توسط علی ارکانی در ۲۰ بهمن ۱۳۹۷ , ۲۱:۰۰

وقتی برای اولین بار در E3 سال ۲۰۱۷ با عنوان «سرود» (Anthem) رو‌به‌رو شدم، آن‌قدر هیجان‌زده و خوشحال بودم که جز نمایش این بازی هیچ خاطره‌ی دیگری از E3 آن سال در ذهن من باقی نمانده است! دنیایی سرسبز و زنده که قهرمانان داستان درون لباس‌های پرنده‌ی خود در آن به ماجراجویی می‌پرداختند. این فضا در کنار نام استودیو «بایوور» نوید بخش داستانی قابل تامل و تجربه‌ای به‌یاد ماندنی بود. از آن زمان تاکنون اطلاعات زیادی از این بازی در اختیار رسانه‌ها قرار گرفته و ما در این مطلب به جمع بندی آنها پرداخته و با توجه به تجربه‌ شخصی نسخه‌ی آلفای این عنوان توسط نویسنده، نگاهی کلی به آنچه این حماسه‌ی خالقان «اثر جرمی» و «عصر اژدها» در چنته دارد، خواهیم داشت. با آخرین مقالات بازی و پیش‌نمایش بازی Anthem همراه دنیای بازی باشید.

دنیای «سرود» بسیار زیباست. در این بازی خبری از کهکشان‌های مرده و دنیای پسا آخرالزمانی نیست. طبق آنچه از ویدئوهای بازی به نظر می‌رسد، جهان سرود مملو از موجودات زنده‌ی ریز و درشت است: از پرندگان آتشین تا جوندگان بانمک. بازیکنان سرود با طبیعت آن در تعامل هستند و این تعامل آخر کدام بازیکنی از تجربه‌ی جهان «آواتار» در لباس «مرد آهنین» بدش می‌آید؟تنها در مبارزه با هیولاها و حیوانات قد و نیم قد خلاصه نمی‌شود. طوفان‌ها و عوامل محیطی هم بخشی از بازی بوده و بر تجربه‌ی بازیکنان تاثیر گذارند. جهان سرود از اوج آسمان‌ها تا اعماق دریاچه‌ها و غارهای زیردریایی را شامل می‌شود و این امر برای طرفداران عناوین ماجراجویی خبری خوش خواهد بود. آخر کدام بازیکنی از تجربه‌ی جهان «آواتار» در لباس «مرد آهنین» بدش می‌آید؟ لباس‌های این عنوان که «زوبین» (Javelin) نام دارند، تنها راه مبارزه و بقا در دنیای وحشی و غیرقابل پیش‌بینی بازی سرود است. بازیکنان در مجموع به ۴ زوبین دسترسی دارند که در طول بازی و با افزایش تجربه‌ی خلبانان این لباس‌های نظامی، در اختیار آنها قرار می‌گیرد. هریک از زوبین‌ها دو قابلیت جنگی معمولی، یک قابلیت ویژه و مجموعه‌ای از سلاح‌ها را در اختیار دارند. «تکاور» (Ranger) اولین و متعادل‌ترین لباس بازی است، جنگنده‌ای چابک و قابل که با حفظ تعادل میان سرعت و قدرت می‌تواند هر دشمنی را از پا در بیاورد. «غول پیکر» (Colossus) همان‌طور که از نام‌اش پیداست، قدرتمندترین و بزرگ‌ترین زوبین بازی است که بر بیشترین قدرت تهاجمی و کمترین چابکی در حرکات تمرکز دارد. زوبین مورد علاقه‌ی من، «طوفان» (Storm) نام دارد. این لباس برای علاقمندان به گشت و گذار در آسمان‌های پهناور سرود بهترین گزینه بوده و می‌تواند با استفاده از صاعقه و یخ دشمنان را از پا دربیاورد. در نهایت «رهگیر» (Interceptor) آخرین زوبین بازی است که با داشتن بیشترین سرعت، تمرکز بر سلاح‌های سرد و بلاترین چالاکی دقیقا نقطه‌ی مقابل «غول‌پیکر» خواهد بود. هرچند که وجود تنها ۴ لباس جنگی برای بازیکنانی که عناوین علمی-تخیلی بزرگی مثل Warframe را با بیش از ۵۰ لباس متنوع تجربه کرده‌اند، ممکن است نا امید کننده به نظر برسد، اما تنوع تسلیحات بازی و امکان شخصی سازی قدرت‌های هر یک از زوبین‌ها در کنار داستان پر پیچ خم این بازی می‌تواند مانع از یکنواختی تجربه‌ی سرود باشد.

بر کسی پوشیده نیست که شرکت بایوور از داستان سرایان خوب دنیای بازی‌های رایانه‌ای است. هرچند «آندرومدا» نتوانست طرفداران این استودیو و مجموعه‌ی اثر جرمی را راضی کند، اما بایوور ثابت کرده در داستان سرایی و خلق شخصیت‌های به یاد ماندنی واقعا مهارت دارد. با توجه به اطلاعاتی که از تاکنون از این عنوان در دست داریم، می‌توان انتظار داشت با داستانی درخور و جذاب روبه‌رو شویم. جهان به دست خدایانی کهن ساخته شده، خدایانی که با ابزارهایی بسیار قدرتمند به نام «سرودهای خلقت» جهان را شکل داده‌اند. این آثار باستانی قدرتمند تنها چیزی است که از خالقان جهان بایوور در ساخت این عنوان برای اولین بار تصمیمی خطرناک اتخاذ کرده است: تمرکز بر بازی چندنفره.باقی‌مانده و قدرت بی‌پایان آنها مایه‌ی نبردها و هرج و مرج بی‌پایانی شده که شما به عنوان یک خلبان «زوبین» باید با آن روبه‌رو شوید کنید. «سرودهای خلقت» چیزی شبیه به «حلقه‌های قدرت» داستان «ارباب حلقه‌ها» هستند: آنها انسان‌ها را برای به دست آوردن قدرت وسوسه کرده و با نیروی بی‌پایان خود هرکسی را که سعی در تسخیر آنها داشته باشد، نابود می‌کنند. در چنین دنیای خطرناکی، زندگی و آرامش برای انسان‌های متمدن تنها در قلعه‌هایی محصور جریان دارد. اما دیوار این قلعه‌ها تا ابد پابرجا نخواهند بود. علاوه بر راهزن‌ها و سایر انسان‌هایی که خارج از این دیوارها زندگی کرده و سعی در تسخیر منابع مردم این نقاط امن دارند، ارتش تاریک تازه‌ای در دور دست‌ها در حال شکل گرفتن است، ارتشی که سعی در تسخیر جهان با استفاده از «سرودهای خلقت» دارد. با توجه به این اطلاعات از داستان بازی که در تریلرهای این عنوان نشان داده شده، مطمئنا عنوان سرود برای طرفداران داستان‌های حماسی تجربه‌ای لذت‌بخش خواهد بود. البته، بایوور در ساخت این عنوان برای اولین بار تصمیمی خطرناک اتخاذ کرده است: تمرکز بر بازی چندنفره. طبق آنچه منوی بازی به شما پیشنهاد می‌کند، سرود عنوانی است که هرچند می‌توان تمام آن را به تنهایی تجربه کرد، اما باید برای لذت هرچه تمام‌تر آن را با دوستان خود بازی کنید. گروه‌های ۴ نفره از بازیکنان می‌توانند با کمک یکدیگر به تجربه‌ی ماموریت‌های بازی پرداخته و با استفاده از تنوع زوبین‌های خود، با استراتژی‌هایی متنوع دشمنان را از پا در بیاورند. این تمرکز بر چند نفره بودن بازی تا جایی پیش رفته که ترکیب قدرت‌های مختلف زوبین‌ها آسیب‌های ترکیبی (Combo) و شگفت‌انگیزی به دشمنان وارد می‌کند. این امر ریسک قابل توجهی بوده و می‌تواند مانند یک شمشیر دولبه در بازی عمل کند. از طرفی، شما برای تجربه‌ی این بازی نیاز به اتصال دائم به اینترنت داشته و از طرف دیگر همراهی با دوستان می‌تواند سرعت پیشرفت در بازی را افزایش دهد. باید صبور باشیم و ببینیم این تصمیم برای شرکتی که به تازگی شکستی تجاری را متحمل شده، جهشی قدرمند رقم می‌زند یا سقوطی بدون بازگشت.

بایوور بیش از هر عنوان دیگر خود بر Anthem سرمایه‌گذاری کرده است: تبلیغات گسترده، ۶ سال زمان برای توسعه‌ی بازی و تلاش برای جبران شکست پیشین این استودیو، «سرود» را به عنوانی سرنوشت‌ساز برای این شرکت کانادایی تبدیل می‌کند. با توجه به این‌که فضای کلی بازی نوآوری خاصی را تا این‌جای کار از خود نشان نداده، اما می‌توان امیدوار بود بایوور با استفاده و ترکیب فرمول‌های موفق بازی‌ها و فیلم‌های محبوب چند سال اخیر بتواند به روزهای اوج خود بازگردد. تنها زمان می‌توان سرنوشت آخرین فرزند خالقان «اژدها» و «ارتش دروگرها» را آشکار کند.

دیدگاه
۰ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید