توسط کیوان نیک طبیعت در ۲۲ آذر ۱۳۹۷ , ۱۷:۳۰

سامورایی، تنها و کنار برکه‌ای آرام، نشسته گیتار می‌­زند و چه ازین خوش‌­تر؟ فضا دیدنی، نوایی شنیدنی. در پستوی این طبع لطیف اما گذشته‌­ای خونین خفته. سامورایی با یاد این سیاهی کاتانای خود، یار همیشگی، را به آب می‌­اندازد و ناگهان.. دو عدد دست روی صفحه ظاهر می‌­شود و اعتراض می­‌کند که تو نباید این کار را می­‌کردی! در ادامه با نقد و بررسی بازی Inked در دنیای بازی همراه باشید.

اَدَم وودهاوس (Adam Woodhouse)، بیست و نه ساله و طراح بااستعداد کمیک، اخیراً کتابش با عنوان «سامورایی بی‌­نام»، که داستان جنگجویی سرگردان را روایت می‌­کند، جایزه برده و او را به شهرت رسانده. او که به نظر می‌رسد در مسیر پیشرفت قرار دارد و آینده‌­ای روشن در انتظارش است، با حادثه‌­ای غیرمنتظره روبه‌رو می­‌شود. ادم در تصادفی مرگبار با یک اتوبوس، محبوب‌اش را از دست می­‌دهد. این حادثه اثر شدیدی روی او می­‌گذرد و او خود را مقصر می­‌داند. نومید و خشمگین است و در پی انتقام. اما از چه کسی؟ او می­‌خواهد از مخلوق خود، سامورایی بی­‌نام، انتقام بگیرد و Inked مسیر جدال بی‌وقفه‌ی ادم با قهرمان جوهری­‌اش را ترسیم می‌­کند.

داستان بازی از طریق نوشته‌­هایی از جهان واقعیِ اَدم (مثلاً روزنامه، کارت پستال و غیره) که در صحنه‌­ی بازی نمایان می‌­شوند روایت می‌شود.

سامورایی بی‌­نام در جهان جوهریِ ادم گرفتار شده. او می‌­خواهد قهرمان بی‌­نام دردش را بچشد و سختی­‌هایش را درک کند. راه­‌های سختی پیشِ رویش می­‌گذارد، و سامورایی نه با مهارت­‌های رزمی و شمشیر کشنده‌­اش، بلکه با قلم جوهریِ درغلاف‌کرده‌­اش باید موانع پیش رو را پشت سر بگذارد و از خطرات جان سالم به در ببرد.

گیم­‌پلی Inked ترکیبی است از حل معماها و تلاش برای بقا. بیشتر معماهای بازی چندان سخت نیستند و آنهایی هم که سخت هستند معمولاً جذاب نیستند! برخی معماهای بازی از این حیث دشوار می­‌شوند که بازی شکل نسبتاً روشنی از هدف یا ساز و کار معما به دست نمی‌­دهد و برای حل آن باید با بی­‌حوصلگی تمام امکانات موجود را امتحان کرد، یا یک عمل را چندین بار تکرار کرد تا بلکه پس از کلی زحمت بتوان به منطق یا هدف معما پی­ برد. این خصوصیت بازی گاهی به گونه‌­ای است که می‌­تواند بازیکن را از ادامه‌­ی بازی منصرف کند. با این حال، معماهای معدودی هم در بازی هستند که هدف و ساز و کار روشنی دارند و چالش در حل آنها می‌­تواند لذت­‌بخش باشد.

