سینما: نگاهی به فیلم “طلسم”; ترسناک‌ترین فیلم من

توسط رضا حاج‌محمدی در ۲۷ آبان ۱۳۹۲ , ۱۴:۵۵

چند وقتی می‌شود که بازار فیلم‌های ژانر ترس و دلهره کساد است. همه‌ی فیلم‌های این دسته برای وحشت‌آفرینی دست به دامن عناصر چندش‌آور و خشونت‌های بی سر و ته شده‌اند. موضوع این است که این عناصر و کلیشه‌ها ترسناک نیستند و شاید در بهترین حالت برای افراد محدودی فقط چندش‌آور باشند. و در پله‌های بعد تنها نام عناوین ترسناک را خراب کنند. البته کمبود فیلم‌های ژانر ترس به این چند سال اخیر مربوط نمی‌شود و در حقیقت خیلی وقت است که فیلم‌های این ژانر به معنای واقعی نمی‌ترسانند. و کاری نمی‌کنند تا پشت‌مان یخ کند, دستانمان عرق کند و فرصت پلک زدن نداشته باشیم. اصلا بهتر است بگویم خود من یادم نمی‌آید آخرین فیلم واقعا ترسناکی که دیدم, چه بود! اما به تارگی با تماشای “طلسم” (The Conjuring) می‌توانم از این به بعد با اعتماد به نفس کامل سرم را بالا بگیرم و آن را به هر کسی که عاشق چنین فیلم‌هایست معرفی کنم.

با دیدن جدیدترین فیلم “جیمز ون” که ساخت فیلم‌هایی همچون مجموعه‌ی “اره” را در کارنامه دارد, از خود خواهید پرسید که یک فیلم چقدر می‌تواند ترسناک باشد؟ بعد از تماشای طلسم پاسخ به این سوال آنقدرها مشکل نیست. زیرا طلسم آنقدر زیبا و فوق‌العاده تمامی کاراکترهایش را شخصیت‌پردازی می‌کند و آنقدر بی‌نقص از کلیشه‌های ژانر ترس به عنوان پلی برای تبدیل تعلیق به تنش. تنش به شوک. شوک به وحشت و وحشت به ترسیدن واقعی استفاده می‌کند که با خود می‌گویید “ترسیدن انتها ندارد”. به جنبش افتادن این حس در انسان فقط یک داستان و اجرای عالی می‌خواهد که طلسم آنها را دارد.

راست‌اش را بخواهید, تا وقتی که شروع به دیدن فیلم کردم, چیزی از آن نمی‌دانستم. فقط تعریف‌های دوستان و نمره‌های خیلی خوب فیلم دلیلی بود بر فشردن کلید play.  اصلا انتظار چیزی که قرار بود تجربه کنم را نداشتم. زیرا یک جورایی مطمئن بودم که این فیلم هم قرار است برود سراغ همان ترس‌های آب دوغ خیاری!

اما کاملا اشتباه می‌کردم. از همان ابتدا, فیلم با لحظات افتتاحیه‌ی خود از ریتم درست و رو به اوج خود سخن می‌گفت. افتتاحیه‌ای که ما را با قهرمانان‌مان آشنا می‌کند; شیطان‌شناسان (مثل روانشناسان!) ما “اِد” و “لورین وارن” نام دارند که در حال کار بر روی پرونده‌ای هستند که در آن شیطانی خبیس وارد جلد عروسکی عجیب شده و ماجراهای ترسناکی را برای عده‌ای به وجود آورده است. تکه‌ داستانی که ربطی به خط اصلی قصه فیلم ندارد, اما به سرعت ما را با کاراکترها آشنا می‌کند. ناگهان موضوع جالب‌تر می‌شود و طی یک متن متوجه می‌شویم که داستان بر اساس رویدادها و افرادی واقعیست! نمی‌دانم داستان اصلی تا چه اندازه توسط سازندگان دچار تغییر و تحریف شده اما همین متن به تجربه‌ای که در پیش رو دارید اولین هویت و سندیتی که جهت باورپذیری آن لازم دارد را می‌دهد.

و خیلی زود با خانواده‌ی “پرون” آشنا می‌شویم. “راجر” و “کارولین” پدر و مادر پنج تا دختر ریز و درشت هستند. در حالی که آنها وارد خانه‌ی قدیمی جدیدشان می‌شوند, ما هم کم‌کم با خانواده‌شان آشنا می‌شویم. زمانی که سگ خانواده از ورود به خانه امتناع می‌کند! (آخه سگ‌ها باهوش‌تر از انسان‌ها هستند!)

صحنه‌های آشنایی با کاراکترها به همان اندازه که طبیعی و ساده هستند به همان اندازه در نزدیک کردن ما به آنها و خلق حس همذات‌پنداری با خانواده‌ی “پرون” خیلی خوب عمل می‌کنند و این مهم‌ترین عنصری است که سبب می‌شود حملات شیطانی ادامه‌ی داستان آنقدر تاثیرگذار شوند. اتفاقات عجیب و غریب خانه‌ی جدید قهرمانان ما, آرام آرام شروع می‌شود; تمام ساعت‌ها سر ساعت ۳:۰۷ صبح می‌ایستند, کبودی‌های غیرمعمولی روی تن یکی از شخصیت‌ها نمایان می‌شود,‌ بوی گوشت گندیده‌ای در فضا پخش می‌شود و … . این اتفاقات آنقدر بالا می‌گیرد که خانواده‌ی پرون نمی‌تواند دیگر برای آنها دلایلی منطقی بتراشد و در نهایت سراغ کمک می‌رود.

هنرنمایی تمامی بازیگران, از شخصیت‌های اصلی گرفته تا شخصیت‌های فرعی و مخصوصا آن پنج دختر از نقاط قوت و قابل اشاره‌ی طلسم است. به طوری که خیلی زود احساس کاراکترها را درک می‌کنید. برای مثال می‌توانم به سکانسی اشاره کنم که خانواده‌ی پرون برای کمک دست به دامن شیطان‌شناسان می‌شوند. در این سکانس من واقعا خود را نزدیک به آن‌ها حس می‌کردم. و اصلا دوست نداشتم که آسیبی به این خانواده‌ی پر جمعیت با حال و دوست‌داشتنی برسد. در این بین برای زوج “وارن” هم نگران بودم.

زیرا جدا از اینکه اِد و لورین به دنبال ارواح و شیاطین پلید هستند, آنها به عنوان زوجی عاشق که دختر کوچولویی هم دارند نیز معرفی می‌شوند. آنها از آن آدم‌های ماجراجو و کله‌شق نیستند, بلکه کسانی هستند که دوست دارند از توانایی‌هایشان برای کمک به مردم استفاده کنند. و مهم‌تر از تمام این‌ها, کارشان همچون تماشای یک فیلم ترسناک و خوردن ذرت بو داده نیست. بلکه رو در رو شدن‌شان با هر شیطان روح و روان آنها را تضعیف می‌کند. برای مثال در جایی اِد به راجر می‌گوید:” هر پرونده بخش کوچکی از وجود او (لورین) را با خود می‌برد.” او خیلی دوست دارد که به این خانواده کمک کند, اما می‌ترسد که همسرش را در این بین از دست دهد.

خوشبختانه خبری از هیچ آدم بد انسانی‌ای در فیلم نیست. نه نیروی مخالفی و نه آدم شکاک یا خشکه‌مذهبی‌ای که قصد جلوگیری از عملیات مبارزه با شیاطین را داشته باشد. همه‌ی کاراکترهای فیلم مثبت هستند. شاید کسی به نیروهای ماوراطبیعه اعتقاد نداشته باشد, اما هیچکس برای رد کردن چیزهایی که دیده‌ است داستان‌های چپندرقیچی نمی‌بافد. همه‌ سعی می‌کنند که بهترین کار را برای اتمام این سختی و ترس انجام دهند.

بله, اینگونه است که طلسم بدون هیچ صحنه‌ی خونریزی و دیگر چیزها (!) درجه‌ی سنی R را دریافت کرده و در همین حین یک فیلم ترسناک واقعی هم به شما ارائه می‌کند. راز طلسم چیست؟! در یک جمله باید اعتراف کنم که در تمام طول فیلم یک جور حس “بی‌قراری” و “دلهره” داشتم. این دلهره در جاهایی تبدیل به ترسی شدید می‌شد و در نقطه‌ی اوج پایان فیلم به حدی بالا رفت که قادر به تنفس نبودم و آرزو می‌کردم که هرچه زودتر فیلم به پایان برسد. نه به خاطر کسالت‌باری و بی‌حوصلگی… بلکه کاملا برعکس.

طلسم از آن دسته فیلم‌هایی نیست که بخواهد با چهره‌پردازی‌های عجیب و غریب و نمایش پی‌درپی آنها و پرش‌های ناگهانی نیروی ترس سعی در به وحشت انداختن مخاطب داشته باشد. راز ترس ناب طلسم به درام قوی فیلم برمی‌گردد. کاراکترهای خوبی که از صمیم قلب دوست‌ داشتم تا هرچه زودتر این سختی‌ها را پشت سر بگذارند. و بعد استفاده‌ی درست و کافی از کلیشه‌ها در طراحی صحنه‌های نفسگیر فیلم است که چنان موقعیت‌های منحصر‌به‌فردی را برای قهرمانان ما درست می‌کنند; چقدر موضوع قایم‌باشک بازی خوب کلید می‌خورد و به اوج می‌رسد. چقدر عالی دنیای ماورایی فیلم معرفی می‌شود و به انتها می‌رسد.

در فیلمنامه‌ای که “چاد هیز” و “کری هیز” با ساختاری کلاسیک نوشته‌اند, ریتم پیشرفت داستان به گونه‌ای است که حس ترس از شروع ماجرا در خانه‌ی پِرون تا پایان افت نمی‌کند و فقط اوج می‌گیرد. این قصه با کارگردانی عالی جیمز ون تبدیل به یکی از فراموش‌ناشدنی‌ترین تجربه‌های ترسناک عمرتان می‌شود. این را می‌توانید در نماها و قاب‌بندی‌های هوشمندانه‌ای شاهد باشید که هیچگاه زمان فیلم را هدر نمی‌دهند. شما تنوع حرکات دوربین را در طول فیلم متوجه می‌شوید. قاب‌هایی که حس تگنا و ضعف را با نمایش راهروهای تنگ خانه منتقل می‌کنند. یا دوربینی که در تمام طول فیلم کاری می‌کند تا مخاطب همواره به دنبال یافتن نشانه‌ای از چیزی غیرمعمول حواس‌اش به همه‌جا باشد.

بعد از پایان طلسم با خود کلنجار می‌رفتم که آیا فیلمی ترسناک‌تر از این دیده‌ام یا نه. هنوز دارم به این سوال فکر می‌کنم و باید اعتراف کنم, نه. شاید فیلمی از زیر دستم در رفته باشد. نمی‌دانم. اصلا مهم نیست. از الان به بعد طلسم ترسناک‌ترین فیلمی خواهد بود که در حین تماشای آن موهای تنم سیخ شد و بر بدنم عرق سردی نشست. بخاری را روشن کردم. اما بازهم تا پایان فیلم فقط لرزیدم و کارگردانی عالی جیمز ون را تحسین کردم.

راستی, ترسناک‌ترین فیلم شما چیست؟!

/////////////////////

نویسنده: رضا حاج‌محمدی

دیدگاه
۵۶ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

:27: 
:D 
:40: 
:44: 
:-) 
:10: 
:41: 
:60: 
;) 
:59: 
:( 
:16: 
:162: 
:13: 
:\ 
:22: 
:42: 
:11: 
:111: 
:17: 
:20: 
:wow: 
:| 
:49: 
:54: 
:56: 
:45: 
:47: 
:46: 
:43: 
:57: 
:like: 
:dislike: 
:metal: 
:51: 
:52: 
:55: 
:58: 
:48: 
:spoiler: 
:53: 
:steam: 
:xbox: 
:PS: 
:n: 
:50: 
:discord: 
 

56 Replies to “سینما: نگاهی به فیلم “طلسم”; ترسناک‌ترین فیلم من”

  1. negro گفت:

    من تعریف این فیلم رو از یکی شنیدم طرف با اینکه کلی فیلم تزسنلک دیده بود گفت این یکی رو که دیدم دندونام سر خورد :D

    ۰ ۰
    1. Solid Snake گفت:

      اینقدر فیلمای مزخرف توی این ژانر دیدم که هر کاری کردم دست و دلم به این یکیم نمیرفت.. ولی امشب میبینمش :D

      ۰ ۰
    2. محسن گفت:

      این پیام در ساعت ۳ بامداد در حال مخابره شدنه.لامپا رو خاموش کردم هدفونو گذاشتم روی گوشم صدای تلویزیونو بردم تا آخر.پیش خودم گفتم ببینم بالاخره فیلمی هست که بتونه یه مقدار ضربان نرمال قلب مارو یه چندتایی افزایش بده.اولین سکانس وحشتناکشو که دیدم قلبم افتاد تو جیب ساعتیم ۸-O :D

      ۰ ۰
  2. pipboy گفت:

    واقعا ترسناک بود…هم صحنه های ترسناک هم اتمسفر ترسناک.
    سکانس جنگیریش واقا منو یاد فیلم جنگیر معروف انداخت. :|

    ۰ ۰
  3. Ali Hybrid گفت:

    دانلودش کردم ولی هنوز ندیدمش !
    ترسناکترین فیلمی ک دیدم جنگیر و کلبه ی وحشت بوده ک هردو رو در زمان طفولیت فتح کردم !! :D :D

    ۰ ۰
    1. hameed s4 گفت:

      منم همینطور من دراکولای کبیر و سری زامبی رو هم دوران طفولیت دیدم
      کلا تو دوران طفولیت به جای بازی فیلم ترسناک میدیدم :D

      ۰ ۰
    2. Ali Hybrid گفت:

      اوووووووووووووووووه !
      یادش بخیر دراکولا !!! اصن یادم نبود !
      عجب فیلمی بود ناموسا !! :D

      ۰ ۰
  4. xsajad1 گفت:

    من کلا با فیلم های ترسناک جور نیستم و به سر بیشتر صحنه ها هم میخندم تا بخام بترسم کثیف کاری هم کلا روم تاثیری نداره البته از این ها به کنار داستاناش همه کلیشه ای هستند چند نفر جوان که با یک اتفاق ماورایی درگیر میشن و اخر سر هم یک نفر زنده میمونه البته من هنوز این فیلم رو ندیدم امیدوارم واقعا ترسناک باشه من حتی با بازی سلندر من که خیلی ها ترسیدند نترسیدم و تازه خسته شدم اخر نیمه کاره رها کردم مثل این که فیلم وبازی باید خیلی ترسناک باشه تا من بترسم

    ۰ ۰
    1. شاید دلیل اینکه شما نمی ترسید ، اینه که خودتون نمی خواهید بترسید!
      برای اینکه با جو یک فیلم یا بازی ( مخصوصا از نوع ترسناکش) همراه بشید ، باید خودتون هم دلتون بخواد ، اگر تو تمام لحظه ها به خودتون تلقین کنین که ” این فقط یه فیلمه و چیز ترسناکی نداره” دقیقا همینطور میشه چون شما با جو فیلم همراه نشدید و هر لحظه فکر میکنین :”این فیلمه و فیلم، دروغی بیش نیست”

      ۰ ۰
    2. محسن گفت:

      بهترین موقع برای دیدن فیلم ترسناک شب هست.بعدش لامپارو خاموش کن”سپس هدفون رو بزار روی گوشهات و حتما فیلم ترسناک رو از روی تلویزیون تماشا کن”اون موقع میبینی که قلبت می افته توی جیب ساعتیت ;)

      ۰ ۰
  5. با تشکر بابت معرفی این فیلم .
    ترسناک ترین فیلمی که من دیدم پارانرمال اکتیویتی هست !!

    ۱ ۰
  6. esafa93 گفت:

    این مدت زیاد تعریفش رو شنیدم اخر دانلود کردم .خیلی ترسناک نبود اما فیلم خوش ساختی بود

    ۰ ۰
  7. I AM ALONE گفت:

    چند روز پیش دانلودش کردم ولی هنوز نتونستم ببینمش…
    با این تعریف های شما حتما باید ببینمش…

    ۰ ۰
    1. hameed s4 گفت:

      اونم فقط شماره یکش خیلی خوبه بقیشون …………………..

