توسط میلاد طاهرنژاد در ۲۳ بهمن ۱۳۹۷ , ۱۵:۰۰

برف سیاه، اصطلاحی غیررسمی و مصطلح برای توصیف ریزش دوده‌های اجتناب‌ناپذیر، پس از حمله‌ی اتمی است. دوده‌هایی حاصل از هر چیزی که در شعاع انفجار بمب، به خاکستر تبدیل و با موج انفجار به آسمان فرستاده می‌شوند. برفی سراسر رادیواکتیو و مهلک، دستاورد فاجعه‌ی اتمی در آخرالزمان؛ آخرالزمان اتمی، دقیقا جایی که سری «مترو» در آن جریان دارد. فرانچایزی که در مارس ۲۰۱۰ توسط استودیوی ۴A Games با اقتباس از رمان «مترو ۲۰۳۳» نوشته‌ی «آندری گلوخوفسکی» خلق شد. پس از انتشار «آخرین نور» (Last Light)، حالا نوبت نسخه‌ی سوم یعنی «مترو: مهاجرت» (Metro Exodus) رسیده تا داستان سه‌گانه‌ی دوست‌داشتنی را به پایان برساند. در ادامه با آخرین مقالات بازی و پیش‌نمایش بازی Metro Exodus همراه دنیای بازی باشید.

برجی در صحرای کاسپین، یکی از مقاصد احتمالی شما.

بارقه‌های امید

داستان Metro Exodus، در سال ۲۰۳۶ روایت می‌شود. دو سال پس از اتفاقات نسخه‌ی قبل و حالا ۲۳ سال از پایان جنگ بزرگ اتمی می‌گذرد. هم‌چنان داستان بازی در ادامه‌ی نسخه‌ی آخرین نور روایت می‌شود و شما را در نقش «آرتیوم» قرار می‌دهد. آرتیومی که حالا ۲۸ سال سن دارد و طی این سال‌ها تجربیات بسیاری کسب کرده و پخته‌تر شده است. اتفاقی آرتیوم را به همراه متحدان اسپارتان‌اش در گروه رنجرها، با قطاری به اسم «آئورا» به سفری تازه می‌فرستد. سفری که این بار و برخلاف سنت سری، خارج از تونل‌های امن مترو دنبال خواهد شد و بخش گسترده‌ای از روسیه‌ی بحران‌زده را به تصویر خواهد کشید.

داستان بازی یک سال کامل را شامل می‌شود. به این صورت که روایت طی چهار فصل دنبال خواهد شد که تا حد زیادی شبیه به «آخرین ما» (The Last of Us) خواهد بود. این چهار فصل از زمستان مسکو آغاز خواهد شد و در فصل‌های دیگر چون تابستان و پاییز ادامه پیدا خواهد کرد. با توجه به نمایش‌ها، بخشی از بازی هم در صحرای کاسپین روایت می‌شود. این تغییرات فصول و شرایط محیطی مهاجرت، کمک خواهد کرد که هر بخش جو خاص خود را داشته باشد. بخشی که همواره از نقاط قوت مترو بوده و امید است که تنوع محیط‌ها در چهار فصل، آن قدری جذابیت داشته باشد که دل‌مان برای تونل‌های تنگ و تودرتوی مترو در نسخه‌های قبل، تنگ نشود.

زمین پساهسته‌ای، قلمروی موجودات جهش یافته.