مشکل دیگر گیم‌­پلی بازی جاگذاری اشیا است. قرار دادن اشیا در جایی به‌خصوص، گاهی خود به یک چالش بدل می­‌شود و این مشکل می‌­تواند بازیکن را اذیت کند. در واقع، نمای ایزومتریک بازی که همه چیز را تنها از یک زاویه و از فاصله­‌ای نسبتاً دور نشان می‌­دهد، اساساً قرار دادن اشیای سه‌­بعدی را دچار مشکل کرده است. در نظر بگیرید که در یک بازی سبک استراتژیک با نمای ایزومتریک امکان چرخاندن دوربین و جلو و عقب بردن آن چقدر می‌­تواند به قرار دادن اشیا در جای مناسب کمک کند. با وجود آن که بخش عمده‌­ای از گیم­‌پلی بازی Inked با قرار دادن اشیا هندسی در فضای سه‌­بعدی سر و کار دارد، با ماهیت دوبعدیِ طراحی‌های گرافیکی این بازی چنین امکانی وجود ندارد، در نتیجه یکی از اساسی‌­ترین ارکان بازی یعنی قرار دادن اشیا در جای مناسب، با چالش همراه می‌­شود که در بهترین حالت، نوعی سختی کاذب به بازی اضافه می‌­کند. افزون بر این، شکل مورب و زاویه­‌ی ثابت ۴۵ درجه­‌ای نقطه­‌ی دید بر این مشکل می­‌افزاید و با شکل نسبتاً تختِ گرافیکِ جوهری خطاهای بصری و محاسبات غلط در ارزیابی عمق می‌تواند بالا برود.

زاویه­‌ی مورب دوربین نیز سبب می­‌شود بازیکن برای جلو بردن سامورایی بیشتر مواقع به جای یک کلید، دو کلید را فشار دهد. برای پیش بردن سامورایی در خط سیر مستقیم عملاً باید دو کلید جهت­‌دار را روی صفحه کلید نگه داشت چون مسیر مستقیم در این بازی همواره مورب است (به جز آن بخش کوتاه پلتفرمینگ دوبعدی در بازی). این ویژگی، به ویژه با دور بودن دوربین و حرکت آهسته‌­ی سامورایی، می­‌تواند خسته­‌کننده باشد. سامورایی ما، همان‌طور که از سامورایی‌ها انتظار می‌رود، با طمأنینه و آرامش کار می‌کند. با وجود دلپذیریِ انیمیشن حرکات سامورایی، سرعت دویدن او نسبتاً کند است؛ حتی کلیدی برای کندتر کردن حرکت سامورایی وجود دارد که ترجیح می‌­دادم با فشردن این کلید سرعت حرکت او افزایش یابد نه کاهش! کاهش سرعت حرکت سامورایی طی روند اصلی بازی عملاً هیچ کاربردی ندارد و گزینه­‌ای اضافه­‌ای به نظر می‌­رسد.

در کل، باید گفت که گیم‌­پلی Inked از مشکلاتی رنج می­‌برد که بیشتر مربوط به تصمیمات ساختاری نامناسبی است که برای چنین سبکی از بازی گرفته شده: تلفیق سبک دوبعدی نقاشی­‌های جوهری با معماهای سه‌­بعدی، زاویه‌ی مورب، دور و ثابت دوربین.

Inked گرافیک شاخص و نوآورانه‌­ای دارد که با ترسیم جوهر روی کاغذ به وجود آمده.

جنبه‌­ی شاخص و قوی بازی Inked و شاید مهم‌ترین ویژگی آن، گرافیک‌اش است. لازم نیست خیلی طول بکشد که عاشق سبک گرافیکی بازی شوید. از همان لحظات آغازین بازی، موقعی که سامورایی کنار برکه شروع به گیتار زدن می‌­کند، حس و حال خاص و دلپذیری منتقل می­‌شود. نقاشیِ قلم جوهری روی کاغذ تقریباً تمام آن چیزی است که در بازی Inked خواهید دید. کمابیش همه‌ی شخصیت­‌ها، اشیا و محیط و حتی سایه‌­زنی‌­ها با خطوط باریک قلم جوهری تصویر شده‌­اند که به بازی شکل منحصربه‌­فرد و شاخصی داده است. ظاهر سامورایی با آن کلاه نمادین‌اش واقعاً با این سبک طراحی جور است، شکل گیرا و بیانگری دارد و می‌توان از همان لحظات آغازین بازی با آن خو گرفت. انیمیشن شکل­‌های جوهری روان هستند و به این سبک طراحی می‌­آیند. محیط‌­های بازی هم با سبکی مشابه و با رنگ­‌های خاص برای هر بخش طراحی شده­‌اند. به عنوان مثال، رنگ جوهر مراحلِ اول بازی آبی است، رنگ جوهر مراحل باتلاقی سبز، و رنگ جوهر مراحل صحرایی قرمز، که در کل، تنوع بصری قابل قبولی ایجاد کرده است.

طراحی هنری بازی زیباست و بخش قابل توجه‌­ای از آن بر مبنای خطوط هندسی نسبتاً ساده شکل گرفته و با این حال، با حفظ منطق نسبت‌­ها از جلوه­‌ی واقع‌­گرایانه چندان دور نشده و به روابطی فراواقعی و فانتزی‌­ که از چنین سبک طراحی­‌ می­‌توان انتظار داشت، با احتیاط نزدیک می‌­شود. در کل، می­‌توان گفت سبک طراحی Inked شاخص‌­ترین جنبه‌­ی این بازی و سبکی نوآورانه است که ظرفیت بالایی از خود نشان می‌­دهد و می‌­تواند تجربه‌­ی دیداری تازه‌­ای به دنیای بازی­‌های کامپیوتری اضافه کند.

وقتی در فضای صحرایی بازی آن قطعه‌­ی وسترن شروع به پخش شدن کرد، می­‌خواستم معماهای نه‌چندان جذاب آن بخش را رها کنم و تنها از موسیقی شنیدنی و شکل‌های دیدنی فضای بازی لذت ببرم. اما با وجود این تجربه­‌ی موسیقیایی خاص و دلپذیر، در کل نمی­‌توان گفت موسیقی بازی از سطح استانداردِ رو به بالا فراتر می‌­رود. موسیقی بازی در بخش‌­هایی خوب و در بخش‌­هایی معمولی است.

Inked بازی نسبتاً ساکتی است و جلوه‌های صوتی کم‌شمار آن کمابیش خوب کار شده‌اند. همان قدر که باز شدن دیواره‌ی سنگی حس خوبی دارد، پشه‌های باتلاق روی‌مخ هستند (این یک تعریف است). دیالوگ‌های دو صداپیشه‌ی بازی نیز نسبتاً خوب هستند، اما نه در همه جا. به عنوان مثال، فریادهای روانی ادم گاهی اوقات در نظرم تصنعی می‌آمد. اما روی‌هم‌رفته، می‌توان گفت موسیقی و صداگذاری ‌Inked در سطح نسبتاً خوب و استانداردی قرار دارد.

جدالی نافرجام

Inked آن توقع بالایی را که در مواجهه‌­ی نخست خود ایجاد می­‌کند، برآورده نمی­‌سازد. همان قدر که آغاز بازی غنی است، پایان آن تهی می­‌شود. سبک خاص گرافیکی بازی با وجود آن که می­‌تواند تجربه‌­ی دیداری نو و لذت‌­بخشی رقم بزند، با مشکلات ساختاری گیم‌­پلی و معماهای نه‌چندان جذاب بازی از این لذت کاسته خواهد شد. روایت روان­‌پریشیِ کارتونیستِ سرخورده با سرگردانی‌­های ساموراییِ قلم‌­درغلاف هم وزنه‌­ی چندان سنگینی برای بازی نیست. به هر حال، گیتارنوازی سامورایی و موسیقی صحرا، کلاهی که محبوب‌اش از او می‌­دزدد، کلاهی که هویت‌اش را تعیین می‌­کند و آن خطوط جذاب جوهری روی کاغذ، شاید به تجربه‌­اش بی­ارزد!

 

Resolution

Platform: PC – Score: 7 out of 10

Inked is a mixed package of joy boredom. Its mesmerizing art-style and OST are accompanied with an interesting idea at the beginning of its narrative, but along the way, deficiencies in its gameplay and its weary puzzles don’t let Inked to become an unforgettable experience.

نکات مثبت

گرافیک شاخص و نوآورانه

نکات منفی

مشکلات ساختاری گیم پلی
معماهای ساده و ناروشنی هدف و ساز و کار بعضی از معماها
پایان نه‌چندان تأثیرگذار بازی

7
خوب
دیدگاه
۰ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید