توسط تارخ ترهنده در ۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ , ۱۵:۰۰

میان بازی‌های تیراندازی و آنلاین‌های چندنفره که همگی با سلاح گرم، مشت و لگد به جان هم می‌افتند، همیشه جای یک بازی رقابتی آنلاین و چندنفره که پایه و اساس‌اش نبرد تن به تن با محوریت سلاح‌های سرد باشد، خالی بود. یوبی‌سافت دو سال پیش آمد که این جای خالی را پر کند و اگر این جای خالی یک چاه بود، قرار بود یوبی‌‌سافت آن را با For Honor پر کند؛ اما آیا در پر کردن این جای خالی موفق شد؟ در ادامه قرار است به نقد و بررسی بازی For Honor در کنار بزرگ‌ترین بسته الحاقی اصلی‌اش بپردازیم و ببینیم یوبی‌سافت در چه حد موفق به ارائه بزرگ‌ترین بازی آنلاینی شده که مخاطب هدف‌اش علاقه‌ای به جنگیدن با سلاح گرم ندارد. با آخرین مقالات بازی و نقد بازی For Honor: Marching Fire Edition همراه دنیای بازی باشید.

اگر شکوه و افتخار می‌خواهی، پاسخ به خواسته‌ات خون و فلز سرد است!

تمام داستان یا بهتر است بگوییم پیش‌زمینه داستانی بازی For Honor در یک خط بالا خلاصه می‌شود. فجایعی رخ داده، جنگ‌هایی در گرفته، قبایلی قدرت خود را از دست داده‌اند و دارای موقعیتی شکننده شده‌اند و این وسط چه چیزی کم است؟ یک ظالم موقعیت‌شناس! Apollyon، ظالمی است که درباره او حرف می‌زنیم و او در هیاهوی جنگ رقبای خود را از سر راه‌اش کنار می‌زند تا قدرت را در دست بگیرد و تنش میان قبایل شوالیه‌ها، وایکینگ‌ها و سامورایی‌ها را تا ابدالدهر زنده نگه دارد. این وسط نقش شما چه می‌شود؟ شما وارد بازی می‌شوید، از میان قبایل نام برده شده یکی را انتخاب می‌کنید و وارد این جنگ و هیاهو می‌شوید.

اگر انتظار دارید در For Honor چون آشیل در Troy دچار پستی بلندی‌های راه افتخار شوید، بازی درستی را انتخاب نکرده‌اید. For Honor ذاتا یک بازی آنلاین چندنفره است که با طراحی حالت‌های بازی مختلف و قبایل مختلف سعی دارد طرفداران جنگ با سلاح سرد را راضی نگه دارد که در این امر نیز موفق است، اما نه کاملا. For Honor عطش نبرد تن به تن و هیجان این‌که با وارد کردن هر ضربه ممکن است حریف خود را از پا درآورید را به بهترین نحو در نبرد تن به تن سیراب می‌کند. سیستم مبارزه در بازی بر پایه نبرد تن به تن طراحی شده و مبارزه اصلی نیز همیشه بین دو نفر رخ می‌دهد. درست است که در نمایش‌ها و تریلرهای بازی دیده‌اید لشکری به لشکری دیگر حمله می‌کند و همگی در حال تکه‌پاره کردن یکدیگر هستند (!)، اما از این حیث، For Honor چون اکثر فیلم‌های هالیوودی عمل می‌کند و نبرد اصلی بین فرمانده‌ها (پلیرها) است که از نظر ظاهری یک سر و گردن با سیاهی‌لشکرها که بیشتر برای القای حس میدان نبرد طراحی شده‌اند، فاصله دارند.

