تاریخچه رسانه دنیای بازی | از ماهنامه، دو هفته‌نامه، DBD تا سایت

نشریه‌ی دنیای بازی از مهرماه سال ۱۳۸۴ شروع به فعالیت کرد. دنیای بازی، که قرار بود یک نشریه‌ی ماهانه‌ی تخصصی در بررسی، نقد و انتشار مقالات تحلیلی حوزه‌ی بازی باشد، توسط بابک نمازیان و سید طه رسولی پایه‌گذاری و تبدیل به اولین نشریه‌ی رسمی بازی کشور شد که تمرکز اصلی‌اش روی بازی‌های ویدیویی بود. اولین بودن در این حوزه از این بابت مهم بود که تا آن موقع تقریبا بازی کردن و خصوصا نوشتن در مورد بازی‌های ویدیویی در سطح جامعه جدی گرفته نمی‌شد. این اولین گام آغازی بود برای بسیاری دیگر از نشریات حوزه‌ی فناوری و بازی که بتوانند با اعتماد به‌نفس بیشتری در این زمینه شروع به کار کنند که همین مسئله دنیای بازی را برای بسیاری به یک الگو تبدیل کرد.

دنیای بازی، در ابتدا به شکل ماهنامه و در قطع مجله منتشر می‌شد. ولی کمی بعد با تغییر سیاست‌های انتشار، به یک دو هفته‌نامه در قطع روزنامه با کاغذ گلاسه تبدیل شد. ساختار اصلی نشریه از بخش‌های مختلفی تشکیل می‌شد. بحث «آقای نامه‌بازی» یک صفحه اختصاصی بود برای پاسخگویی به ایمیل‌های مخاطبان که هنوز که هنوز است مخاطبان نمی‌دانند شخصیت مرموز آقای نامه‌بازی چه کسی بود!

بخش اخبار، نقد و بررسی بازی‌ها، پیش‌نمایش، تاریخچه، داستان بازی‌ها، معرفی سخت‌افزارها و ده برتر از جمله بخش‌های ثابت نشریه بودند که هر یک مخاطبان گسترده خود را داشتند. در کنار این‌ها، دنیای بازی دارای بخش‌های متنوع دیگری هم بود، که هر کدام بعدها توانستند در نشریات و سایت‌های دیگر با تغییراتی در عنوان یا ساختار اصلی مورد استفاده قرار بگیرند. بخش‌هایی مانند کمیک، فلش بک، ذره‌بین، موزه و غیره از جمله‌ی این ساختار محتوایی بودند. بخش پرونده‌های دنیای بازی هم یکی از مهم‌ترین بخش‌ها بود که شامل یک یا دو نقد از بازی مهم منتشر شده و یادداشت‌هایی در مورد آن بازی بود. شکل انتشار منظم و مطالبی که به لحاظ نگارشی دارای ساختار و شکل حرفه‌ای بودند، دنیای بازی را به نشریه‌ای پرطرفدار تبدیل کرد.

در این زمان برند دنیای بازی در بین رسانه‌ها از ارزش فوق‌العاده‌ای برخوردار شده بود، با تیراژی بالغ بر ۱۵۰۰۰ نسخه در آن برهه، دنیای بازی پس از هفته‌نامه عصر ارتباط، دومین رسانه پرتیراژ حوزه فناوری در کشور بود.

پیشرفت گام به گام نشریه، با آغاز به کار DBD وارد فاز جدیدتری شد؛ DBD در واقع یک DVD مالتی مدیا، شامل یکی دو بازی کوچک و بزرگ که به تازگی منتشر شده بودند، موسیقی بازی و تریلرهای بازی‌های تازه معرفی شده بود. این دیسک در بسته‌بندی شکیلی همزمان با نشریه اما به صورت جداگانه منتشر و فروخته می‌شد و در واقع مکملی بر محتوای نشریه بود. فعالیتی که بعدها در نشریات تخصصی بازی و حتی نشریات دیگری نیز معمول شد.