      ۰ ۰
  8. Kestrel Kent گفت:

    یه فیلم بود “نوع چهارم” خدمتتون عرض کنم وقتی این فیلمو دیدم از خشتک خودمو دار زدم تا ۳ ۴ ماه درست حسابی نخوابیدم! بر اساس داستان واقعی هم که بود, هیچی دیگه… :|

    ۰ ۰
    1. badman گفت:

      باور کن منم وقتی فیلم “نوع چهارم” رو دیدم، تا یه هفته میترسیدم شبا برق هارو خاموش کنم و درو ببندم! :sad:

      ۰ ۰
    2. Dragonslayer11 گفت:

      نوع چهارم هم جدا ترسناک بود…

      ۰ ۰
  9. OLD SNAKE گفت:

    خیلی خوش ساخت اما نه چندان ترسناک.جن گیر خیلی سرتره ازش

    ۰ ۰
  10. william wallace گفت:

    تازگیا فیلم رو دیدم…واقعا خیلی خوب فیلم رو توصیف کردی…خیلی ممنون!
    انتظارم از این فیلم خیلی پایینتر بود،دیگه یادم رفته بود فیلم ترسناک خوب هم داریم!
    البته موقع دیدن این فیلم فضاسازی هم بی تاثیر نیست! :D

    ۰ ۰
  11. شعیب گفت:

    جن گیر :-s
    و یک فیلم زاپنی که دختری روی زمین میکشید خودش رو
    و بعد این ها دیگه ترسناک نخواهم دید چون روانم به هم میریزه!

    ۰ ۰
    1. hameed s4 گفت:

      کینه grudge
      فیلم جالی بود

      ۰ ۰
  12. A.F.A گفت:

    واااای دیگه واجب شد ببینمش.
    من آدم بشدت ترسویی هستم. اصلا یه چیزیم تو ترس.
    ولی وقتی فیلم ترسناک خوبی میاد نمیتونم جلوی خودمو بگیرم و حتما باید ببینمش.
    اخرین فیلم ترسناک هاییم که واقعا سرشون ترسیدم،
    کینه ۱ و ۲ حلقه ۱ زاپنی بود.
    لعنتی ها هیولاهایی بودند.
    ببینم این طلسم میتونه از این دو تا نزد من پیشی بگیره یا نه …..

    ۰ ۰
  13. MANI گفت:

    این فیلم رو یک ماه پیش دیدم و فیلم خوبی بوود هرکی ندیده بیبینه

    ۰ ۰
  14. juri گفت:

    ممنون رضا جان.حتما این فیلمو میبینم.
    ترسناک ترین فیلمی که دیدم کلبه وحشت بود.

    ۰ ۰
  15. deniro گفت:

    کلا دو تا فیلم ترسناک خوب رو من قبول دارم یکی همینه یکی هم جن گیر که واقعا تو چنتا صحنه برام جالب بود و به معنای واقعی ترسناک بود و نه چندش آور و یا از این دست موارد.واقعا ممنون رضا جان نقد خوبی بود و مثل همیشه من از مطالب شما خوشم میاد.

    ۰ ۰
  16. God of Gamers گفت:

    از فیلم های ترسناک ۲۰۱۳ که دیدمشون Evil Dead چندان راضی کننده نبود ولی The Conjuring فیلم قابل احترامی تو این ژانر بود .
    اما لامصب آسیای شرقی تو ژانر وحشت با اعصاب بازی میکنه !!

    ۰ ۰
  17. RYU گفت:

    سری قدیمی طالع نحس معروف
    پارانرمال اکتیویتی
    جزو فیلم های هستند که بشدت بیننده را مبحوت میکنند
    در بعضی مواقع هم شب بی خواب میشوند :mrgreen:
    ——————————————————————
    اما این طلسم را باید ببینم تا قضاوتی داشته باشم روی این فیلم
    که در حد این دوتا عنوان هست یا خیر
    با تشکر

    ۰ ۰
  18. hessam گفت:

    یک فیلمی بود ژاپنی قدیمی ( سیاه سفید )
    یکی از دوستام بهم داد
    تو عمرم فیلم از اون ترسناک تر ندیدم
    اسمش رو هم بلد نیستم !
    با تشکر

    ۰ ۰
  19. the director گفت:

    فیلمو دیدم…خیلی ترسناک بود به خصوص اتمسفرش بد منو گرفت :D
    فیلم های RINGU و به خصوص فیلم کینه(اثر تاکاشی شیمیزو) ترسناک ترین فیلمهایی بودن که دیدم
    :X :X :X

    ۰ ۰
    1. A.F.A گفت:

