برسد. پیش‌تر مایکروسافت اعلام کرده بود که استودیو آبسیدین را خریداری کرده و این استودیو قرار است برای اکس باکس و سیستم عامل ویندوز بازی بسازد. اما بعد اعلام شد که بازی قرار نیست به شکل انحصاری باشد و شاهد عرضه بازی روی پلتفرم‌های دیگر هم خواهیم بود. از این رو Private Division وظیفه انتشار بازی را عهده‌دار شد. بازی به شکل اول شخص ساخته شده و آبسیدین از موتور Unreal 4 برای ساخت بازی استفاده کرده است.

نقد بازی The Outer Worlds

نقد بازی The Outer Worlds

 

دنیایی جدید و جذاب با داستانی متفاوت

داستان بازی از این قرار است که سیاست‌گذاران حکومتی شرایط سختی را برای دیگر انسان‌ها به وجود آورده‌اند. آزادی‌های مدنی و اجتماعی به شدت کمرنگ شده و دولت روی کار؛ تنها به مسائل مادی اهمیت می‌دهند. پول، قدرت، شهرت و غیره از جمله این موارد هستند. بازی حتی گاهی به مواردی چون نظام سرمایه داری یا کاپیتالیسم تنه می‌زند. در این بین نقش شما چیست؟ داستان از این قرار است که دانشمندی شما را از کشتی فضایی به نام امید (Hope) که سرشار از انسان‌های منجمد شده از سوی زمین است احیا می‌کند. انسان‌هایی که در Hope به عنوان مهاجران به فضا اعزام شده‌اند همگی از نخبگان برتر زمین بوده‌اند. شخصیت شما که در ابتدا به شکل منجمد شده است به حالت عادی بازمی‌گردد و سپس این دانشمند از تفکراتش برای شما می‌گوید. مثلا این که شما سال‌ها پیش توسط شخصی به نام «بوراد» که صاحب کشتی فضایی امید است، رها شده‌اید. تکلیف شما نیز مشخص است. باید با سفر به دیگر سیاره‌ها که از سیاست‌گذاران بد احاطه شده است سعی در برقراری وضعیت بهتری داشته باشید. البته بوراد در هر سیاره مشکلات متعددی را به وجود آورده است که با ورود به هر کدام، کم کم با آن‌ها آشنا می‌شوید. بعد از آگاهی از داستان، دانشمند مذکور شما را راهی سفری می‌کند که البته شرایط خوب پیش نرفته و با یک فرود فوری وارد اولین سیاره بازی می‌شود. این که شخصیت درون بازی به راحتی این ماموریت را می‌پذیرد هم در نوع خود جالب توجه است.

البته قبل از ورود به بازی باید شخصیت خود را بسازید. در این بخش شاهد گزینه‌های فراوانی برای شخصی سازی شخصیت اصلی هستیم که تا حد زیادی کلاسیک بوده و البته شما را یاد سری فال‌آوت می‌اندازد. تقریبا اکثر سلیقه‌های رایج را توسط سیستم شخصی‌سازی می‌توان پیاده کرده ولی صرفا جهت مقایسه، بازی Code Vein که اندکی از عرضه آن می‌گذرد، در زمینه چهره و اندام؛ سیستم شخصی سازی بسیار کامل‌تری نسبت به بازی The Outer Worlds دارد. البته در Code Vein شخصیت‌ها به شکل انیمه هستند اما در این بازی شکل واقعی چهره و اندام را شاهد هستیم. سپس می‌توانید میزان ویژگی‌هایی مثل قدرت، هوش، سلامتی و غیره را در شخصیت اصلی بالا و پایین کنید و در آخر نیز به سیستم استعداد‌ها می‌رسیم که با انتخاب هر یک از آن‌ها شاهد تغییراتی در بازی خواهید بود.

با توجه به دیالوگ‌محور بودن بازی، پیشنهاد می‌کنم تمرکز بیشتری روی ویژگی‌هایی چون هک یا متقاعد کردن بگذارید.