حمله کن تا مجبور به دفاع نباشی؟ در مسیر افتخار این‌طور نیست

مکانیک‌های مبارزه بازی در هر نبرد به‌این شکل است که شما از سه جهت (بالا، چپ و راست) می‌توانید به رقیب خود حمله کنید و حمله با قرار دادن اهرم کنترلر در مسیرهای ذکر شده اتفاق می‌افتد. مکانیک‌های دفاع نیز دقیقا همانی است که برای حمله می‌بایست اجرا کنید. اگر شما تصمیم بگیرید از حق نگذریم، مکانیک‌های مبارزه بازی استادانه طراحی و پیاده‌سازی شده‌اند.از راست به رقیب خود ضربه بزنید و او نیز اهرم کنترلرش را در همان جهت تنظیم کند، حمله شما موفقیت‌آمیز نبوده و حرکت دفاعی رقیب‌تان موفقیت‌آمیز بوده. حین نبرد حتما نیاز پیدا می‌کنید تا برای تمرکز بیشتر روی حریف خود، دوربین را روی آن قفل کنید. این‌که هر طرف نبرد سلاح خود را از چه جهتی حرکت می‌دهد یا قصد دارد حرکت بدهد را می‌بینید و چون نبردهای واقعی، تصمیمات لحظه‌ای باعث پیروزی و شکست‌تان می‌شود. اگر فکر کرده‌اید که بر حمله کردن مداوم اصرار کنید، پیروز میدان می‌شوید، کاملا در اشتباه هستید. در بازی علاوه بر داشتن نوار سلامتی، نوار استقامت نیز دارید که با سه الی چهار حرکت تهاجمی خالی می‌شود و باید صبر کنید، جا خالی دهید یا حتی عقب‌نشینی کنید تا این نوار سریع پر شود تا ندای مرگ‌تان را عقب بیاندازید. تمام سیستم و مکانیک‌های مبارزه For Honor در همین پاراگراف خلاصه می‌شود که از حق نگذریم، استادانه طراحی و پیاده‌سازی شده و به‌دلیل پیچیدگی نسبی‌اش، در اول بازی می‌بایست بخش آموزشی طولانی و تقریبا خسته‌کننده‌ای را پشت سر بگذارید. به‌غیر از موارد مذکور، قابلیت‌ ویژه هر هیرو، شکستن موضع دفاعی و هل دادن حریف از دیگر مکانیک‌های مبارزه هستند که استفاده صحیح و به‌موقع از آنان می‌تواند پیروزی شما را تضمین کند.

از سیستم کلی مبارزه بازی که گذر کنیم، در بازی سه قبیله و سه کلاس کلی وجود دارد. سه قبیله همان شوالیه‌ها، وایکینگ‌ها و سامورایی‌ها هستند که به گروه‌هایی خاص با نمادهای منحصر به‌فرد خود، هیروهای متفاوت و سه کلاس کلی جنگجو تقسیم می‌شوند که این سه کلاس عبارتند از Vanguard، Heavy، Assassin و Hybrid. در ادامه به‌صورت مختصر به ویژگی‌های این چهار کلاس پرداخت می‌شود:

Heavy: جنگجویان عظیم‌الجثه For Honor که از بقیه کندتر، ولی در آسیب زدن و دفاع کردن قوی‌تر هستند. این نوع جنگجو در بازی نسبت به سه نوع دیگر، کمتر و دیرتر آسیب می‌بیند و بهترین نوع جنگجو برای دفاع و موقعیت‌های دفاعی است.

Assassin: همان‌طور که از نامش برمی‌آید، سریع‌ترین و کشنده‌ترین نوع جنگجو در مقایسه با دیگر انواع. می‌توان گفت این نوع جنگجو تماما ضد نوع Heavy است چون تماما فرز است، همان‌قدر که بی‌دفاع است در حمله بسیار کشنده و قوی است.

Vanguard: اگر Assassinها را خط مقدم لشکر فرض کنیم و Heavyها را خط آخر، Vanguardها وسط این دو قرار می‌گیرند. آنها نسخه‌ای متعادل از دو نوع جنگجوی نام برده هستند و می‌توانند جای خالی هر کدام را پر کنند. معمولا رهبران هر لشکر این نوع جنگجوها هستند چون هم قابلیت دفاع خوبی دارند و هم در حمله می‌توانند قوی ظاهر شوند.

Hybrid: خاص‌ترین نوع جنگجو در For Honor همین نوع است؛ ترکیبی از دیگر کلاس‌ها که یا ترکیبی از مبارزان عظیم‌الجثه و مبارزان متعادل است، با ترکیبی از فرزهای کشنده با مبارزان متعادل. نباید فراموش کنید که هیروهایی که از این نوع کلاس هستند، هیچ‌کدام مثل دیگری مبارزه نمی‌کند و هر کدام دارای قابلیت‌های خاص خود هستند. برخلاف دیگر کلاس‌ها، نمی‌توانید سریع با روش مبارزه این نوع کلاس و هیروهایش خو بگیرید.