      امیر حسبن. …..
      من هم سره این دوتا چه ترس هایی که نکشیدم.
      یه چند کامنت بالاتر هم این دوتا فیلم رو نام بردم.
      اصلا هرچی ترس و وحشت میکشیم سره همین زنای گیسو بلنده.
      هی منتظری یه دست سرد بالاخره رو شونه هات قرار بگیره و بعدش موهایی کثیف و بلند سراسر صورتتو پر کنه.
      در همون لحظه چشمت به چشمش بیوفته و. ……..
      ………
      با عرض معذرت، کامنت نویس گرامی بدلیل چشم تو چشم شدن با دختری که از تلوییزیون خارج شدن….
      به طرز بسیار بسیار بسیار فجیعی کشته شدند.
      منتظر بازگشت او و کشته شدن خود در خواب باشید.
      همانا که او فردی کروگر است. قاتل خواب….کشنده رویاها
      ………
      خودمونیما. …چه شیر تو شیری شد و من هم چقدر چرت و پرت نوشتم :mrgreen:

      ۰ ۰
    2. the director گفت:

      چشمهای این دختران گیسو بلند بدجوری آدمو میترسونه!!!
      واقعا استادن ژاپنی ها تو ترسوندن بشریت!!!
      یه فیلم ترسناک دیگه به نظرم Audition بود
      اتفاقا منم زیاد میترسم توهم میزنم شدید :)

      ۰ ۰
  20. dante9md گفت:

    واقعا فیلمش خوب بود بعد از مدت ها یه فیلم ترسناک دیدم ارزششو داشت.
    ترسناک ترین فیلم که دیدم بنظرم The Shining بود خیلی بچه بودم دیدم روم تاثیر گذاشت

    ۰ ۰
    1. hessam گفت:

      redrum …. redrum
      این شاینینگ واقعا عالی بود !
      از بازی جک گرفته تا کارگردانی و اون ترس روانی
      :X

      ۰ ۰
  21. x3600 گفت:

    نمیدونم من دیگه چرا اصلا نمیترسم !
    فیلم عالیی هست به خصوص الان که فیلم ترسناک خیلی کمه.
    تنها چیزی که منو خیلی ترسوند واقعی بودن فیلمه .

    ۰ ۰
  22. box3 گفت:

    The Conjuring بهترین فیلم ترسناکی بود که امسال دیدم البته اگر بخواهیم با شاهکار هایی مثل جن گیر فیلم را بسنجیم مثل سنجش ۱ مورچه در برابر۱ انسان است
    ترسناک ترین فلمی که دیدم جن گیر بود که رو راست بخواهم بگم هیچ فیلمی من را به اندازه شاهکار ویلیام فریدکین نترساند هم داستان فوق العادهای داشت هم پایان تکان دهنده ای
    فیلم ترسناک در اصل باید کاری کند که تا چند وقت ارامش نداشته باشی و تا به حال هیچ فیلمی به اندازه جن گیر موفق نبوده(نظر شخصی) البته درخشش هم این حالت را داشت ولی تماشاچی را به اندازه جن گیر نمی ترساند

    ۰ ۰
  23. silver گفت:

    تعریف این فیلم رو خیلی شنیدم؛انشاالله به موقع دانلود میشه!
    ولی انصافا ترسناک ترین فیلم تاریخ چیزی نیست جز((جن گیر))الانم که یادم میاد میگرخم؛مگه میشه صدای اون دختره از یاد آدم بره؟!

    ۰ ۰
    1. شعیب گفت:

      دختر کجا بود “شیطان” بود!

      ۰ ۰
    2. dante9md گفت:

      دوست عزیز اگه لطف کنی اسم کاملشو به انگلیسی بهم بگی ممنون میشم میخوام یه بار دیگه ببینم

      ۰ ۰
    3. box3 گفت:

      The Exorcist

      ۰ ۰
  24. shazam گفت:

    فیلم خوبیه ولی من با این جور چیزا نمیترسم

    ۰ ۰
  25. noble genius گفت:

    یه فیلم ژاپنی بود که دختره که دنیا میومد شیطان یود!اسمشو یادم نیس

    کمنون عالی بود

    ۰ ۰
  26. noble genius گفت:

    ممنون عالی بود

    ۰ ۰
  27. farshad گفت:

    سلام.ببخشید دوستان یه سوال داشتم.منظور دوستان از فیلم کلبه وحشت همون evil dead هست؟

    ۱ ۰
    1. Survivor گفت:

      بله :D

      ۱ ۰
    2. farshad گفت:

      ممنون دوست عزیز.