نقد بازی The Outer Worlds

نقد بازی The Outer Worlds

 

دیالوگ‌های باکیفیت

بعد از اندکی بازی کردن متوجه خواهید شد که سیستم دیالوگ‌های انتخابی بازی بخش مهمی از آینده داستان بازی را تشکیل خواهد داد. در هنگام گفت و گو با اشخاص مختلف می‌توانید پاسخ‌های دلخواه خودتان را به طرف مقابل بدهید که اصل بازی‌های نقش آفرینی امروزی نیز بر همین موضوع تاکید می‌کند.

خوشبختانه دیالوگ‌ها در بیشتر موارد مصنوعی نیستند و به شکل رباتی نوشته نشده‌اند. در هنگام صحبت می‌توانید در مورد مسائل مختلف پیرامون بازی سوالاتی را مطرح کنید. پاسخ‌ها معمولا شنیدنی‌ هستند و کیفیت بسیار خوبی دارند، در واقع نویسندگان سعی نکرده‌اند وقت شما را با دیالوگ‌های بسیار و بی‌ارزش تلف کنند. یا اینکه قادرید با حداقل کنجکاوی فقط روی هدفتان تمرکز کنید و خیلی سریع به گفت و گوها پایان دهید.

با انتخاب جملات شخصیت شما صحبت نخواهد کرد و به گونه‌ای در بازی‌های نقش آفرینی سازندگان صدای فکر شما را جای صدای زبان شخصیت داخل بازی جا می‌زنند. البته باتوجه به سیستم شخصی سازی بازی های نقش آفرینی، ساختن انواع صدای‌های مختلف مانند مرد، زن، پیر، جوان و ویژگی های شخصیتی؛ عملا پیاده کردن سیستم صدای شخصیت اصلی بازی بسیار دشوار است که از این جهت در بررسی بازی The Outer Worlds ایرادی نمی‌گیریم. اما بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند شخصیت داخلی بازی دارای شخصیت مشخص باشد و صحبت کند. مثل مجموعه بازی‌های ویچر.

بازی دارای سه پایان مختلف است که با توجه به انتخاب‌های شما شکل می‌گیرد. در نتیجه بهتر است حساب شده انتخاب کنید. البته با استفاده از سیستم ذخیره سازی دستی می‌تونید بعدا به نقاطی از بازی برگردید ولی انجام این کار چندان لذت بخش نخواهد بود. سه پایان مختلف برای بازی می‌تواند ارزش تکرار بازی را بیشتر کند و شما را برای دیدن پایان‌های دیگر پای بازی بنشاند. اما از آنجایی که با تخفیف می‌توان گفت بازی طولانی است، شاید قید این مورد را بزنید و به یوتوب مراجعه کنید!

در کنار شخصیتی که در طول بازی می‌سازید شخصیت‌های مهم دیگری نیز وجود دارد. افرادی که در تیم شما هستند و برای مقاصد مختلف کمک‌تان می‌کنند. این هم تیمی‌ها در روایت داستان بازی بیشتر به شکل تصادفی و یک باره سر از داستان شما در می‌آورند و خیلی فلسفه عمیقی در پشت هر یک پنهان نیست. از این نظر کمی سازندگان ناامید کننده عمل کرده‌اند. اشتباه نکنید؛ شخصیت‌ها توخالی و پوچ نیستند اما پر از داستان‌های خارق‌العاده هم نیستند.

در صورتی که مراحل فرعی هر یک از هم تیمی‌های خود را انجام دهید با پیشینه آن ها آشنا خواهید شد. در غیر اینصورت تقریبا اطلاعات خاصی از آن‌ها نخواهید داشت، مگر برخی از دیالوگ‌هایی که گاه به گاه رد و بدل می‌شوند. تازه اگر به آن‌ها توجه کنید. از مجموع شش نفر هم تیمی دو نفر از آنها در انجام ماموریت‌های مختلف شما را یاری می‌دهند که البته با توجه به انتخاب شما شرایط متفاوتی اتفاق می‌افتد.

در برخی از موارد وجود هم تیمی‌ها باعث راحت‌تر شدن مقابله با دشمنان می‌شود ولی به خاطر هوش مصنوعی ضعیف بازی، ممکن است آن‌ها جان به کف شوند و شما را تنها در مقابل خیل عظیمی از دشمنان تنها بگذارند. بسته به انتخاب هم تیمی ممکن است مراحل فرعی خاصی نیز برای‌تان آزاد شود. می‌توان گفت بازی بر روی شخصیت‌های «الی» و «پاواراتی» مانور بیشتری می‌دهد و سازندگان بر روی افراد دیگر چندان ذوقی به خرج نداده‌اند.

نقد بازی The Outer Worlds

نقد بازی The Outer Worlds

 

یک نقش‌آفرینی امروزی ولی دوست‌داشتنی

در ادامه بررسی بازی The Outer Worlds بهتر است اشاره‌ای به سیستم ارتقا بازی کنیم. طبق قانون نانوشته بسیاری از بازی‌ها با جمع آوری تجربه یا XP می‌توانید شخصیت خود را ارتقا دهید. سیستم ارتقا، آزادی عمل خوبی به شما اهدا می‌کند و لازم نیست حتما تمام دسته‌های موجود در بازی را ارتقا دهید.

بسته به سبک بازی خود می‌توانید آنطور که دوست دارید ارتقا پیدا کنید و نیازی برای انتخاب وسواسی نیست. مثلا اگر خیلی به بازی با اسلحه علاقه دارید و قصد دارید با بزن و بسوزان به سمت دشمن حمله کنید، بهتر است ویژگی‌های مناسب آن را فعال کنید. یا اگر می‌خواهید بازی را به شکل مخفیانه بازی کنید به دنبال ویژگی‌های این چنینی باشید.

البته بازی به شکل مخفیانه چیزی جز عذاب بی‌پایان نیست و به سختی می‌توان در The Outer Worlds به شکل مخفیانه بازی کرد. با فعال کردن ویژگی‌های مخفی کاری می‌توان تا حدی به این وضعیت بهبود بخشید ولی بازی طوری طراحی نشده است که به این شکل بازی کردن لذت بخش باشد. سطح هوش مصنوعی دشمنان نیز بسیار پایین است و کافیست در بوته‌زارها نشسته راه بروید تا کسی متوجه حضورتان نشود. اگر بازی را با درجه سختی بالا بازی کنید این وضعیت قدری بهبود پیدا می‌کند. هم تیمی‌ها را نیز می‌توان ارتقا داد که موجب بهتر شدن وضعیت آن‌ها در مبارزات می‌شود ولی بسیار محدود تر از آنچه است که انتظار داشتیم.

در مجموع اگر به درستی خود را ارتقا دهید کارتان به طرز قابل توجهی راحت می‌شود. یعنی اگر قابلیت باز کردن قفل‌ها، هک کردن و متقاعد کردن افراد را بیش از دیگر ویژگی‌ها آپگرید کنید تقریبا همیشه کارتان در بازی جلو می‌افتد.

 

بازی The Outer Worlds مثل اکثر بازی‌های نقش آفرینی داری سیستم پِرک (Perk) است. با رسیدن به سطح مورد نیاز می‌توانید پرک‌‌های بیشتری را فعال کنید. پرک‌ها به مبارزات در بازی جان دوباره‌ای می‌بخشند و البته کمک می‌کنند که راحت‌تر در بازی پیشروی کنید. برای شخصیت اصلی پرک‌های متنوعی طراحی شده اما سیستم پرک هم‌تیمی‌ها محدودتر است. در مرا در بر دارد که بسته به نیازتان آزاد خواهید کرد. هم تیمی‌ها نیز از سیستم پرک استفاده می‌کنند که دوباره بسیار محدودتر و خلاصه شده‌تر از شما هستند.