تلاش برای زندگی

نسخه‌ی جدید مترو هم‌چنان وفادار به ریشه‌های خود در سبک تیراندازی اول شخص است. هم‌چنان المان‌های وابسته به ترس و بقا هم در گیم‌پلی یافت می‌شوند و مخفی‌کاری هم بخش مهمی از بازی خواهد بود. با توجه به بستر روایت بازی در فضایی پسارستاخیزی و با توجه به پیامدهای انفجار هسته‌ای، با مهاجرت خطرات جدیدی در سری مترو تعریف شده‌اند. از دشمنان انسانی راهزن، تا موجودات جهش یافته‌ی عجیب و غریب که در رویارویی با هر کدام چالش خاص خودشان را خواهید داشت. برای مبارزه با دشمنان، تعداد زیادی اسلحه در نسخه‌ی جدید حضور پیدا کرده‌اند که هم‌چنان حالتی دست‌ساز و جالب توجه دارند‌. قابلیت شخصی‌سازی هم در مهاجرت دوباره تعریف شده و حالا جزئیات بسیاری را در بر می‌گیرد. با توجه نمایش‌ها و با استناد به ادعای سازنده، هر بازیکن با توجه به سلیقه و سبک بازی‌اش، خواهد توانست سه سلاح همراه خود را به دلخواه دستکاری کند. در سراسر بازی میزهای کار در نظر گرفته شده که در هر کدام می‌توان، افزونه‌های سلاح را متصل کرد و حتی نحوه‌ی کارکرد آن را هم به میل خود تغییر داد.

دیگر خبری از گلوله‌های نظامی برای مبادله کردن نیست و حالا قطعات پیدا شده نقش اصلی را دارند. موضوعی که با توجه به گسترش مراحل، شما را تشویق خواهد کرد تا به هر گوشه از نقشه، سرک بکشید. برخلاف دو نسخه‌ی قبل، مهاجرت تجربه‌ای کاملا خطی را ارائه نمی‌دهد و اکنون مراحل بسیار وسیع‌تر شده‌اند. البته، این وسعت به معنی جهان‌باز شدن مترو نیست و مهاجرت را هم نخواهیم توانست با آثار جهان‌باز روز، مقایسه کنیم؛ اما طبق گفته‌ی سازندگان، گسترش محیطی مراحل آن قدری هست که طرفداران سری را متعجب کند. به نظر ۴A Games به دنبال تحریک حس کاوش در مخاطبان مترو است و با توجه به پیشینه‌ی خطی سری، این موضوع قشر قابل توجهی از طرفداران را نگران کرده است. این قشر مضطرب‌اند که مبادا تغییرات مد نظر سازنده، با نقاط قوت پیشین سری، هم‌خوانی نداشته باشد و تلاش استودیو در ساخت یک سندباکس بی‌حاصل بماند. به هرشکل، برای یافتن این پاسخ باید تا انتشار بازی و تجربه‌ی آن منتظر ماند.

با وسیع شدن مراحل، بالاخره راه وسایل نقلیه هم به مترو باز شد.

تغییرات پرخطر

تغییرات محیطی مترو، ویژگی‌های جدیدی را برایش به ارمغان آورده است. آب‌وهوای پویا و چرخه‌ی شب و روز، جدیدترین المان‌های راه یافته به مترو هستند. می‌توان در کمپ‌ها استراحت کرد و زمان را تغییر داد. بازی در روز یا شب، علاوه بر سلیقه‌ی مخاطب، بر گیم‌پلی هم اثرگذار است. مثلا شب‌ها به دلیل نور کمتر، می‌تواند زمان بهتری برای بازیکنانی باشند که دوست دارند به شکل مخفیانه مراحل را پیش ببرند.

به طور کلی، به نظر می‌رسد که تجربه‌ی Metro Exodus در مراحلی وسیع‌تر خارج از تونل‌های مترو ارائه خواهد شد و دیگر خبری از محیط‌های کوچک مترو نیست. همان‌طور که احتمالا از متن دریافته‌اید، با توجه به رمان‌های مترو نگرانی چندانی در رابطه با داستان وجود ندارد و ریسک اصلی در بخش گیم‌پلی و گستردگی مراحل بازی خواهد بود. داستان‌هایی که سری، از تونل‌های مترو طی نسل گذشته برای مخاطبانش به ارمغان آورد، هم‌چنان در ذهن آن‌ها نقش بسته است و امیدواریم که Metro Exodus هم بتواند در مسیر موفقیت‌های پیشین قدم بگذارد و نامش در ذهن و قلب بازیکنان جاودانه شود.

دیدگاه
۰ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

x