      ۰ ۰
  28. DeadSpace گفت:

    این فیلم عالی بود
    بعد از این فیلم The Possession هم قشنگ بودو The Eye هم ترسناک بود

    ۰ ۰
  29. The Dark Knight گفت:

    بنظرم اصلا ترسناک نبود !!
    تو همین سبک Insidious که همین جیمز ون ساخته خیلی ترسناک تره …
    ممنون از داش رضا :wink:

    ۱ ۰
  30. daaanteee گفت:

    طالع نحس
    جن گیر
    شاینینگ (یادمه تو دهه ۶۰ . مجله جوانان امروز بود یا اطلاعات هفتگی . داستان دنباله دارشو میذاشت . هم اینو هم بیگانه رو . اون موقع از خوندن اون داستانا هم میترسیدم)

    سوار بی سر : یه فیلم کمدی بود فک کنم . اونی که جانی دپ بازی کرده نع . یکی دیگه بود که یارو با ارابه میرفت اینور اونور .

    بیشترین ترسم واسه دوران کودکی و فیلم کلبه وحشت معروف
    خدا از سر تقصیراتشون نگذره
    پ.ن : البته الان که کلبه وحشتو میبینم بیشتر خندم میگیره تا بترسم
    :P :P :P

    ۰ ۰
  31. raner گفت:

    اصولا فیلم های زاپنی ترسناکترن اگه اینم زاپنی بود میدیدمش

    ۰ ۰
  32. پارسا گفت:

    ممنون رضا جان
    من ترسناک ترین فیلم هایی که دیدن یکی بچه های رزماری و طالع نحس وجن گیر بوده
    طلسم رو هم الان دارم دان میکنم :D :D

    ۰ ۰
  33. امیر گفت:

    رضا جان دستت درد نکنه
    مجدد میگم قلمتو خیلی دوست دارم
    اینو قبلا دان کرده بودم منتها ندیده بودم
    نوشتت مثل یک فعال کننده بود برام
    سریع رفتم دیدمش،انصافا خوب بود
    ترسناکترین فیلمای من
    ۱.ring ژاپنی
    ۲.sinister
    اولی رو که اگر کسی ندیده حتما ببینه،فوق العاده است
    دومی هم یکی از زیبا ترین فیلم‌های ترسناک چند سال اخیره

    ۰ ۰
  34. Nima A-B گفت:

    ممنون بابت نقدت. =D

    در جواب به سوال شما باید عرض کنم که از نظر من فیلم the thing 1982 جزو بهترین فیلم های ترسناک (تقریبآ چندش آوری) بود که تا حالا دیدم.کارگردان آن هم اسمش John Carpenter است که جزو بهترین کارگردان های این سبک است.تأکید میکنم که حتمآ ۱۹۸۲ آن را ببینی.چون از این فیلم در سال های مختلف با همین سناریو فیلم های مختلف ساخته شده است که بهترین آن همین است.جلوه های ویژه به کار رفته در آن کم نظیر است.

    حتمآ ببین. ;)

    ۰ ۰
  35. Bigby Wolf گفت:

    من وقتی بچه بودم فیلم کابوس در الم استریتو دیدم تا چند سال فک می کردم شبا ممکنه یهو تو تختم فرو برم. یادش بخیر فردی خیلی ترسناک بود.

    ۰ ۰
  36. ali گفت:

    the others با بای نیکول کیدمن هم خیلی شوک بر انگیز بود و جن گیر رو بچه گی دیدمو ترسیدم ولی این فیلم رو الان دیدمو ترسیدم خیلی فرق داره !! :دی

    ۰ ۰
    1. Survivor گفت:

      آره… “دیگران” از زاویه‌ی تکنیک‌های ایجاد ترس به همین “طلسم” خیلی نزدیکه… یه فیلم ترسناک واقعیه … و یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک منم هست…

      ۰ ۰
  37. Neil Druckmann گفت:

    این زنه آشناست :D ..تو سریال مسافرخانه ی بیتس هم بازی میکرد :X

    ۰ ۰