به گان پلی و مبارزات بازی می‌رسیم. جایی که بازی The Outer Worlds اندکی متفاوت از بازی‌ای مثل Fallout: New Vegas عمل می‌کند. برخلاف گان پلی فرسوده بازی Fallout 4 که واقعا درخور آن بازی نبود، در The Outer Worlds شاهد گان پلی جذاب‌تر و به‌روزتری هستیم. گویا آبسیدین نخواسته اشتباه سازندگان Fallout 4 را تکرار کند و دیگر آن سیستم خسته کننده را دنبال نخواهند کرد. لازم به ذکر است که این به معنای بی عیب و اشکال بودن این بخش نیست.

مبارزات بین مبارزات با انسان‌های دیگر، ربات‌ها و موجودات مختلف سیارات تقسیم می‌شود که فرق خیلی زیادی هم با هم ندارند. تنوع دشمنان معمولی‌ست و رفته رفته قدری بیشتر می‌شوند. از طرفی موجودات داخل بازی از نظر طراحی در مقایسه با سری بازی‌های Fallout بسیار سطحی‌تر هستند و ابتکار عمل چندانی در طراحی آن‌ها دیده نمی‌شود.

هرچند که گونه‌های مختلف جانوری در سیارات جذاب است و رویارویی با آن‌ها فقط کمی دشوارتر از انسان‌هاست. برخلاف سری فال‌آوت که قصد دارد حس قحطی را به شما منتقل کند در The Outer Worlds همه چیز به وفور یافت می‌شود. مثلا به قدری مهمات دارید که هیچ‌وقت نگران تمام شدن آن نخواهید بود. سلاح و آیتم‌های مختلف نیز به وفور در بازی یافت می‌شود که تقریبا اغلب آن‌ها به‌درد نمی‌خورند و فقط برای تبدیل شدن به پول در بازی کاربرد دارند.

در واقع سازندگان خواسته‌اند نکات مثبت بازی‌های مختلف را برای لذت‌بردن بیشتر بازی‌کننده در بازی جمع کنند. همین هم باعث شده تا بازی از UX یا تجربه کاربری بسیار خوبی بهره ببرد.

 در گان پلی بازی همانطور که اشاره کردیم ضعف‌های نیز وجود دارد. ریکویل (لگد اسلحه) برخی از سلاح‌ها  غیر قابل پیشبینی‌ است. بعضی دیگر از اسلحه ها آنقدر ریکول کمی دارند که اصلا نیاز به نشانه گیری دقیق نیست. این رفتار غیرقابل پیشبینی باعث شده مجبور شوید مدتی با یک اسلحه کار کنید تا در استفاده از آن مهارت پیدا کنید.

درست است که بیشتر اسلحه ها خیالی هستند ولی برخی از اسلحه ها نسبتِ ظاهری درستی با قدرتی که دراختیارتان می‌گذارند، ارائه نمی‌دهند. مثلا ممکن است یک کلت معمولی که از جسد دشمنان بر می‌دارید از شاتگانی که در دست دارید قوی‌تر باشد! به لطف ویژگی ماد کردن اسلحه‌ها می‌توان آن‌ها را تا حد زیادی ارتقا داد. همین باعث می‌شود اگر اسلحه‌ی مورد علاقه خود را پیدا کردید، دیگر فقط همان را آپگرید کنید و سراغ سلاح‌های جدیدتر نروید.

خوشبختانه تنوع اسلحه‌ها در بازی خوب است و رفته رفته اسلحه‌های فانتزی جالبی را در بازی یافتیم که دل کندن از آن‌ها سخت بود. اما به دلیل هوش مصنوعی پایین دشمنان، بالارفتن مهارت شما در اواسط بازی، قوی‌تر شدن هم تیمی‌ها و به دست آوردن سلاح‌های بسیار قدرتمند؛ مبارزات بعد از مدتی تکراری شده و صرفا به تند تند کلید کردن برای شلیک به دشمنان ختم می‌شود.

قابلیت کند کردن زمان هم که از همان ابتدای بازی به شما داده می‌شود، به دلیل سادگی مبارزات تا حد زیادی اضافی است و شاید تنها چند بار در طول بازی به آن نیاز پیدا کنید.

 

گرافیکی قابل قبول و نه ایده‌آل

نقد بازی The Outer Worlds را با پرداختن به گرافیک بازی ادامه می‌دهیم. همانطور که گفته شد این بازی مثل خیلی از بازی‌های دیگر از موتور Unreal برای ساخت جلوه‌های گرافیکی استفاده می‌کند. در یک جمله گرافیک بازی عالیست ولی کافی نیست.

برخلاف بازی Fallout: New Vegas که بیشتر شاهد ساختمان‌های تخریب شده و مناظر مرده بودیم، در بازی The Outer Worlds همه چیز رنگ و بوی زندگی گرفته است. تقریبا تمام سیارات زیبا و با جزئیات هستند و از نظر اتمسفر گاهی محو دور نماهای بازی شدیم. مشکل نیز همین جاست. دورنماها زیبا‌تر از نما‌های نزدیک هستند. اگر رنگ‌ها قدری کم رنگ‌تر بودند گرافیک پایین برخی سازه‌ها و مناظر طبیعی بازی بیشتر حس می‌شد که البته آبسیدین با هوشمندی و تزریق رنگ عمیق این مشکل را حل کرده است.

نماهای داخلی ساختمان‌ها نیز جزئیات زیادی ندارند و صرفا در بیشتر مواقع یک کپی از همدیگر با طرح یا رنگ متفاوت هستند. آبسیدین نیز مانور زیادی روی گرافیک بازی نداده است و خود مطلع است که گرافیک فعلی برای یک بازی در سال ۲۰۱۹ چندان بالا نیست. در صحنه‌های اکشن و پر برخورد بازی البته حساسیت بیشتری به خرج داده شده است و به کمک سیستم صحنه آهسته بازی حس خوبی از نظر گرافیکی و UI به بازیکن دست می‌دهد.

برخی مواقع نیز بافت‌ها دیر بارگذاری می‌شوند که بیشتر به دلیل استفاده از از موتور Unreal است. در هنگام صحبت کردن با NPC ها و شخصیت‌های مهم بازی نیز انیمیشن‌های جدیدی را شاهد نبودیم و تکان خوردن لب‌ و پلک زدن‌ها خیلی واقعی نیست. باگ و اشکالات فنی نیز در حداقل هستند و نسخه کامپیوتر بازی بسیار بهینه شده است. در کل به عنوان یک بازی نقش آفرینی گرافیک زیبا و خوش رنگی را شاهد هستیم ولی خبری هم از گرافیک مثال زدنی بازی The Witcher 3 نیست.

نقد بازی The Outer Worlds

نقد بازی The Outer Worlds

 

اما باید به موسیقی‌های محشر بازی نیز اشاره کنیم. حتی موسیقی منوی اولیه بازی ممکن است شما را مجبور کند مدتی را به بهانه‌های مختلف در منو سپری کنید. گشت و گذار در محیط بازی با تم عالی گرافیکی و مخلوط موسیقی‌های نرم و دلربا تا سرد و حماسی باعث می‌شود همواره انجام بازی لذت بخش باشد.

یکی دیگر از مواردی که کاش بیشتر به آن توجه می‌شد نوآوری است. حدود نه سال از عرضه بازی Fallout: New Vegas که خالقش استودیو آبسیدین است می‌گذرد و اینک با بازی The Outer Worlds طرف هستیم. از استودیو آبسیدین به عنوان یکی از پرچمداران ساخت بازی‌های نقش آفرینی انتظار داشتیم ویژگی‌ها و استاندارد‌های جدیدی به این ژانر از بازی‌ها اضافه کند.