شروع به فعالیت سایت دنیای بازی بعد از این گام اتفاق افتاد. سایت دنیای بازی، زمانی که شروع به فعالیت کرد، به پربازدیدترین و مرجع سایت حوزه‌ی بازی کشور تبدیل شد. سیاست سایت این بود که در کنار نشریه‌ی اصلی که با نویسنده‌هایی جدا فعالیت می‌کرد، مقالاتی مرتبط با بازی‌ها و اتفاقات دنیای بازی و البته اخبار به روز دنیای بازی‌های ویدیویی را پوشش دهد. سایت برای نشریه یک مکمل به روز بود که می‌توانست مخاطبان فراوان نشریه را تا انتشار شماره آتی دنیای بازی سرگرم نگه دارد.

گام بعدی مجموعه‌ی دنیای بازی، اضافه کردن یک نشریه‌ی چاپی دیگر به نشریه‌ی اصلی بود؛ ماهنامه‌ی بازی‌سازی، همان‌طور که از نامش هم پیدا است، نشریه‌ی جدید مجموعه بود که قرار بود با نگاهی تخصصی‌تر به بازی، مقالاتی در مورد بازی‌سازی و حوزه‌ی نشر و ساخت بازی‌های ویدیویی را پوشش بدهد. البته در این نشریه علاوه بر مقالت تخصصی، مقالاتی جذاب و خواندنی هم چاپ می‌شد که به ساختار اصلی نشریه‌ی مادر متکی بود و مطالعه‌ی آن به هیچ عنوان برای مخاطبانش سنگین و خسته کننده نمی‌شد.

«انتشارات دنیای بازی» یک گام بلند برای تحقق بخشیدن به رویایی بزرگ‌تر بود. نشر کتاب‌های مرتبط با بازی‌های ویدیویی؛ چه در حوزه‌ی آموزشی و چه در حوزه‌ی ادبیات و رمان‌های مربوط به داستان بازی‌ها. کتاب‌های آموزشی مانند «یک نظریه‌ی سرگرمی در طراحی بازی»، «آموزش ساخت بازی با موتور آنریل ۳»، «مبانی طراحی مرحله‌ی بازی» و چندین عنوان دیگر در کنار کتاب‌های ترجمه شده از رمان‌های مربوط به داستان بازی‌هایی مانند رزیدنت اویل و گیرز آو وار و همچنین مجموعه‌ای از فن فیکشن‌ها که توسط نویسندگان نشریه‌ی دنیای بازی و در قالب داستان بازی‌های مشهور ارائه و چاپ شدند و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفتند.

راه‌اندازی فروشگاه اینترنتی دنیای بازی هم در راستای همین فعالیت‌های توسعه‌محور بود. با این وجود و بعد از تغییرات گسترده‌ای که در اقتصاد کشور به وجود آمد و به دلیل مشکلات مالی فراوان و تغییرات زیاد قیمت کاغذ، صاحبان اصلی نشریه به این نتیجه رسیدند که ادامه‌ی چاپ نشریه با این شرایط ممکن نیست. به این ترتیب دو هفته نامه‌ی دنیای بازی در شهریور ماه سال ۹۳ و بعد از ۹ سال فعالیت مداوم، با نشر شماره‌ی ۱۷۶ به کار خود به عنوان یک نشریه‌ی کاغذی پایان داد.

با پایان پیدا کردن فعالیت مجله، کار انتشارات دنیای بازی هم متوقف شد. از این تاریخ به بعد، تمام فعالیت‌های مربوط به این برند معتبر، به سایت دنیای بازی تحت دامنه Dbazi.com و با مدیر مسوولی علی فخار منتقل شد. از مهر ماه سال ۹۳ تا کنون، دنیای بازی همچنان به عنوان برندی معتبر در صنعت بازی ایران به فعالیت خود ادامه می‌دهد. با وجود مشکلات اقتصادی فراوانی که در سال‌های اخیر گریبان‌گر همه بوده است، این رسانه همچنان با قدرت در مسیر قبلی قرار دارند و «دی‌بازی» همچنان میزبان مخاطبان وفادار خود است.