در بازی‌های آنلاین و رقابتی جون For Honor، تنوع در ظاهر و باطن به معنای واقعی کلمه شرط موفقیت است. در ظاهر معنای واقعی تنوع حفظ و پیاده‌سازی شده، ولی در باطن نه؛ و دقیقا همین‌جاست که نمی‌گذارد For Honor تبدیل به یک آنلاین رقابتی تمام‌وکمالی شود که نبرد با سلاح سرد را مه‌بانگ خود قرار داده. گذشته از جنگجویان نوع Hybrid که خاص‌ترین و جذاب‌ترین بخش بازی هستند (این‌که برای مبارزه حرفه‌ای و درست با آنها باید روی هر کدام‌شان حسابی وقت گذاشت)، بقیه کلاس‌ها و هیروها تماما به یک منوال مبارزه می‌کنند و حتی در چند مورد انیمیشن‌های حملات، دفاع، دویدن و جا خالی دادن‌هایشان نیز بسیار شبیه به یکدیگر است، در حالی که یک هیرو از قبیله سامورایی است و دیگری از شوالیه! شاید دلیل این مهم پیاده‌سازی و تلاش برای متعادل کردن گیم‌پلی میان تمامی هیروها و کلاس‌ها از طریق مکانیک حمله و دفاع از سه جهت بوده؛ جایی که در واقع هم به در بازی‌های آنلاین و رقابتی جون For Honor، تنوع در ظاهر و باطن به معنای واقعی کلمه شرط موفقیت است. در ظاهر معنای واقعی تنوع حفظ و پیاده‌سازی شده، ولی در باطن نه.نقطه قوت بازی تبدیل شده و هم به نقطه ضعف آن. این‌که برای یک جنگجوی سامورایی استثنایی قایل نشویم و نگذاریم او از جهت دیگری چون جهت پایین، یا حتی جهتی بین پایین و راست (جنوب شرقی به‌عنوان مثال)، حمله نکند، بزرگ‌ترین ظلم را به دوست‌داران سبک رزم سامورایی‌ها کرده‌ایم که در دوئل‌هایشان شمشیرهای طویل‌شان را از همین مسیر می‌گیرند و به طرف مقابل خود حمله می‌کنند.

محدود کردن حمله و دفاع در سه جهت برای متعادل‌سازی و ساده‌سازی مکانیک مبارزه فکر خوبی بوده، اما در نهایت حین سنجش میزان تنوع و تفاوت سبک مبارزه دو جنگجو از دو قبیله کاملا متفاوت، فکر خوبی نبوده و عدم اصلاح آن بعد از انتشار یک بسته الحاقی بزرگ تحت عنوان Marching Fire و چندین و چند به‌روز رسانی فصلی، فقط و فقط تنبلی است. البته، اگر یوبی‌سافت قصد دارد این سیستم را در For Honor بعدی (اگر وجود داشته باشد!) دگرگون کند، می‌توان از این قضیه تا حد اندکی چشم‌پوشی کرد؛ اما بیشتر از دو سال است که از انتشار بازی گذشته و پشتیبانی محتوایی از آن هم‌چنان ادامه دارد، پس احتمالا یا For Honor دیگری در کار نیست، یا دگرگون‌سازی این سیستم با توجه به آمار کم پلیرهای بازی ارزش خاصی ندارد که هر دو به یک سناریو ختم می‌شوند: اولین تلاش جدی برای ساخت یک بازی سلاح سرد محور آنلاین با موفقیت نسبی روبه‌رو شد. به هر روی اگر قرار است For Honor جدیدی معرفی بشود، طی دو الی سه ماه آینده باید این اتفاق بیافتد و با توجه به آمار پلیرها و آمار فروش اولیه بازی (قبل از رایگان شدن‌اش)، می‌توانیم به آینده این سبک بازی امیدوار باشیم.

تاخت‌وتاز آتش

از آنجا که این نقد در واقع نقد For Honor: Marching Fire Edition بازی است، باید به محتوای این بسته الحاقی اشاره شود که همین شش ماه پیش منتشر شد؛ هر چند، آن‌طور خود یوبی‌سافت آن را تازه‌سازی بزرگ بازی می‌خواند، خیلی دارای محتوای نو و ناب نیست. تمام محتوای بازی همان‌طوری بازی می‌شود که خود بازی اصلی بازی می‌شد. در کل دو حالت بازی جدید و چهار هیرو جدید به بازی اضافه شده. شاخص‌ترین بخش این بسته الحاقی حالت بازی Breach است که در کنار حالت بازی آرکید به بازی اضافه شده. در Breach یک تیم دفاع‌کننده داریم و یک تیم حمله‌کننده؛ تیم مدافع در قلعه باید از ورود تیم مهاجم جلوگیری کنند و تیم مهاجم نیز باید تمام تلاش خود را بکنند تا وارد قلعه شوند. روی کاغذ حالت بازی جذابی به‌نظر می‌رسد و در آغاز کار نیز همین‌طور است، اما وقتی می‌فهمید هر دور بازی این حالت تا ۳۰ الی ۴۰ دقیقه طول می‌کشد و اساسا تنها کاری که شما می‌کند حمله و دفاع و کشتن لشکر مقابل است، دیگر نمی‌خواهید Breach بازی کنید! این‌جا نیز دومین جایی است که بازی از آن ضربه می‌خورد. درست است که حالت‌های بازی متفاوتی برای درگیری هر دو جبهه پلیر طراحی شده، اما تنوع کارهایی که در هر حالت می‌شود انجام داد بسیار محدود است و زمان به‌طول انجامیدن هر دست بازی نیز بسیار طولانی.

افسانه سیم و سیب‌زمینی!

حتما تصاویر کمیک و طنزی که به سرورهای یوبی‌سافت و چند شرکت دیگر نسبت داده می‌شود را تا الان دیده‌اید، متاسفانه در For Honor نیز همین آش است و همان کاسه! نه تنها در ایران، بلکه در کشورهای دیگر نیز اتصال به سرورهای بازی و بازی آنلاین کمی مشکل است، حال همان اندک مشکل را ۱۰ برابر کنید، می‌شود وضعیت ما! می‌دانیم که یوبی‌سافت قصد دارد بازی‌های آنلاین‌محور بزرگی چون Beyond Good & Evil 2 و Skull & Bones را روانه بازار بکند، فقط می‌توانم بگویم امیدوارم قبل از انتشار آنها بهبودهایی صورت بگیرد از آن طرف، رفع تحریم‌هایی از آن طرف‌تر و رفع فیلترهایی از این نه تنها در ایران، بلکه در کشورهای دیگر نیز اتصال به سرورهای بازی و بازی آنلاین کمی مشکل است، حال همان اندک مشکل را ۱۰ برابر کنید، می‌شود وضعیت ما! طرف… .

چیزهایی که حس و حال حضور در نبردی تن به تن را دوچندان می‌کند یک، صدای ساییده شدن سطح دو سلاح حین برخوردهای ناگهانی و در کنار آن افکت‌های دیداری که سردی و سختی سلاح‌ها را به‌‌ جان‌مان بیاندازد! صداگذاری، چه صداگذاری اشیا در محیط و به‌طور کلی آیتم‌ها و چه صداگذاری هیروها، متوسط کار شده و نه بیشتر؛ چون نه آن سردی و سختی را به ‌جان می‌اندازد و نه هیروها صداهای آن‌چنان متفاوتی دارند و عکس‌العمل شنیداری خاصی از خود نشان نمی‌دهند. اما جلوه‌های دیداری بازی در سطح خوبی قرار دارد؛ خیلی فوق‌العاده و فک‌انداز نیست، ولی می‌توان گفت چشم‌نواز است و نقش خود را به‌خوبی ایفا می‌کند.

حین نبرد، از زمین خوردن نترس!

For Honor بازی خوبی است و مطمئنا کسانی که عشق نبرد با سلاح سرد را دارند و از بازی‌های شوتر معمول خسته شده‌اند را سرگرم می‌کند. مطمئنا کمبودهایی در پایه‌های طراحی بازی وجود دارد که از تبدیل شدن آن به یک میدان نبرد سلاح سرد بی‌نقص جلوگیری می‌کند، اما می‌تواند تشنگی هیجان نبرد تن به تن را برای مدتی برطرف کند؛ همین که نفس‌نفس زدن‌های رو در رو دشمن، حینی که تبرش را بالا می‌برد و شما می‌بایست در عرض چند صدم ثانیه برای جان خود بجنگید را تجربه کنید، خودش برای اولین بازی در این سبک که تلاش کرده هیجان‌انگیزترین شبیه‌سازی از نبرد تن به تن واقعی با سلاح سرد را طراحی کند، کافی است.

 

 

Resolution

Platform: Xbox One – Score: 7 out of 10

For Honor is a good game which satisfies whoever that needs the impulse of a cold-weaponed battle. There are few deficiencies in the game’s design roots that prevent it from becoming a perfect medieval battlefield simulation which is not boring by the way, but it is good enough to inject you the adrenaline only felt in the battlefield.

 

(نقدی که مطالعه کردید، بر اساس نسخه‌ی منتقدین بازی For Honor: Marching Fire Edition بود که توسط ناشر آن یعنی Ubisoft برای دنیای بازی ارسال شده است.)

نکات مثبت

خلاقیت در طراحی مکانیک‌های مبارزه

تنوع جنگجوها و میدان‌های نبرد

هیجان نبرد تن به تن!

نکات منفی

عدم خلاقیت در ایجاد تنوع کافی در مکانیک‌های مبارزه

نبود تنوع و خلاقیت کافی در طراحی حالت‌های بازی

سیم و سیب زمینی!

7
خوب
دیدگاه
۰ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

x