به غیر از اضافه شدن ویژگی هم‌تیمی‌ها شاهد بخش کاملا جدید دیگری نبودیم. البته این که بازی نوآوری ندارد به خودی خود مشکل محسوب نمی‌شود ولی نبود حس تازگی در کلیت ژانر نقش آفرینی، قدری کلیشه‌ای شده است. با این حال بازی The Outer Worlds کلاس درسی برای دیگر سازندگان بازی‌های نقش آفرینی است که به یاد بیاورند که چگونه باید با توجه به سنت‌ها بازی بسازند. اما اگر بازی قدری نوآوری‌ و برخی مکانیزم جدید داشت تبدیل به یک اسطوره می‌شد.

نقد بازی The Outer Worlds - تیم سازنده بازی

نقد بازی The Outer Worlds – تیم سازنده بازی

 

در پایان پیشنهاد می‌کنیم علاقه‌مندان به بازی‌های نقش آفرینی حتما بازی The Outer Worlds را تجربه کنند. تجربه سی ساعته ما از بازی بسیار لذت بخش بود و یادآور این بود که همچنان بازی‌های نقش آفرینی می‌توانند چقدر جذاب باشند. درست است که بازی مشکلاتی دارد ولی وجود محتوای خوب داستانی، گرافیک فانتزی خیره کننده و سیستم شخصی سازی و  پیشرفت بازی، بر بیشتر نقاط منفی بازی غلبه می‌کند و هرگز شما را از انتخابی که کردید پشیمان نخواهد کرد.

 

 

Verdict
Platform : PC – Score : 8/10
The Obsidian Entertainment has made another fantastic RPG game. The Outer Worlds story is a great and will keep you busy for a some time. graphics and a pleasant atmosphere will attract you. There is a very rich upgrade system for the main character and weapons in the game. But the level of AI in enemies is very low and Unfortunately, the Antagonist of the story is not cool.

(نقد بازی The Outer Worlds بر اساس نسخه‌ی منتقدین بازی که توسط Private Division در اختیار دنیای بازی قرار گرفته نوشته شده است.)

نکات مثبت

+ روایت داستان جذاب و تاثیر‌گذار

+ وجود مراحل مهیج اصلی و فراوانی مراحل فرعی

+ سیستم ارتقای بسیار غنی شخصیت اصلی و سلاح ها

+ گرافیک خوب و اتمسفر دل انگیز

نکات منفی

– هوش مصنوعی به شدت ضعیف دشمنان و هم تیمی‌ها

– شخصیت منفی فاقد هرگونه کاریزما

– شخصیت پردازی ضعیف برخی از افراد

– تکراری شدن مبارزات از اواسط بازی به بعد

8
نفیس
دیدگاه
۹ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

:27: 
:D 
:40: 
:44: 
:-) 
:10: 
:41: 
:60: 
;) 
:59: 
:( 
:16: 
:162: 
:13: 
:\ 
:22: 
:42: 
:11: 
:111: 
:17: 
:20: 
:wow: 
:| 
:49: 
:54: 
:56: 
:45: 
:47: 
:46: 
:43: 
:57: 
:like: 
:dislike: 
:metal: 
:51: 
:52: 
:55: 
:58: 
:48: 
:spoiler: 
:53: 
:steam: 
:xbox: 
:PS: 
:n: 
:50: 
:discord: 
 

9 Replies to “نقد بازی The Outer Worlds”

  1. خسته نباشی عباس جان. من ه مبا اکثر مواردی که گفتی موافقم. البته قابلیت کند کردن زمان ویژگی های بیشتری هم داره که اشاره نکردین. مثلا با تیر زدن به نقاط مختلف بدن دشمن، تاثیرات مختلف روش بذاری. مثلا اگر به سرش شلیک کنی، کور میشن و نیتونن درست تیر بزنن یا اگر با سلاح برقی به پهلو هاشون شلیک کنی، برای چند ثانیه بیهوش میشن یا اگر با سلاح پلاسمایی بزنیشون، آتیش میگیرن. به طور کلی سیستم کند کردن زمان برای وارد کردن انواع مختلف آسیب و استاتوس افکت به دشمناس و خیلی هم استفاده داره. یک جوری سیستم کند کردن زمان فال آوتو بهبود دادن. تازه داشتن همراه هم در بازی هایی دیگه این شرکت مثل Knights Of The Old Republic هم بوده و اصلا چیز تازه ای نیست. در واقع این بازی یک فال آوت در جهان بازی No Man’s Sky هست!

    ۵ ۰
  2. HamidKhalaj گفت:

    قبل از هر چیز بابت نقد جامع بازی تشکر می‌کنم که اطلاعات کاملی رو از گیم‌پلی و خط داستان بازی بهم رسوند.
    در مورد بخشی که گفته شد آبسیدین باید نوآوری توی بازی ایجاد می‌کرد کاملا موافقم و به نظرم یکی از مهم‌ترین مشکلات بازی همینه! متاسفانه نوآوری خیلی وقته که دیگه جزو استراتژی بازی‌سازی شرکت‌ها نیست. ولی خب نباید هم بعضی اوقات خیلی سخت گرفت چون آبسیدین دیگه مثل سابق منابع در اختیارش نیست که امیدوارم این موضوع با به خدمت‌گرفته شدنشون توسط مایکروسافت ختم بخیر بشه.

    طولانی شد یکم، دمتون گرم :))

    ۴ ۰
  3. حسین گفت:

    نقدی بود شیوا و زیبا که از این بابت از نویسنده تشکر میکنم. بازی خوبی به نظر میرسه که البته کاش این ایرادات قدیمی شامل حالش نمیشد. من نسخه کرک رو دارم بازی میکنم و مطمئن نیستم واقعا تو این وضعیت ارزش ۶۰ دلار رو داره یانه. چون بازی های خیلی بهتری هم توی این ماه عرضه شدن.

    ۳ ۲
    1. علی گفت:

      کدوم بازی بهتر؟بنظرم بهترین بازی ساله این بازی.متاشم ماشالله بالاس.نقش افرینی ای که این بازی در اختیار ادم میزاره خیلی وقتخ از یاد نقش افرینی سازا رفته.

      ۲ ۱
  4. Roozbeh گفت:

    ممنون از دنیای بازی. چند وقتی بود نقد جدی ندیده بودم. کمدی بازی خوب از آب در اومده. مثل بردرلندز نیست ولی میشه فان پلی داد.

    ۲ ۲
  5. بعد از خواندن این نقد، اتشم برای بازی چند برابر شد. خسته نباشید واقعا. بعد از تموم کردن Halo حتما باید برم سراغش :22:

    ۲ ۱
  6. Sadra Asadi گفت:

    این جور بازی ها خیلی بستگی به علاقتون داره که خوشتون بیاد یا نیاد. من دارم بازی میکنم برام مثل یه بازی میمونه که جای بازی هایی که هنوز نیومد پر بشه :)

    ۲ ۳
  7. Leviathan گفت:

    خیلی ممنون و خسته نباشید اقای کشتکار از نقد خوبتون :58:
    حتما این بازیو تهیه میکنم چون باتستا با fallout 4 واقعا منو حسابی ناامید کرد از خودش (نگم از ۷۶ :11: ) و الان حسابی دلم هوس یه بازی نقش افرینی کرده (و همچنین یه نید فوراسپید درست و حسابی ) :22:

    ۳ ۰
  8. Amir babal گفت:

    خیلی مفصل بود‌. از هر نقدی که دیدم کامل تر بود‌. مثل سایتای دیگه هم خداروشکر مصنوعی نیست. خسته نباشید!
    همیشه یه سر و گردن بالاتر.👏

    ۱ ۰